Χθες ξεκίνησε το φετινό Rally Dakar και δυστυχώς έχασε την ζωή του ο Αργεντινός 38χρονος αναβάτης Jorge Martinez Boero. O Boero έχασε τον έλεγχο της RR 450 Beta και υπέκυψε στα τραύματα του κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο. Πέρυσι ο Boero συμμετείχε ξανά στο Dakar και μετά από ατύχημα, χρειάστηκε να περιμένει οκτώ ώρες μέχρι να ανασυρθεί από ένα χαντάκι.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η χρόνια τελειώνει και τα όλα τα πρωταθλήματα των αγώνων ταχύτητας έχουνε ολοκληρωθεί. Δυστυχώς και φέτος δεν έλειψαν τα ατυχήματα κατά την διάρκεια των αγώνων, όπου αρκετοί οδηγοί έχασαν την ζωή τους, ανάμεσα τους ο Marco Simoncelli, ο Guido Falaschi, Dan Wheldon και ο Rick Huseman.

Διαβάστε Περισσότερα »

Όπως είναι γνωστό, μπορεί ο νέος να είναι ωραίος, αλλά ο παλιός είναι αλλιώς! Όλοι έχουμε αδυναμία στα παλιά αγωνιστικά. Ήταν αυτοκίνητα που ήθελαν… χέρια, ενώ ο ήχος τους ήταν εθιστικός! Έχουμε κάνει διάφορα αφιερώματα για το Group B, αλλά επειδή δεν χορταίνεις με τίποτα (ούτε κι εγώ!), σου ‘χω δύο βίντεο από τα παλιά. Enjoy! Thanks for the tip, Θοδωρή!
Διαβάστε Περισσότερα »

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι δεν έχεις δει μεγαλύτερο άλμα ενός αγωνιστικού Honda Civic. Η προσγείωση είναι κάπως άτσαλη, αλλά για κάποια δευτερόλεπτα το Civic απέκτησε φτερά.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η VW ετοιμάζει το Polo WRC για να μπει στο WRC το 2013, αλλά ένας Πολωνός, o Paul Dytko με την ομάδα του, την πρόλαβε αφού έχει ετοιμάσει ένα Polo ώστε να συμμετέχει στον Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ανάβασης της FIA για 2012. To Polo αποδίδει 405 άλογα χάρη στο turbo κινητήρα του, είναι τετρακίνητο και κάνει τα 0-100 χλμ/ώρα σε λιγότερο από 4 δευτ. Η ομάδα προσπαθεί να βρει χορηγούς ώστε να το αναβαθμίσει ακόμη περισσότερο το Polo βάζοντας το σωληνωτό πλαίσιο με μακρινό όνειρο να τρέξουν κάποια στιγμή στο Pikes Peak.

Διαβάστε Περισσότερα »

Μετά τα Audi Quattro, Peugeot 205 t16 και Lancia Delta S4 και MG Metro 6R4, σειρά έχει το Citroen BX 4TC. Το Citroen BX ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroen μεταξύ του 1982 και του 1994. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.337.016 αυτοκίνητα σειράς ΒΧ κατά τη διάρκεια των 12 ετών παραγωγής του. Αντικαταστάθηκε από το Citroen Xantia, το 1993.

Η βασική έκδοση στα περισσότερα κράτη έφερε κινητήρα 1.4 λίτρων βενζίνης, με τις μεγαλύτερες να φέρουν κινητήρες 1.6 και 1.9 λίτρων βενζίνης, ενώ προσφερόταν και με κινητήρες 1.8 και 1.9 λίτρων diesel και 1.8 λίτρων turbodiesel. Τον Μάιο του 1987, λανσαρίστηκε και μία 16-βάλβιδη έκδοση του 1.9 GTi. Σημειωτέον ότι υπήρξε το πρώτο γαλλικό αυτοκίνητο με 16-βάλβιδο κινητήρα. Επιπλέον, το ΒΧ 1.9 16V ήταν και η ισχυρότερη έκδοση του ΒΧ, με ιπποδύναμη 160 hp, επιτάχυνση 0-100 km/h σε 7,4 sec και τελική ταχύτητα 220 km/h.

