Εναλλακτικά καύσιμα θα μπορούν να βρίσκουν οι Έλληνες οδηγοί στα περισσότερα πρατήρια της ΕΕ ως το 2020. Αν οι καταναλωτές στραφούν περισσότερα στα αυτοκίνητα που κινούνται με ηλεκτρισμό, υδρογόνο και φυσικό αέριο -αντί για πετρέλαιο και βενζίνη- η ΕΕ θα επιτύχει να ανεξαρτητοποιηθεί από τις εισαγωγές πετρελαίου καθώς και να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Ωστόσο, η εκτεταμένη χρήση εναλλακτικών καυσίμων καθυστερεί λόγω του υψηλού κόστους των κατάλληλων οχημάτων, του χαμηλού επιπέδου αποδοχής από τους καταναλωτές και την έλλειψη πρατηρίων επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού.
Για να εξαλείψει αυτά τα εμπόδια, η Επιτροπή σχεδιάζει να θεσπίσει δεσμευτικούς στόχους και κοινά πρότυπα. Τα κύρια προτεινόμενα μέτρα είναι τα εξής:
- ηλεκτρική ενέργεια: θα υπάρξει ένας ελάχιστος αριθμός σημείων επαναφόρτισης ανά χώρα και θα καθιερωθεί ένα κοινό βύσμα, ώστε οι οδηγοί να μπορούν να επαναφορτίσουν τα οχήματά τους οπουδήποτε στην ΕΕ
- υδρογόνο: θα θεσπιστούν κοινά πρότυπα για σωληνώσεις και άλλα στοιχεία σε πρατήρια ανεφοδιασμού σε 14 χώρες της ΕΕ
- υγροποιημένο φυσικό αέριο (ΥΦΑ): θα υπάρξουν πρατήρια ανεφοδιασμού για τα φορτηγά ανά 400 χλμ στο προτεινόμενο ενοποιημένο διευρωπαϊκό δίκτυο · θα χρειαστούν επίσης πρατήρια για τον ανεφοδιασμό σκαφών και στους 139 λιμένες θαλάσσιας και εσωτερικής ναυσιπλοΐας σε όλο το δίκτυο
- πεπιεσμένο φυσικό αέριο: θα προβλεφθούν σημεία ανεφοδιασμού προσπελάσιμα σε όλους, εξοπλισμένα με κοινά πρότυπα, σε όλη την Ευρώπη, με μέγιστη απόσταση 150 χιλιομέτρων μεταξύ τους, έως το 2020.
Τα κράτη μέλη της ΕΕ θα είναι σε θέση να υλοποιήσουν αυτές τις αλλαγές τροποποιώντας την εθνική νομοθεσία και φορολογία για να ενθαρρύνουν τις ιδιωτικές επενδύσεις σ’ αυτόν τον τομέα. Η ΕΕ διαθέτει ήδη χρηματοδοτικούς πόρους για τέτοιες αλλαγές.
Οι προτάσεις δεν αφορούν άλλα εναλλακτικά καύσιμα για τα οποία είτε χρησιμοποιούνται οι υπάρχουσες υποδομές (βιοκαύσιμα και συνθετικά καύσιμα) είτε έχουν ήδη κατασκευαστεί βασικές υποδομές (υγραέριο).
Ανάπτυξη ενός σύγχρονου δικτύου
Το 84% περίπου του πετρελαίου που χρησιμοποιείται για όλα τα μεταφορικά μέσα (αξίας 1 δις ευρώ περίπου την ημέρα το 2011) προέρχεται από εισαγωγές και μάλιστα, κατά κύριο λόγο, από ασταθείς περιοχές του κόσμου και συνεπώς δημιουργεί ανασφάλεια όσον αφορά τον ανεφοδιασμό.
Η στροφή προς καθαρότερα καύσιμα είναι ένας σαφής τρόπος για μεγαλύτερη ανεξαρτητοποίηση της ευρωπαϊκής οικονομίας όσον αφορά την ενέργεια.
Η προσέγγιση αυτή είναι εναρμονισμένη με τον χάρτη πορείας της Επιτροπής για τις μεταφορές, ο οποίος θέτει στόχους τόσο για την αύξηση της κινητικότητας όσο και για περαιτέρω ολοκλήρωση των δικτύων μεταφορών της ΕΕ μέχρι το 2050 με ταυτόχρονη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα
Όσον αφορά στην ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα θα δημιουργηθούν 13.000 σημεία φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων ως το 2020 εκ των οποίων το 10% θα είναι σε δημόσιους χώρους σύμφωνα με τις προτάσεις της Κομισιόν, ενώ μπορεί να προβλεφθούν χώροι στάθμευσης και λωρίδες κυκλοφορίας για οχήματα με χαμηλές εκπομπές άνθρακα.
Στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ ο αριθμός των απαιτούμενων σημείων φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων διαφέρει ανάλογα με τα σχέδια παραγωγής κάθε χώρας. Έτσι, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία και Γαλλία έχουν στόχο για το 2020 να παράγουν 1,55 εκατ., 1 εκατ. και 2 εκατ. ηλεκτρικά αυτοκίνητα αντίστοιχα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο ο αριθμός των σημείων φόρτισης θα αυξηθεί από τους 703 πέρυσι στους 1,22εκατ., στη Γερμανία από τους 1.937 στους 1,5εκατ. και στη Γαλλία από 1.600 σε 970 χιλιάδες.
Στον ευρωπαϊκό Νότο, η Πορτογαλία το 2011 είχε 1350 σημεία φόρτισης με την Κομισιόν να προτείνει 12.000 μέχρι το 2020 στην Ιταλία από 1350 το 2011 προτεινόμενα για το 2020 είναι 125,000 και στην Ισπανία από 1356 σημεία φόρτισης το 2011, πρόταση της Κομισιόν είναι να αυξηθούν στα 82.000.
[Πηγή: AME]