Παρότι σχεδόν όλοι όσοι είδαμε το πρώτο Fast and Furious πιστεύαμε πως τα αυτοκίνητα που συμμετείχαν απέδιδαν πολλά άλογα, σύμφωνα με τον Craig Lieberman, διευθυντή τεχνολογίας του πρώτου και του δεύτερου Fast and Furious, ελάχιστα ήταν τα αυτοκίνητα αυτά που απέδιδαν περισσότερα από 300 άλογα.
Συγκεκριμένα τα περισσότερα αυτοκίνητα έμοιαζαν γρήγορα, αλλά δεν ήταν. Για παράδειγμα το Mitsubishi Eclipse του Brian μπορεί να φαινόταν ικανό να κάνει το 400άρι σε λιγότερο 9 δευτερόλεπτα, αλλά στη πραγματικότητα ο 2,0-λιτρος ατμοσφαιρικός κινητήρας του απέδιδε μόλις 125 άλογα και επέτρεπε στο αυτοκίνητο να κάνει το 400άρι σε 16 δευτερόλεπτα. Το Volkswagen Jetta του Jesse απέδιδε 150 ίππους και έκανε το 100άρι σε 18 δευτερόλεπτα, αντί για 10 δευτερόλεπτα που παρουσιαζόταν στη ταινία.
Ωστόσο το Mazda RX-7 του Dom απέδιδε 305 ίππους και μπορούσε να κάνει τα 100 χλμ/ώρα σε 5-6 δευτερόλεπτα, με το Nissan GT-R R33 του Leon να ήταν επίσης γρήγορο, πετυχαίνοντας χρόνο 10 δευτερολέπτων στο 400άρι.
Όπως είπε ο Lieberman, το 90% των ακροβατικών σκηνών στις ταινίες γίνονται με ταχύτητες κάτω των 100 χλμ/ώρα και στη συνέχεια αναλαμβάνει το μοντάζ για να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση της ταχύτητας.