Επίσης, στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Πορτογαλία υπήρχε και μία έκδοση 1.1 λίτρων βενζίνης (κυβισμός πολύ ασυνήθιστος για μοντέλο της μεσαίας κατηγορίας), με ιπποδύναμη 55 hp στις 5.800 στροφές / λεπτό, λόγω της τότε εξαιρετικά υψηλής φορολογίας στα μεγάλου, αλλά ακόμα και μικρότερου κυβισμού αυτοκίνητα στα κράτη αυτά.

Στα πλαίσια της πολιτικής του ομίλου PSA Peugeot Citroen, το πλαίσιο και οι κινητήρες του BX χρησιμοποιήθηκαν και στο Peugeot 405, που κυκλοφόρησε το 1987. Ωστόσο, αντίθετα με το 405 που ήταν ένα τυπικό 4-πορτο sedan τριών όγκων, το BX ήταν ένα αντισυμβατικό 5-πορτο liftback δύο όγκων, ενώ και η αισθητική των δύο μοντέλων ήταν εντελώς διαφορετική, σε βαθμό που ο εξωτερικός παρατηρητής να μην μπορεί να διακρίνει την συγγένεια.

Αρχικά προσφερόταν μόνο σε liftback έκδοση, την BX Berline, αλλά το 1983 προστέθηκε μία εκδοχή station wagon, υπό την ονομασία BX Break.

Το επίπεδο του διαθέσιμου εξοπλισμού του ΒΧ, με τα δεδομένα της δεκαετίας του 1980, ήταν εντυπωσιακά υψηλό για ένα αυτοκίνητο τέτοιας κατηγορίας, καθώς οι περισσότερες εκδόσεις προσέφεραν:

• Κλιματισμό
• Κεντρικό κλείδωμα
• Δερμάτινο σαλόνι
• Ζάντες αλουμινίου
• Φώτα ομίχλης
• Ηλεκτρικά παράθυρα εμπρός και πίσω
• Από το 1986, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), κάτι πραγματικά πρωτοποριακό για μεσαίο μοντέλο της τότε εποχής. Το ABS μάλιστα ήταν στάνταρ στην κορυφαία έκδοση 1.9 16V
• Ηλεκτρικά ρυθμιζόμενους εξωτερικούς καθρέφτες και ηλιοροφή
• Ηλεκτρομαγνητικές κλειδαριές με τηλεχειριστήριο

Το ΒΧ επίσης διέθετε ως στάνταρ την κλασική υδροπνευματική ανάρτηση της Citroen και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές για την άριστη οδική του συμπεριφορά και τα ισχυρά του φρένα, ενώ επιπλέον όλες οι εκδόσεις του ήταν εξοπλισμένες με 4 δισκόφρενα, κάτι πολύ σπάνιο για μεσαίο μοντέλο εν έτη 1982.

Παράλληλα, έφερε το κλασικό τιμόνι της Citroen με την μία ακτίνα, σε συνδυασμό και με ειδικά σχεδιασμένη κολόνα τιμονιού. Για την ακρίβεια, και τα τρία (στεφάνη, ακτίνα και εσωτερική κολόνα τιμονιού) είχαν σχεδιαστεί να καταρρέουν σε πρόσκρουση, ώστε να μην τραυματίζεται ο οδηγός από το τιμόνι. Το ΒΧ υπήρξε ένα από τα τελευταία Citroen με το τιμόνι με την μία ακτίνα, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν εμφανίστηκε ο αερόσακος οδηγού^[1] και δυστυχώς, ως αποτέλεσμα της καθιέρωσής του, όλα τα Citroen έχασαν αναγκαστικά το παραδοσιακό αυτό τιμόνι. Ο διάδοχος του ΒΧ, το Citroen Xantia, δεν είδε ποτέ το τιμόνι με την μία ακτίνα, ακριβώς λόγω της καθιέρωσης του αερόσακου.

Σημειωτέον ότι και η αεροδυναμική του ΒΧ ήταν πολύ καλή για μοντέλο του 1982, με αεροδυναμικό συντελεστή Cd: 0,34.

