Στις 15 Μαρτίου του 2015, στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, ο Max Verstappen θα γίνει ο νεαρότερος πιλότος, που θα λάβει μέρος σε επίσημο Grand Prix, στην ιστορία της Formula 1. Μάλιστα, ο Ολλανδός θα είναι μόλις 17 ετών και 166 ημερών και θα βρίσκεται στην υψηλότερη βαθμίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, με μόλις μια σεζόν εμπειρίας σε οποιοδήποτε μονοθέσιο.

Μπορεί ο Verstappen να αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα, που θέλει τους πιλότους να μπαίνουν στη F1 σε λίγο μεγαλύτερη ηλικία και με περισσότερες παραστάσεις, όμως, δεν είναι ο μοναδικός που τόλμησε κάτι τέτοιο. Πάμε λοιπόν να δούμε τους πιο νέους οδηγούς που έλαβαν μέρος σε αγώνα Formula 1.

Daniil Kvyat (Ρωσία)

Ηλικία: 19 ετών, 324 ημερών

Ντεμπούτο: Αυστραλία 2014

Εκκίνηση – Τερματισμός: 8^ος -9^ος

Προϊόν της Red Bull Junior Team, ο Daniil Kvyat έγινε φέτος ο δεύτερος Ρώσος πιλότος που έτρεξε σε αγώνα Formula 1. Με ένα πρωτάθλημα στο GP3 και μια νίκη στο GP2, για τους περισσότερους ο Kvyat έφτασε σαν άγνωστη ποσότητα στη Μελβούρνη.

Εκεί, βρέθηκε στην όγδοη θέση και μέσα στο Q3, ενάμιση δευτερόλεπτο πίσω από τον teammate του, Jean-Eric Vergne. Στον αγώνα έδωσε μάχες και κέρδισε τους πρώτους του βαθμούς με την ένατη θέση, παίρνοντας από το Sebastian Vettel το ρεκόρ του νεαρότερου πιλότου που σκοράρει σε επίσημο αγώνα.

Με την παρθενική του σεζόν να μην έχει ακόμη ολοκληρωθεί, δεν μπορούμε να πούμε και πολλά για τον Ρώσο. Όμως, το μέλλον του Kvyat φαντάζει ευοίωνο, αφού πέρα από το ρεκόρ του Vettel, για το 2015 θα πάρει και τη θέση του Γερμανού στην ομάδα της Red Bull.

Chris Amon (Νέα Ζηλανδία)

Ηλικία: 19 ετών, 324 ημερών

Ντεμπούτο: Βέλγιο 1963

Εκκίνηση – Τερματισμός: 15^ος – DNF

Σε μια εποχή όπου ο μέσος όρος ηλικίας των οδηγών ήταν πάνω από τα 30 χρόνια, ήταν ασυνήθιστο να βλέπεις ένα 19χρονο να παίρνει μέρος σε αγώνα Formula 1. Όμως, ο Chris Amon είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον του Reg Parnell από τις μικρότερες κατηγορίες και εκείνος δεν δίστασε να τον φέρει στην Ευρώπη και τη F1, για λογαριασμό της ομάδας του.

Μάλιστα, ήταν προγραμματισμένο για τον Amon να κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο Μονακό, 2 εβδομάδες νωρίτερα από το Βέλγιο. Αλλά, το αυτοκίνητο του νούμερο ένα της ομάδας, Maurice Trintignant, αντιμετώπισε πρόβλημα και έτσι ο Trintignant οδήγησε την Lola-Climax του Amon.

Στον πρώτο του αγώνα οι ατυχίες συνεχίστηκαν και παρότι εκίνησε από την εξαιρετική για τα δεδομένα 15^η θέση, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει πριν τα μισά του αγώνα. Αν μη τι άλλο, αυτά ήταν σημάδια για τα όσα θα ακολουθούσαν στην καριέρα του Amon, που χαρακτηρίστηκε από τους ειδικούς ως ο καλύτερος πιλότος που δεν κέρδισε ποτέ Grand Prix και από τους συναδέλφους του, ως ο πιο άτυχος στην ιστορία του σπορ.

