Πόσοι από εμάς δεν έχουμε βρεθεί σε κάποιο φανάρι, κυρίως τη νύχτα, και περιμένουμε σταματημένοι στο κόκκινο, ενώ ο δρόμος είναι τελείως άδειος και δε φαίνεται κανένα αμάξι στον ορίζοντα; Ε, λοιπόν η τεχνολογία έρχεται να δώσει λύση και σε αυτό, για να μας γλιτώσει αρκετό χρόνο αναμονής! Στο ‘s-Hertogenbosch, την πρωτεύουσα του North Brabant που αριθμεί 150.000 κατοίκους και βρίσκεται στη Νότια Ολλανδία, έχουν εισαγάγει νέα φανάρια κυκλοφορίας τα οποία αλλάζουν ανάλογα με το ποιος χρησιμοποιεί το δρόμο δηλαδή αυτοκίνητο, λεωφορείο , ποδήλατο ή πεζός.
Τα έξυπνα φανάρια χρησιμοποιούν αλγόριθμους και αισθητήρες για να ελέγχουν την ταχύτητα και την κατεύθυνση όσων κινούνται στο δρόμο. Ένας υπολογιστής αναλαμβάνει να επεξεργαστεί τα δεδομένα και τις πληροφορίες, έτσι ώστε οι εναλλαγές στην κυκλοφορία, να γίνονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα, με το πράσινο να διαρκεί μόνο 4 δευτερόλεπτα ή περισσότερο όταν κρίνεται απαραίτητο. Ο Eric Greweldinger, ειδικός για τον έλεγχο της κυκλοφορίας στο ‘s-Hertogenbosch, δήλωσε:
Αν έχουμε ανιχνεύσει σωστά έναν χρήστη του δρόμου και αν έχουμε μετρήσει σωστά την ταχύτητά του, μπορούμε να του δώσουμε 3,2 δεύτερα αντί για τα 4 δεύτερα. Αυτά τα 0,8 δευτερόλεπτα που κερδίζουμε μπορούμε να τα διαθέσουμε σε άλλον χρήστη του δρόμου οπότε βλέπετε αμέσως τι διαφορά μπορεί να κάνει το σύστημα.
Κάθε δέκατο του δευτερολέπτου είναι σημαντικό και μπορεί να βοηθήσει μια φορτισμένη κυκλοφοριακά διασταύρωση. Ακόμα όμως και να μην υπάρχει κυκλοφοριακή συμφόρηση, θα έχουμε μια ελεύθερη συνεχή κυκλοφορία μειώνοντας τους χρόνους μετακίνησης.
Ένα όχημα χρειάζεται 2 δευτερόλεπτα για να ξεκινήσει και να αδειάσει την διασταύρωση, αν επιμηκύνουμε το χρόνο κατά 2 δεύτερα αυτό σημαίνει πως ένα αμάξι λιγότερο θα περάσει το φανάρι. Ο κύκλος έχει 60 δευτερόλεπτα, αυτό σημαίνει ότι περνούν 60 αυτοκίνητα λιγότερα σε μία ώρα. Αυτό είναι 60 φορές το μήκος του αυτοκινήτου ή αλλιώς 60 φορές επί 5 με 6 μέτρα. Με άλλα λόγια, αυτά τα 2 δευτερόλεπτα θα δημιουργήσουν μια κυκλοφοριακή συμφόρηση 300 με 350 μέτρων μόνο σε μία ώρα.
Οι οδηγοί αφού περάσουν από το φανάρι, δεν έχουν οπτική επαφή με αυτό, άρα δεν αντιλαμβάνονται ότι το χρώμα έχει αλλάξει ήδη. Μόνο όσοι είναι πεζοί αντιλαμβάνονται αυτή τη γρήγορη αλλαγή, πράγμα που τους μπερδεύει μερικές φορές, παρόλα αυτά, εφόσον έχουν ξεκινήσει να διασχίζουν τη διασταύρωση, το σύστημα πάντα τους αφήνει χρόνο για να περάσουν απέναντι.
Στο ‘s-Hertogenbosch, το ποσοστό των οδηγών που παραβιάζουν τον φωτεινό σηματοδότη είναι λιγότερο από το 1% , ποσοστό μικρότερο από το μέσο όρο της Ολλανδίας που κυμαίνετε μεταξύ 1% με 2%. Παρόλα αυτά, ο Greweldinger πιστεύει, πως το ποσοστό αυτό, μπορεί να βελτιωθεί αλλά όχι να εξαλειφθεί τελείως. Οι οδηγοί που παραβιάζουν συχνότερα το κόκκινο φανάρι είναι οι ποδηλάτες. Σε όλα τα φανάρια υπάρχουν κάμερες που καταγράφουν την κυκλοφορία και οι εικόνες δεν αποθηκεύονται για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων, αλλά φυλάσσονται σε αρχείο για να δίνουν στους τεχνικούς τις πληροφορίες που χρειάζονται για τη λειτουργία του συστήματος και σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι διαθέσιμα σε περίπτωση κάποιου ατυχήματος. Το παράδειγμα ενός ποδηλάτη που ζητούσε αποζημίωση από έναν οδηγό αυτοκινήτου που τον χτύπησε, υποστηρίζοντας πως πέρασε με κόκκινο, είναι μία από τις περιπτώσεις που το σύστημα καταγραφής βοήθησε στη δικαιοσύνη.
Στην Ολλανδία υπάρχουν πάνω από 5.500 σηματοδοτημένες διασταυρώσεις από τις οποίες, οι 1.268 είναι προγραμματισμένο να αντικατασταθούν με ότι πιο εξελιγμένο τεχνολογικά υπάρχει μέχρι το 2018. Στην Ολλανδία έχουν έξυπνα φανάρια, στην Ελλάδα έχουμε “έξυπνους” οδηγούς και οι παραβάσεις του φωτεινού σηματοδότη είναι πολύ συχνό φαινόμενο.