Τα πρώτα μοντέλα έφεραν τον πρωτότυπο πίνακα οργάνων με τα δυο «κίτρινα μάτια», αντί για ταχύμετρο και στροφόμετρο, γνωστά και από τα Citroen CX και Citroen GS. Τον Ιούλιο του 1986, αντικαταστάθηκε από έναν πιο συμβατικό, με αναλογικά όργανα, ενώ και το σαλόνι υπέστη μικρές κοσμητικές και βελτιωτικές αλλαγές, όπως και το ταμπλό. Ταυτόχρονα, η εξωτερική αισθητική εκσυγχρονίστηκε, καθώς τοποθετήθηκαν νέα μπροστινά φλας, καθρέπτες και προφυλακτήρες. Όλα τα μετέπειτα μοντέλα έγιναν γνωστά ως η Σειρά 2, ενώ τα παλαιότερα αναφέρονται από τότε ως Σειρά 1. Ο ανασχεδιασμός αυτός έγινε από τον Carl Olsen, ο σχεδιαστής της Citroen που διαμόρφωσε και την Σειρά 2 του Citroen CX το 1985, καθώς και την Σειρά 2 του Citroen AX το 1991.

Το 1989 υπήρξαν και μερικές ακόμα βελτιώσεις, μεταξύ των οποίων τα πιο ημιδιάφανα κρύσταλλα των πίσω φώτων. Επίσης, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, εμφανίστηκαν και εκδόσεις με τετρακίνηση, συμπληρώνοντας τις στάνταρ εκδόσεις που είχαν εμπρόσθια κίνηση.

Κινητήρες

Αναλυτικά, οι κινητήρες του Citroen BX ήταν οι εξής, όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (I4):

Ειδικές εκδόσεις

Εκτός από τις “κανονικές” εκδόσεις που προαναφέρθηκαν, υπήρξαν και κάποιες ειδικές εκδόσεις του Citroen BX, που κατασκευάστηκαν σε περιορισμένα αντίτυπα. Πιθανώς οι πιο ενδιαφέρουσες ήταν οι εξής:

• BX Sport – 7.500 αντίτυπα κατασκευάστηκαν μεταξύ του 1985 και του 1987. Όταν παρουσιάστηκε, ήταν το ισχυρότερο BX, με ιπποδύναμη 126 hp (προτού λανσαριστεί το BX 1.9 16V το 1987).
• BX GT – λανσαρίστηκε το 1985. Έφερε κινητήρα 1.9 λίτρων βενζίνης, αλλά με καρμπυρατέρ (όπως φαίνεται και από το GT, σε αντιδιαστολή με το GTi / injection).
• BX Digit – μόλις 4.000 αντίτυπα κατασκευάστηκαν το 1985. Βασιζόταν στο BX GT, με τη διαφορά ότι έφερε έναν εντυπωσιακό ψηφιακό πίνακα οργάνων και έναν υπολογιστή ταξιδιού. Επίσης, διέθετε στάνταρ αυτόματο ηλεκτρονικό κλιματισμό με 15 λειτουργίες, κεντρικό κλείδωμα με τηλεχειρισμό μέσω υπέρυθρων ακτίνων (PLIP) και ένα προηγμένο ραδιόφωνο από την Pioneer.
• BX 4TC Evolution – η αγωνιστική έκδοση της BX. Δημιουργήθηκε από τον βελτιωτικό οίκο Heuliez το 1985 και έλαβε επίσημη έγκριση από την Fédération Internationale du Sport Automobile (FISA) την 1-η Ιανουαρίου 1986. Η ισχύς της ήταν 380 hp, η τελική της ταχύτητα έφτανε τα 280 km/h και η επιτάχυνση 0-100 km/h ερχόταν σε μόλις 5,5 δευτερόλεπτα. Μόλις 20 BX 4TC παρήχθησαν από την αμιγώς αγωνιστική έκδοση.(ΚΥΒΙΣΜΟΣ 2142κ.εκ. κοφτης στις 8000σ.α.λ. turbo και κομπρέσορας)