Την πρώτη του σεζόν είδε την καρό σημαία σε μόλις 2 αγώνες, ενώ στα 14 χρόνια παρουσίας του στα grid και σε 96 εκκινήσεις, εγκατέλειψε 45 φορές. Τερμάτισε την καριέρα του το 1976, μετά το ατύχημα του Niki Lauda στη Γερμανία και αφού είχε δει πολλούς φίλους του να χάνονται στις πίστες, αποσυρόμενος στη φάρμα του στη Νέα Ζηλανδία.

Esteban Tuero (Αργεντινή)

Ηλικία: 19 ετών, 320 ημερών

Ντεμπούτο: Αυστραλία 1998

Εκκίνηση – Τερματισμός: 17^ος – DNF

Ομάδα Minardi. Ηλικία 19. Αγώνες με μονοθέσια 13. Κάπως έτσι ξεκίνησε την καριέρα του στη F1 ο Tuero, με σύσσωμο τον κόσμο της κορωνίδας των μηχανοκίνητων σπορ να φωνάζει για την απειρία του Αργεντινού και τον Esteban να κλείνει στόματα με τη δέκατη έβδομη θέση στην εκκίνηση του Grand Prix, μπροστά από τον teammate του Nakano, αλλά και τους Magnussen (Stewart), Rosset (Tyrrell), Diniz (Arrows) και Panis (Prost).

Στον αγώνα η απόδοσή του δεν έπεσε και έδειχνε σίγουρος για τερματισμό στο μέσο της κατάταξης, εμφάνιση πολύ καλή για την μικρή Minardi. Όμως, ο V10 της Ford είχε άλλα σχέδια και ο Tuero εγκατέλειψε τον αγώνα, κάτι που θα έκανε άλλες 11 φορές στους 16 αγώνες της μοναδικής χρονιάς που συμμετείχε στη F1.

Έπειτα, έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα αυτοκινήτων τουρισμού της πατρίδας του. Εγκαταλείψεις, μπερδέματα με την εργοστασιακή ομάδα της VW και μόλις 2 νίκες, ήταν ο απολογισμός του εκεί. Παράλληλα, προσπάθησε να αγοράσει θέση στο πρωτάθλημα CART των ΗΠΑ, για το 2002, χωρίς όμως να τα καταφέρει.

Fernando Alonso (Ισπανία)

Ηλικία: 19 ετών, 218 ημερών

Ντεμπούτο: Αυστραλία 2001

Εκκίνηση – Τερματισμός: 19^ος – 12^ος

Εντυπωσιάζοντας στις μικρές κατηγορίες, και με τη Minardi να διαθέτει έκτη αίσθηση ως προς τα νέα ταλέντα, ο Fernando Alonso έλαβε μέρος στον πρώτο του αγώνα Formula 1 όντας 19 ετών, 7 μηνών και 3 ημερών.

Η 19^η θέση στην εκκίνηση, σε σύνολο 22 πιλότων και 2,5 δευτερόλεπτα μπροστά από τον teammate του (T.Marques), ήταν το προοίμιο ενός σταθερού αγώνα που τον έφερε στην δωδέκατη θέση της κατάταξης. Και μπορεί ο Alonso να μην σκόραρε βαθμούς στην παρθενική του σεζόν, όμως οι εμφανίσεις του ήταν τέτοιες που τον έβαλαν στο στόχαστρο ενός Flavio Briatore.

Τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία. 32 νίκες, 2 πρωταθλήματα και αμέτρητος σεβασμός από τον ανταγωνισμό, για έναν από τους καλύτερους πιλότους στην ιστορία του σπορ.

Ricardo Rodriguez (Μεξικό)

Ηλικία: 19 ετών, 208 ημερών

Ντεμπούτο: Ιταλία 1961

Εκκίνηση – Τερματισμός: 2^ος – DNF

Έχοντας ήδη στο πέτο του ένα σημαντικότατο παράσημο από το 1960, αυτό του νεότερου οδηγού που βρέθηκε στο βάθρο του Le Mans, ο Ricardo Rodriguez εντυπωσίασε με το που βρέθηκε σε μονοθέσιο Formula 1. Με τη Ferrari να του εμπιστεύεται το ένα από τα πέντε αυτοκίνητα που κατέβασε στον εντός έδρας αγώνα της, ο Rodriguez κατάφερε να βρεθεί στη δεύτερη θέση της εκκίνησης, μπροστά από μεγάλα ονόματα, όπως οι Moss, Clark, Graham και Phil Hill, Brabham και πίσω μόνο από το μεγάλο αστέρι της ομάδας, Von Trips.

