Test_Drive_Ford_Fiesta_Black_Edition20

Τα παραπάνω άλογα θέλουν και τις ανάλογες αλλαγές σε διάφορα περιφερειακά. Και μπορεί, δυστυχώς να έχει ακόμα ταμπούρα και 5-τάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων, αλλά οι μηχανικοί της εταιρίας φρόντισαν αναλόγως την ανάρτηση, το σύστημα διεύθυνσης αλλά και την κλιμάκωση του κιβωτίου.

Η διάταξη της ανάρτησης είναι ίδια και παρά τις αλλαγές που έχει υποστεί, ώστε να έχει πιο άμεσες και σφιχτές αντιδράσεις, δεν θα σε κουράσει μέσα στη πόλη, ενώ θα την εκτιμήσεις όταν ανεβάσεις ρυθμό, με το εντυπωσιακό της στοιχείο να είναι η απορρόφηση και των ηχητικών ανωμαλιών του δρόμου στο εσωτερικό της καμπίνας. Προφανώς και δεν έχει προσανατολισμό την απόλυτη άνεση και κάποιες αναπηδήσεις του πίσω άξονα θα γίνουν αισθητές, αλλά είναι αναμενόμενες. Παράλληλα, όμως, δεν έχει την απόλυτη αίσθηση των Swift Sport και Abarth 500, αλλά δεν χάνει σε αμεσότητα αντιδράσεων. Είναι εντυπωσιακά σταθερό στον αυτοκινητόδρομο, και πολύ εύκολα χωρίς να το καταλάβεις μπορείς να βρεθείς να κινείσαι σε απαγορευμένες ταχύτητες.

Test_Drive_Ford_Fiesta_Black_Edition17

Τα περιθώρια πρόσφυσης είναι πολύ καλά, με το εμπρός μέρος να ακολουθεί πιστά τις εντολές του τιμονιού, καθώς διαθέτει καλύτερη από το παρελθόν πληροφόρηση, επιτρέποντας σε να σημαδέψεις τις στροφές από πριν, με το αυτοκίνητο να ακολουθεί την ιδανική γραμμή. Αυτό, μαζί με το στιβαρό πλαίσιο σου δίνει αυτοπεποίθηση και σιγουριά όταν ανεβαίνουν τα χλμ/ώρα σε ανοιχτές στροφές. Προσωπικά, θεωρώ μεγάλο μειονέκτημα τη μη απενεργοποίηση του ESP, καθώς δε θα σε αφήσει να παίξεις με το βάρος του αυτοκινήτου ή τα φρένα, τοποθετώντας το αμάξωμα από πριν. Επίσης, ανεξήγητο το “κόλλημα” της Ford που τοποθέτησε και πάλι το 5-τάχυτο κιβώτιο, παρά τις αλλαγές στη κλιμάκωση του, που το φέρνουν πιο κοντά σε αυτό του ST, αλλά εκείνο έχει μια σχέση παραπάνω. Είναι σαφώς πιο κοντό από το αντίστοιχο με τα 125 άλογα, κάτι που βοηθά τα μέγιστα στις εν κινήσει επιταχύνσεις, αλλά η 5η σχέση είναι εξίσου κοντή και στο ταξίδι δουλεύεις αχρείαστα τον κινητήρα ψηλά.

Test_Drive_Ford_Fiesta_Black_Edition16

Και πάμε τώρα στο μηχανικό “διαμάντι”. Το μόνο χαρακτηριστικό που διατηρεί με τον κινητήρα των 125 ίππων είναι ένα μικρό lag, το οποίο είναι κατά βάση ανεπαίσθητο και θα εμφανιστεί μόνο αν μπεις σε πίστα. Κατά τ’άλλα,ο κινητήρας πραγματικά ξυπνάει από τις μόλις 1.800 στροφές και περίπου μέχρι τις 6.000 σ.α.λ. ανεβάζει μανιωδώς, ξεχνώντας παντελώς ότι οδηγείς ένα τρικύλινδρο χιλιάρη. Του λείπει η χαρακτηριστική σπορ χροιά, αλλά από την άλλη σε ανταμείβει με απροβλημάτιστες μετακινήσεις. Εξαιτίας της απλωμένης δύναμης και της γραμμικής ροπής του, πάρα πολύ δύσκολα θα βρεθείς εκτεθειμένος, ανεξαρτήτου σχέσης κιβωτίου, βοηθώντας για διατήρηση υψηλών ταχυτήτων. Τα παραπάνω άλογα γίνονται εμφανή τόσο στις επιταχύνσεις από στάση, όσο κυρίως στις εν κινήσει, με το πολύ καλό σε αίσθηση επιλογέα να συμβάλλει θετικά σε γρήγορες αλλαγές.

Τέλος, η θέση οδήγησης είναι υποδειγματική, καθώς κάθεσαι σχετικά χαμηλά, με τα ημι-bucket καθίσματα να σε αγκαλιάζουν σωστά, ενώ τα φρένα είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά, καθώς χρειάζονται 38,3 μέτρα για την ακινητοποίηση του αμαξώματος, με την αντοχή τους να μην αμφισβητείται σε συνθήκες δρόμου.