18 από τα 20 αγωνιστικά που κατασκευάστηκαν καταστράφηκαν. Ωστόσο 3 κατάφεραν να διαφύγουν από τα χέρια των διαλυτών.2 από αυτά αγοράστηκαν από ερασιτέχνες.Ένας από αυτούς ήταν ο Π Πιβέρτ ο οποίος ύστερα από μεγάλες προσπάθειες κατάφερε να κατασκευάσει ερνα 4τc του 1989. Το αυτοκίνητο αυτό καταστράφηκε σε μια σφοδρή σύγκρουση ωστόσο τμήματα του διαλυμένου αυτοκινήτου χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή καινούργιας καρότσας, η οποία υπάρχει ακόμα. Το τρίτο αυτοκίνητο ήταν προς πώληση κάπου στο Παρίσι το 1992 αλλά η πώληση του έγινε πολύ διακριτικά.Η Citroen φαίνεται ότι έχει κρατήσει 2 αυτοκίνητα στο μουσείο της. Ένα 4tc και ένα 4tc evolution.

BX 4TC – λόγω της απαίτησης των κανονισμών του Group B για παραγωγή έως και 200 επιπλέον αντιτύπων πολιτικής έκδοσης, κατασκευάστηκαν και 86 αντίτυπα για το κοινό, επίσης από τον Heuliez. Η τιμή της BX 4TC πολιτικής έκδοσης ήταν 248.500 φράγκα το 1986. Έφερε 4-κύλινδρο σε σειρά (I4) βενζινοκινητήρα 2.141 cm³, με turbo Garrett και ψεκασμό / injectionK Jetronic της Bosch, αποδίδοντας ισχύ 200 hp στις 5.250 rpm, σε συνδυασμό με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο. Η τελική της ταχύτητα ήταν 220 km/h και η επιτάχυνση 0-100 km/h ερχόταν σε 7,6 δευτερόλεπτα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στους 13 από τους 15 αγώνες που πήρε μέρος την σεζόν του 1986 εγκατέλειψε.

Η 5-πορτη hatchback έκδοση του Citroen BX αντικαταστάθηκε το 1993 από το Citroen Xantia, που λανσαρίστηκε τον Μάρτιο του1993 και το αντίστοιχά ΒΧ σταμάτησε να παράγεται το Δεκέμβριο. Ωστόσο, η παραγωγή της έκδοσης station wagon συνεχίστηκε ως το 1994 και τελικά αντικαταστάθηκε το 1995 από το Xantia Break. Thumbs Up στον Θοδωρή για το tip αλλά και το κείμενο.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πόσο τρέλα μπορεί να κουβαλάει ο συγκεκριμένος άνθρωπος άραγε; O Μεξικάνος που βλέπεις στο video, είπε να πάρει την καλύτερη φωτογραφία που μπορούσε από τον αγώνα Baja 1000 και έτσι κάθισε πίσω από ένα ανάχωμα και περίμενε να περάσει από πάνω του το buggy. Το πρώτο πήδηξε κανονικά από πάνω του, αλλά το δεύτερο, μάλλον τον είδε, έκοψε και πέρασε από δίπλα του. Δεν νομίζω ότι είμαι ο μόνος που δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στην θέση του.

Διαβάστε Περισσότερα »

Καιρό έχουμε να δούμε αφιέρωμα για το Group B. Έτσι μετά τα Audi Quattro, Peugeot 205 t16 και Lancia Delta S4, σειρά έχει το MG Metro 6R4. Δημιουργήθηκε για την μικρή σε διάρκεια κατηγορία των Group B. Τετρακίνητο με κινητήρα στην μέση, V6 κινητήρας το Metro του 1984 ήταν πολύ μακριά από το σούπερ μίνι που έπρεπε να αντικαταστήσει (Mini Cooper) από το οποίο δεν είχε κάτι παραπάνω να δείξει. Το αγωνιστικό αυτοκίνητο μόνο το όνομα είχε κοινό με αυτοκίνητο παράγωγης καθώς ήταν κεντρομήχανο με τετρακίνηση και σωληνωτό πλαίσιο. Η εξέλιξη του αυτοκίνητου 6R4 (το αγωνιστικό ) είχε ανατεθεί στο αγωνιστικό τμήμα της Williams.