Στους πρώτους γύρους του αγώνα, που για τελευταία φορά λάμβανε χώρα στην πίστα της Monza με τη χάραξη των 10 χιλιομέτρων και του οβάλ, ο νεαρός Μεξικανός αντάλλαξε την πρωτοπορία του αγώνα με τους Phil Hill και Richie Ginther, πριν εγκαταλείψει στον τρίτο γύρο με πρόβλημα στην αντλία βενζίνης.

Μπορεί να αναρωτιέσαι γιατί δεν έχεις ακούσει περισσότερα για αυτό το ντεμπούτο και υπάρχει σοβαρός λόγος: Το θανατηφόρο ατύχημα του Von Trips, που πήρε τη ζωή του καλύτερου πιλότου της εποχής και 15 ακόμη θεατών, αφήνοντας δικαιολογημένα στα ψιλά γράμματα την απόδοση του Ricardo.

Μετά την εξαιρετική του εμφάνιση στην Ιταλία, ο Enzo Ferrari πήρε μόνιμα στην ομάδα του τον Rodriguez για το 1962. Θέλοντας να “ψήσει” το νεαρό οδηγό του, ο Ferrari τον χρησιμοποίησε σε επιλεγμένους αγώνες, όπου ξανά εντυπωσίασε, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στο περίφημο Spa.

Όμως, η Ferrari δεν ήθελε να κάνει το μακρύ ταξίδι προς το Μεξικό και μάλιστα για αγώνα που δεν προσμετρούσε στο πρωτάθλημα. Ο Ricardo ήθελε διακαώς να τρέξει στην πατρίδα του, κι έτσι αποφάσισε να συμμετάσχει με μια Lotus 24 προετοιμασμένη από το Rob Walker. Δυστυχώς, η πίσω ανάρτηση της Lotus δεν άντεξε και έσπασε στο χειρότερο δυνατό σημείο, την ταχύτατη στροφή Peraltada, σκοτώνοντας ένα μεγάλο ταλέντο.

Mike Thackwell (Νέα Ζηλανδία)

Ηλικία: 19 ετών, 182 ημερών

Ντεμπούτο: Καναδάς 1980

Εκκίνηση – Τερματισμός: 24^ος – DNS

Ύστερα από μερικές πολύ καλές εμφανίσεις στη F3, το 1980 ο Ken Tyrrell υπογράφει με τον Mike Thackwell, για να τρέξει ο δεύτερος στο πρωτάθλημα F2. Στα τέλη Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, ο τραυματισμένος Jochen Mass δεν μπορεί να λάβει μέρος με την Arrows στο Ολλανδικό Grand Prix και ο Tyrrell δίνει τη συγκατάθεσή του στον Thackwell, ώστε αυτός να τρέξει στον αγώνα με αντίπαλη ομάδα. Ο νεαρός δεν τα καταφέρνει και μένει εκτός κατατακτηρίων, αλλά θα έχει μια ακόμη ευκαιρία να αποδείξει την αξία του, όταν ένα μήνα αργότερα, ο Tyrrell θα κατεβάσει στον Καναδά άλλο ένα μονοθέσιο για λογαριασμό του.

Εκεί, θα βρεθεί στην τελευταία θέση της εκκίνησης και θα καταφέρει να αποφύγει το μεγάλο ατύχημα που έγινε μόλις έσβησαν τα κόκκινα φώτα. Όμως, για κακή του τύχη, οι άλλοι δυο πιλότοι της ομάδας θα εμπλακούν σε αυτό, με τον Νο.1 της Tyrrell, Jean-Pierre Jarier, να παίρνει το μονοθέσιο του Thackwell και το Νεοζηλανδό να μην εκκινεί –στατιστικά- τον αγώνα.

Ο Thackwell δεν θα καταφέρει να προκριθεί στο επόμενο Grand Prix, αντιμετωπίζοντας πρόβλημα με τα φρένα του μονοθεσίου, κι έτσι θα επιστρέψει στη F2. Ένα σοβαρό ατύχημα θα τον φέρει κοντά στο να κρεμάσει τα γάντια του, αλλά εκείνος θα επιμείνει, κερδίζοντας το πρωτάθλημα του 1984. Αυτό θα είναι και το εισιτήριό του για την επιστροφή στη F1, την ίδια χρονιά, χωρίς όμως οι δυο αγώνες που θα λάβει μέρος να στεφθούν με επιτυχία.

