Πρόσφατα έγινε στην πρώην πρωτεύουσα (έως το 1999) της Γερμανικής Ομοσπονδίας, την Βόννη, το παγκόσμιο συνέδριο για το κλίμα, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Μέσα στα θέματα που συζητήθηκαν ήταν και ο ρόλος της αυτοκίνησης στην κλιματική αλλαγή. Όμως η συζήτηση ήταν αρκετά πιο περιεκτική από το “να αντικαταστήσουμε τα θερμικά μοτέρ με ηλεκτρικά”, αφού το θέμα ήταν η διάδοση της χρήσης του υδρογόνου, που όταν καίγεται παράγει μόνο νερό! Βέβαια τα υδρογονοκίνητα αυτοκίνητα δεν βασίζονται στην καύση του υδρογόνου αλλά στην αντίστροφη ηλεκτρόλυση που παράγει ηλεκτρισμό, δίνοντας στο υδρογόνο το ρόλο της μπαταρίας και μάλλον το έχεις ακούσει να περιγράφεται και ως κυψέλες καυσίμου.
Σαν διάδοση του υδρογόνου εννοούν την χρήση του και εκτός αυτοκίνησης, δηλαδή στην βιομηχανία και την ενέργεια. Μάλιστα το “Συμβούλιο Υδρογόνου” προέβλεψε πως με την διάδοση του υδρογόνου, μπορούν να καλύψουν το ένα πέμπτο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ως το 2050, ώστε να περιοριστεί η υπερθέρμανση του πλανήτη στους 2 βαθμούς Κελσίου. Οι 2 βαθμοί έχουν οριστεί κατά την συμφωνία των Παρισίων τον Δεκέμβρη του 2015, ως το όριο ώστε η κλιματική αλλαγή να είναι αναστρέψιμη. Αυτό σημαίνει πως οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα πρέπει να μειωθούν κατά 60%! Ενεργό ρόλο στην δημιουργία του “Συμβουλίου Υδρογόνου” τον περασμένο Γενάρη έπαιξε η Toyota και η γαλλική Air Liquide. Έκτοτε προστέθηκαν σε αυτό και άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες όπως Audi, BMW, Daimler, Honda, Hyundai αλλά και πετρελαϊκοί κολοσσοί όπως η Shell και η Total. Όπως αντιλαμβάνεσαι τα οικονομικά συμφέροντα είναι παντού, αλλά υπάρχει η ελπίδα πως κάτι καλό μπορεί να βγει από αυτό.
Για να μιλήσουμε λίγο περισσότερο με αριθμούς, το υδρογόνο πρέπει να συμβάλει στην μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της τάξης των 6 δισεκατομμυρίων τόνων ετησίως ως το 2050! Οπότε αυτό το μεταφράζουν πως υδρογόνο θα χρησιμοποιούν 400 εκατομμύρια αυτοκίνητα, 20 εκατομμύρια φορτηγά, 5 εκατομμύρια λεωφορεία, καθώς επίσης και αρκετά πλοία, τραίνα και αεροσκάφη. Στην περίπτωση των τραίνων, μπορώ να το κατανοήσω αφού ίσως κάνει τα πράγματα απλούστερα, αφού βασίζονται αρκετά στον ηλεκτρισμό ήδη, αλλά αεροσκάφη και πλοία με κυψέλες υδρογόνου μου φαίνεται δύσκολο εγχείρημα.
Για να προχωρήσει η διάδοση του υδρογόνου είπαν πως θα χρειαστούν μέχρι το 2030 280 δισεκατομμύρια δολάρια, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών, περίπου 110 δις, να δίνεται για την μεγιστοποίηση της απόδοσης και τα υπόλοιπα για την αποθήκευση και τα σχετιζόμενα προϊόντα. Η Κίνα έχει θέσει ως στόχο να έχει ένα εκατομμύριο οχήματα με κυψέλες υδρογόνου ως το 2030 και το Ηνωμένο Βασίλειο επενδύει 25 εκατομμύρια ευρώ στην ανάπτυξη της υδρογονοκίνησης. Ο αντιπρόεδρος έρευνας και ανάπτυξης της Hyundai, Woong-chul Yang, είπε πως οι κυψέλες καυσίμου είναι καλύτερες για μεγάλες διαδρομές, έχοντας μάλλον κατά νου τις ΗΠΑ και χαρακτήρισε τα “κλασσικά” ηλεκτρικά κατάλληλα κυρίως για αστικές μετακινήσεις. Το δε υπολογιζόμενα έσοδα από μια “υδρογονοποιημένη” αγορά θα φτάσουν τα 2.5 τρις δολάρια ετησίως!
Κλείνοντας να αναφέρω πως το υδρογόνο είναι το πιο κοινό στοιχείο της Γης και του σύμπαντος γενικώς. Στην Γη σπάνια θα το συναντήσεις ελεύθερο, αλλά βρίσκεται σε τεράστιες ποσότητες στο νερό και σε κάθε υδρογονάνθρακα και αυτό το τελευταίο είναι και ο δράκος της υπόθεσης, αφού πολλοί σκέφτονται την παραγωγή υδρογόνου από ορυκτά καύσιμα, κάτι που δεν είναι και τόσο καθαρό. Από την άλλη, η παραγωγή υδρογόνου από το νερό είναι μια διαδικασία κατά την οποία θα χάνουμε ενέργεια, δηλαδή πολύ χοντρικά θα βάζουμε κάποιες κιλοβατώρες για να πάρουμε ένα κιλό υδρογόνο και με την χρήση του θα παίρνουμε πίσω λιγότερες κιλοβατώρες. Οπότε, το κέρδος έγκειται στο ότι μπορεί να μεταφερθεί και να αποθηκευτεί σχετικά εύκολα. Μην ξεχνάς πως ο ηλεκτρισμός κατά κύριο λόγο δεν αποθηκεύεται, αλλά καταναλώνεται απευθείας. Επίσης μπορεί να λύσει αρκετά προβλήματα που έχουν οι μπαταρίες με τις σπάνιες γαίες που χρειάζονται, την ανακύκλωση τους, την χωρητικότητα, το βάρος, την διάρκεια ζωής κτλ.