Το τελικό αυτοκίνητο παρουσιάστηκε στο κοινό τον Μάιο του 1985. Κινούταν με έναν 3.0-λιτρο V6 κινητήρα της εταιρίας του David Wood και είχε φτιαχτεί κατά παραγγελία, χρησιμοποιώντας πολλά στοιχειά από την αρχιτεκτονική του κινητήρα Cosworth DFV. Είχε 2 κεφάλες μια για κάθε σειρά του V κινητήρα. Κάθε κεφαλή είχε 2 εκκεντροφόρους επικεφαλής και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο. Άρα μιλάμε για ένα 24-βαλβιδο σύνολο το οποίο στην πρώτη εκδοχή του παρήγαγε περίπου 350 άλογα. Η μηχανή ήταν κάτι διαφορετικό από τον υπόλοιπο ανταγωνισμό καθώς δεν ήταν υπετροφοδοτουμενος αλλά ατμοσφαιρικός  σε σχέση με τον ανταγωνισμό που χρησιμοποιούσαν ή κομπρεσορες ή τούρμπο.

Ο κινητήρας ήταν τοποθετημένος στο κέντρο του αυτοκίνητου κατά τον διαμήκη άξονα αλλά στην ανάποδη εκδοχή του. Δηλαδή το μπροστά μέρος του κινητήρα είχε το κιβώτιο και κατά συνέπεια ήταν στο κέντρο του αυτοκίνητου.

Η τετρακίνηση ήταν μόνιμη και χρησιμοποιούσε ξεχωριστά διαφορικά μπρος και πίσω. Το πίσω διαφορικό ήταν τοποθετημένο στην πλευρά του κάρτερ του κινητήρα με το ένα ημιαξόνιο να πέρνα μέσα από αυτό! Πολύ από την εξωτερική δουλειά έγινε από την GRP με την μόνη εξαίρεση, να είναι τα airscoop της οροφής τα οποία ήταν αλουμινένια και οι σιδερένιες πόρτες. Οι όποιες ωστόσο ήταν μέσα σε πλαστικά περιβλήματα δηλαδή ο σκελετός της πόρτας ήταν σιδερένιος και το εξωτερικό πλαστικό. Ωστόσο πλέον τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται σε επιδείξεις  έχουν αυτοκόλλητα τα οποία λένε από πού να πιάσουν για να μετακινήσουν το όχημα για να μην χαλάσουν το bodykit. Το 6R4 βγήκε σε δυο εκδόσεις. Μια ήταν η έκδοση δρόμου η οποία κατασκευάστηκε για να ομολαγκαριστεί. 200 κομμάτια φτιαχτήκαν, απέδιδαν περί τα 250 άλογα και κόστιζαν 40.000 λίρες το 1985. Από αυτά τα 20 κατασκευάστηκαν με τις διεθνείς προδιαγραφές για να τρέξουν σε αγώνα και απέδιδαν 416 άλογα.

Με την παρουσίαση του το 1985 η Rover ανακοίνωσε ότι θα παράγει τον αναγκαίο αριθμό αυτοκίνητων προκειμένου να ομολαγκαριστεί μέχρι το Νοέμβριο του ιδίου έτους. Η παράγωγη τους,  πήρε μέρος στο μεγάλο εργοστάσιο της Rover στο Lonbridge. Το αυτοκίνητο πήρε μέρος στο Lombard RAC rally το Νοέμβριο του 1985. Οδηγήθηκε από τον Tony Pond και βγήκε τρίτο στην πρώτη του εμφάνιση πίσω από της Lancia S4. Ωστόσο το τόσο κάλο ξεκίνημα δεν επαναλήφθηκε παρόλο που πήρε μέρος στο rally Monte Carlo, Σουηδίας, Πορτογαλίας και Κορσικής την σεζόν του 1986. Κανένα από τα Metro δεν κατάφερε να ολοκληρώσει έστω και έναν από αυτούς τους αγώνες.