Στη συνέχεια θα βρεθεί στη F2, τη F3000, για δυο αγώνες στο πρωτάθλημα CART, αλλά και το Le Mans, με κάποιες νίκες στις μικρότερες κατηγορίες, σταματώντας την καριέρα του το 1988. Έπειτα θα εργαστεί ως πιλότος ελικοπτέρων, δάσκαλος, ακόμη και χρυσωρύχος, μένοντας στην ιστορία ως ένα από τα χαμένα ταλέντα της F1, που βρέθηκε στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή.

Jaime Alguersuari (Ισπανία)

Ηλικία: 19 ετών, 125 ημερών

Ντεμπούτο: Ουγγαρία 2009

Εκκίνηση – Τερματισμός: 20^ος – 15^ος

Με τη Red Bull να μην βλέπει αυτά που θέλει από τον Sebastien Bourdais, οι υπεύθυνοι λαμβάνουν μια σχετικά εύκολη απόφαση, αντικαθιστώντας το Γάλλο της Toro Rosso στα μέσα του πρωταθλήματος, με ένα παιδί που προερχόταν από τα σπλάχνα της ομάδας, τον 19χρονο Jaime Alguersuari.

Ο Ισπανός μπορεί να είχε περγαμηνές από τις μικρότερες κατηγορίες, αλλά με την απαγόρευση δοκιμών εντός της σεζόν, το ντεμπούτο του μόνο εύκολο δεν θα ήταν. Έτσι, ήταν λογικό να εκκινήσει από την τελευταία θέση του grid, 9 θέσεις και 1 δευτερόλεπτο πίσω από τον teammate του, Sebastien Buemi. Οι διαφορές μεταξύ των μονοθεσίων του μέσου του grid ήταν πολύ μικρές το 2009, και ο Jaime θα είχε δύσκολο έργο και στον αγώνα.

Τελικά, τερμάτισε 15^ος από τους 16 πιλότους που είδαν την καρό σημαία, όντας όμως αλάνθαστος και κυρίως μπροστά από τον teammate του, που σπίναρε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Στις δυο ακόμη σεζόν που έμεινε με την STR, ήρθε σχεδόν ισόπαλος με τον Buemi, πριν η ομάδα τους αντικαταστήσει και τους δυο το 2012.

Χωρίς κάποια πραγματικά σπουδαία εμφάνιση, ο δρόμος προς τη F1 έκλεισε και ο Alguersuari παραδέχθηκε πως δεν θα πίεζε πλέον για να βρεθεί ξανά εκεί. Αφιερώνοντας το χρόνο του σε ελάχιστους αγώνες καρτ και πολύ περισσότερο στην καριέρα του ως DJ, αλλά και το στούντιο ηχογράφησης που διαθέτει, και μάλιστα με επιτυχία, ο Jaime επανήλθε φέτος στους αγώνες και το ηλεκτρικό πρωτάθλημα της Formula E.

Αν θέλαμε να κλείσουμε τη δεκάδα των πιο νέων πιλότων της Formula 1 -που δυστυχώς λόγω μεγέθους είναι δύσκολο να γίνει αναλυτικά- θα βλέπαμε στην όγδοη θέση τον Sebastian Vettel (19 ετών, 349 ημερών), στην ένατη τον Eddie Cheever (20 ετών, 53 ημερών) και στη δέκατη τον Jenson Button (20 ετών, 53 ημερών). Τρεις πιλότους με πολύ σημαντική ιστορία στο σπορ.

Τους τελευταίους μήνες έχει χυθεί πολύ μελάνι για το εάν ο Max Verstappen είναι έτοιμος για τη Formula 1 και ακόμη περισσότερο για το εάν θα κάνει καλό στην εικόνα του σπορ, που αναζητά διακαώς οδηγούς ήρωες. Με τα σημερινά δεδομένα, αυτά τα ερωτήματα θα απαντηθούν μόνο μέσα στην πίστα και από την πορεία της καριέρας του νεαρού Max. Όμως, αυτό που πρέπει να παραδεχτούμε, είναι πως από τη λίστα δεν λείπει το ταλέντο και σίγουρα δεν θα λείπει και από τον Verstappen.