Βαρέθηκες να διαβάζεις για ανακλήσεις; Πιστεύεις ότι οι εταιρίες πρέπει να έχουν υπευθυνότητα όταν ασχολούνται με θέματα ασφάλειας και ποιότητας; Ακόμα δεν έχεις δει τίποτα. Η τελευταία υπόθεση της GM, που ανακαλεί 2.7 εκατομμύρια οχήματα εδώ, 2.4 εκατομμύρια εκεί, 1.7 εκατομμύρια οχήματα παραπέρα, είναι μόνο μία περίπτωση, τώρα. Μόνο μέσα στο 2014, εταιρίες έχουν ανακαλέσει 22.4 εκατομμύρια οχήματα στις Η.Π.Α. Τα περισσότερα τους πρώτους 5 μήνες ενός έτους από το 2004! Μπαίνουμε λοιπόν σε μία εποχή που οι ανακλήσεις θα θεωρούνται κοινή πρακτική και το μόνο που μπορώ να πω εγώ από την πλευρά μου είναι το περίφημο “στα έλεγα”.
Ευτυχώς ή δυστυχώς, οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν αλλάξει το μοντέλο με το οποίο λειτουργούν. Τι εννοώ; Αν δεν είσαι γρήγορος θα “πεθάνεις”. Τα μοντέλα πρέπει να ανανεώνονται γρήγορα με ότι αυτό σημαίνει για τις δοκιμές και τους ελέγχους ποιότητας. Αν δεν λανσάρεις ένα μοντέλο σε κάθε “άσκοπη” υποκατηγορία, δεν θα πουλάς. Για να λανσάρεις ένα μοντέλο σε κάθε υποκατηγορία όμως, θα πρέπει να δημιουργήσεις οικονομίες κλίμακας που πολύ απλουστευμένα, σημαίνει 1 πλατφόρμα για πολλά, διαφορετικά μοντέλα και πολλά ίδια εξαρτήματα για πολλά, διαφορετικά μοντέλα.. Επίσης, για να είσαι κερδοφόρος σαν εταιρία, πρέπει να λειτουργείς με υψηλά περιθώρια κέρδους που σε ορισμένες περιπτώσεις (θέλω να πιστεύω λίγες), σημαίνει πως κάποιες εκπτώσεις στην ποιότητα των εξαρτημάτων που χρησιμοποιείς, είναι “απαραίτητες”. Αν τα συνδυάσεις όλα αυτά όμως, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που δεν μπορεί να είναι καλό για το μέλλον.
Υπάρχει όμως μία περίπτωση, η όλη υπόθεση της GM να αλλάξει την βιομηχανία αυτοκινήτου. Για να καταλάβεις τι θέλω να πω, θα πρέπει να κοιτάξουμε τις τελευταίες δηλώσεις από το Ιταλο-Αμερικανικό “μέτωπο”. Ο CEO της Fiat Chrysler Automobiles, Sergio Marchionne:
Δεν μπορεί να ξυπνήσαμε ξαφνικά και να συνειδητοποιήσαμε πως έχουμε όλα αυτά προβλήματα, οπότε πρέπει να γίνει μία αλλαγή στη νοοτροπία.
Η “αλλαγή στη νοοτροπία” που ευαγγελίζεται ο Marchionne, σημαίνει στην περίπτωση της FCA, πρόσληψη μίας εταιρίας η οποία θα αναλύσει και θα αξιολογήσει τις διαδικασίες ανάκλησης του group. Αυτό όμως, είναι ένα κομμάτι του παζλ και μόνο μία από τις δηλώσεις του Marchionne.
Μιλώντας στο Brookings Institution, ο CEO δήλωσε πως βρίσκει τις ανακλήσεις “απίστευτες” και πως το κόστος αυτών, ενδέχεται να μετακυλήσει στον καταναλωτή! Ενώ εγκρίνω την τακτική του να προσλάβεις έναν εξωτερικό συνεργάτη για να αξιολογήσει τις τακτικές σου αντικειμενικά, αυτό, το βρίσκω απαράδεκτο. Δηλαδή θα αναγκάσεις τον καταναλωτή που ούτως ή άλλως πληρώνει για το αυτοκίνητο (από τον σχεδιασμό και την εξέλιξη του, έως την παραγωγή και τον ποιοτικό έλεγχο), να πληρώσει για κάτι που έπρεπε να είχε προβλεφθεί ή τουλάχιστον εντοπιστεί πριν το αγοράσει; Φυσικά δεν εννοεί πως ο όποιος πελάτης θα πληρώσει την εταιρία για να γίνει η ανάκληση, ή θα πληρώσει την αξία των επιδιορθώσεων αλλά πως το κόστος της ανάκλησης θα μετακυλήσει στην τιμή πώλησης του αυτοκινήτου. Αν υπάρχει κάτι τέτοιο ακόμα και ως σκέψη, είναι απαράδεκτο, αντιδεοντολογικό και ανήθικο. Φυσικά, αν γίνει, θα γίνει με τρόπο που δεν θα το καταλάβουμε αλλά όπως και να έχει, το να εκφράζεται ακόμα και ως σκέψη, είναι επικίνδυνο.
Εσένα όμως, ποια είναι η θέση σου όσον αφορά τις ανακλήσεις; Ανευθυνότητα επειδή η όποια εταιρία οφείλει να προλαμβάνει τέτοια σφάλματα πριν φτάσει το όχημα στα χέρια του καταναλωτή ή υπευθυνότητα επειδή αναλαμβάνει την επιδιόρθωση του σφάλματος όταν το εντόπισε; Καλό after sales ή προχειρότητα στους ποιοτικούς ελέγχους; Πρόσεχε όμως! Δικαιούσαι μία άποψη η οποία θα εφαρμόζεται σε όλες τις εταιρίες! Όχι όταν το κάνει η προσφιλής σε εσένα Aεταιρία είναι καλό και όταν το κάνει η B αντιπαθητική εταιρία είναι κακό! Επίσης, όταν έρθει η ώρα να αγοράσεις αυτοκίνητο, ιδίως μεταχειρισμένο, ψάχνεις το αν έχει γίνει η όποια ανάκληση στο όποιο μοντέλο έχεις καταλήξει; Γενικά, έχουν σημασία για εσένα οι ανακλήσεις; Και αν ναι, με ποιόν τρόπο;