Η πλειοψηφία των προβλημάτων οφειλόταν στην μετάδοση του V6 κινητήρα και ιδίως στο γρανάζωμα του. Στα μέσα της σεζόν του 1986 το Group B απαγορεύτηκε μια για πάντα (ακολουθώντας μια σειρά από θανατηφόρα ατυχήματα στα οποία  θεατές αλλά και οδηγοί έχασαν τις ζωές τους.) Από το σημείο αυτό και μετά το 6R4 πάντα ήταν πίσω από τον ανταγωνισμό, παρόλο ότι έτρεξαν με μερικές επιτυχίες μέχρι το τέλος της σεζόν. Μερικά από το αγωνιστικά πέρασαν στα χέρια ιδιωτών και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στα τοπικά rally και στο rallycros. Παρά  την λήξη της ομολογκασιόν του 6R4 η ΜSA συνέχισε να επιτρέπει στο αυτοκίνητο να τρέχει σε διάφορους  αγώνες αλλά αυτή την φορά με κινητήρες 2800 κυβικών με μονό plenum ή 2500 κυβικά με διπλό plenum.

Η Austin Rover αποσύρθηκε από την αγωνιστική δράση εκείνη την σεζόν, άλλα το 1987  όλα τα μηχανικά εξαρτήματα και οι κινητήρες πουλήθηκαν στην Tom Walkinshaw Racing ,οπότε ο V6 κινητήρας επανεμφανίστηκε κάτω από το καπό της Jaguar XJ220 ,αλλά αυτήν την φόρα είχαν τοποθετηθεί και δίπλα τούρμπο, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να παράγει 542 άλογα και να έχει 0-100 σε 3.6 δευτερόλεπτα και τελική στα 350 χλμ/ώρα Thumbs Up στον Θοδωρή για το tip αλλά και το κείμενο.

Διαβάστε Περισσότερα »

Και ενώ ζούμε στην εποχή του Sebastien Loeb και των υπολοίπων αστέρων του WRC ας δούμε δύο video από δύο οδηγούς-θρύλους του WRC. Markko Martin και Gigi Galli, δύο οδηγοί που νοιαζόταν περισσότερο για το θέαμα και λιγότερο για τα χρονόμετρα. Απλά μοναδικοί. Η απουσία τέτοιου επιπέδου κορυφαίων οδηγών σήμερα είνα πιο αισθητή από ποτέ. Thanks for the tip, Γιάννη.

Διαβάστε Περισσότερα »

Video με τις Lancia Stratos στο Rally Legend 2011 που έγινε στο San Marino είδαμε. Ας δούμε και ένα video με τα υπόλοιπα αυτοκίνητα θρύλους που βρέθηκαν στην Ιταλική πόλη την περασμένη εβδομάδα. Παρόν πολλά αυτοκίνητα του Group B, όπως η Lancia Delta, το Audi Quattro και άλλα πολλά.

Νικητές φέτος στη κατηγορία WRC ήταν οι Luca Pedersoli και Dino Maggioni οι οποίοι οδηγούσαν ένα Peugeot 206 του 1999 με τον Marcus Gronholm να εγκαταλείπει λόγω μηχανικών προβλημάτων. Στη κατηγορία κλασσικών αυτοκινήτων νικητές ήταν οι Juha Kankkunen και Matti Janhunen οι οποίοι οδηγούσαν ένα Toyota Celica ST 185 του 1993. Εκπληκτικό video, εκπληκτικό μοντάζ, εκπληκτικά αυτοκίνητα. Enjoy!

