Η βιομηχανία αυτοκινήτου είναι μία βιομηχανία του ενός (1) τρισεκατομμυρίου δολαρίων που προσφέρει πολύ σημαντικά πράγματα. Δουλειές, ανάπτυξη, τεχνολογική πρόοδο και φυσικά, έναν προσωπικό για τον καθένα μας τρόπο μετακίνησης. Είναι όμως κάτι για το οποίο μπορούμε να είμαστε περήφανοι; Είναι η καλύτερη που μπορεί να είναι;
Γενικά, προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος για την αυτοκινητοβιομηχανία στο σύνολό της. Υπήρξαν και υπάρχουν παραστρατήματα, λάθος επιλογές και ίντριγκα αλλά στην τελική, η βιομηχανία αυτοκινήτου αποτελεί προβολή της ανθρωπότητας και η ανθρωπότητα έχει και αρνητικά. Μπορούμε όμως να είμαστε περήφανοι για την βιομηχανία αυτοκινήτου; Δεν αναφέρομαι αποκλειστικά σε κάποιον τομέα, όπως η ασφάλεια και η πρόοδοι στις εκπομπές ρύπων και την κατανάλωση καυσίμου. Στο σύνολό της, αναπαριστά την τεχνολογία που έχουμε αναπτύξει; Δείχνει τις δυνατότητες μας στον σχεδιασμό, την άνεση και την ταχύτητα; Επίσης, δεν μιλάω συγκεκριμένα για κάποια μάρκα ή για κάποιο αυτοκίνητο. Σκεφτείτε στο μυαλό σας το μέσο αυτοκίνητο και αναλογιστείτε, είναι το καλύτερο δυνατό; Αποτελεί παράδειγμα για το γεγονός πως σαν άνθρωποι είμαστε στο απόγειο της τεχνολογικής προόδου;
Γιατί όσο το σκέφτομαι εγώ, η απάντηση που υπερισχύει είναι το “όχι”. Η βιομηχανία αυτοκινήτου δεν είναι μία βιομηχανία για την οποία είμαι περήφανος. Δεν ντρέπομαι γι’ αυτήν αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είμαι περήφανος. Ναι, έχει κάνει προόδους αλλά δεν είναι στην αιχμή της τεχνολογίας. Μπορεί κάποιες niche μάρκες ή κάποια niche μοντέλα να είναι αλλά αυτές οι μάρκες και μοντέλα δεν εκπροσωπούν την βιομηχανία στο σύνολό της. Κατασκευαστές και μοντέλα μαζικής παραγωγής θεωρούνται αντιπροσωπευτικά δείγματα και για να είμαι ειλικρινής, αυτά δεν είναι κάτι το φοβερό! Τα προωθούν ως κάτι το φοβερό, αλλά δεν είναι.