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Lotus στη Φρανκφούρτη παρουσίασε το αγωνιστικό Exige R-GT το οποίο θα μπει ξανά στους αγώνες ταχύτητες το 2012. Μηχανικά φορά τον ίδιο V6 3.5-λίτρων κινητήρα με την Exige παραγωγής και διαθέτει αγωνιστικό κιβώτιο και όλους τους τεχνικούς περιορισμούς έτσι ώστε να μπορεί να λάβει μέρος στους αγώνες της νεοσύστατης κατηγορίας της FIA, GT η οποία θα έχει μόνο ασφάλτινους αγώνες.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Βρετανική ομάδα Excite Rallye Raid Team ανακοίνωσε ότι θα συμμετέχει στο Rally Dakar του 2012 με 3 Range Rover Evoque. Οδηγοί τους θα είναι οι  Martin Rowe, Andrew Coley και John Hardy με τα Evoque να διανύουν περισσότερα από 9.000 χλμ μέσα σε 14 ημέρες και θα ετοιμαστούν από την RaBe Race Cars.

Μηχανικά δεν θα φοράνε κινητήρα της Land Rover, αλλά έναν 3.0-λιτρο turbo 6κύλινδρο πετρελαιοκινητήρα της BMW απόδοσης 275 ίππων με 650 Nm ροπής ο οποίος θα συνδυάζεται με ένα 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο της ZF που θα μεταφέρει την κίνηση σε όλους τους τροχούς που θα φοράνε ζάντες 16″ με ελαστικά της BF Goodrich.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ford πήγε στη Φρανκφούρτη και το Focus ST-R. Τι είναι αυτό; απλά η αγωνιστική παραλλαγή του νέου Focus ST.

Παράγει ένα άγνωστο ποσό της ιπποδύναμης (πιθανότατα για λόγους ανταγωνισμού δεν ανακοινώνεται) από τον 2.0-λίτρων κινητήρα EcoBoost. Το ST-R είναι μια έκδοση του Focus ST, που θα κυκλοφορήσει κυρίως στην Αμερική και προορίζεται να τρέξει στα Grand-Am ST, World Challenge TC, και Series Touring Car του Καναδά. Η Ford ελπίζει ότι θα το δει να τρέχει και σε σειρά ευρωπαϊκών αγώνων καθώς στον 24-ωρο του Nurburgring. Το κόστος του στα πηγαδάκια της Φρανκφούρτης ακούγεται ότι θα είναι κοντά τα 100.000 δολάρια

Ο Jamie Allison, διευθυντής της Ford Racing δήλωσε:

Είναι ένα ανταγωνιστικό, αγωνιστικό αυτοκίνητο με το οποίο οι πελάτες θα μπορούν να συμμετάσχουν με επιτυχία σε πολλαπλά πρωταθλήματα σε όλο τον κόσμο με ελάχιστες μετατροπές. Και αυτό δείχνει τη συνεχή ευθυγράμμιση της Ford Racing με την ομάδα εξέλιξης του τμήματος Performance Vehicles.

Επειδή το Focus ST-R είναι μία αγωνιστική έκδοση βασισμένη σε μοντέλο παραγωγής, διαθέτει στάνταρ πάνελ αμαξώματος και εξαρτήματα παραγωγής όπου αυτό είναι δυνατόν. Όσοι το αγοράσουν θα αποκτήσουν ένα πανέτοιμο αγωνιστικό αυτοκίνητο που θα χρειάζεται μόνον εξοπλισμό επικοινωνίας και τα αυτοκόλλητα των πελατών. Ήδη εκδηλώθηκε μεγάλο ενδιαφέρον από πολλές και επιτυχημένες αγωνιστικές ομάδες.

Στόχος της Ford Racing θα είναι να προσφέρεται τόσο σε οδηγούς όσο και σε λάτρεις της σε παγκόσμιο επίπεδο. Είμαι σίγουρος οτι ο Clarkson θα θέλει να το βάλει στο “χέρι”. Αναλυτικές λεπτομέρειες μπορείς να βρεις στο ελληνικό δελτίο τύπου που ακολουθεί.

Διαβάστε Περισσότερα »

Τόσο τρομακτικά είναι όταν έρχεται κατά πάνω σου ένα BMW που τρέχει σε αγώνα rally της οποίας ο οδηγός της έχει χάσει τον έλεγχο. Αουτς! Ελπίζω να υπήρχε μόνο η κάμερα εκεί και όχι ο ιδιοκτήτης της.

Διαβάστε Περισσότερα »

Διαβάστε Περισσότερα »