Ενώ στην Ελλάδα περιμένουμε πώς και πώς να τελειώσουν οι μεγάλοι οδικοί άξονες, που θα αλλάξουν τα κυκλοφοριακά δεδομένα στην ηπειρωτική χώρα, στην Νορβηγία μάλλον έχουν αποφασίσει να προχωρήσουν σε ένα πλάνο που θυμίζει, αν μη τι άλλο, σενάριο επιστημονικής φαντασίας, στη δημιουργία ελεγχόμενα βυθισμένων τούνελ!
Εδώ πρέπει να κατανοήσουμε μια βασική διαφορά: δεν μιλάμε για για υποθαλάσσιο τούνελ που εδράζει, στηρίζεται δηλαδή, στο βυθό, αλλά έχουμε να κάνουμε με τούνελ που έχει βυθιστεί και αναρτάται, κρέμεται δηλαδή, από μεγάλες κατασκευές που επιπλέουν και…αντέχουν το βάρος! Μιλάμε δηλαδή για μια υπερ-κατασκευή που στο σύνολό της…επιπλέει!
Ας το πιάσουμε όμως από την αρχή. Η Νορβηγία είναι διάσημη για αρκετά πράγματα, μεταξύ των οποίων είναι τα φιόρδ, αυτό το απίστευτο γεωλογικό φαινόμενο, που οφείλεται στο (προϊστορικό) λιώσιμο των πάγων. Αυτοί οι δαντελωτοί σχηματισμοί στις δυτικές και βορειοδυτικές ακτές της Νορβηγίας έχουν δημιουργήσει απίστευτα όμορφους κολπίσκους-φυσικά λιμάνια και πολλά πανέμορφα γραφικά ψαροχώρια γίνονται πόλος έλξης τουριστών. Και εδώ που τα λέμε, όχι άδικα…
Μέχρι σήμερα η πρόσβαση σε αυτά τα μέρη γίνεται αποκλειστικά με ferry-boats, αλλά αυτό (κατά τους φιλόδοξους Νορβηγούς) πρόκειται να αλλάξει το 2035. Χρησιμοποίησε λοιπόν τη φαντασία σου και φτιάξε μια εικόνα από μεγάλα τούνελ-σωλήνες πρακτικά, διαμέτρου κατάλληλα για δύο λωρίδες κυκλοφορίας στο εσωτερικό τους. Αυτά τα τούνελ θα κατασκευαστούν σε ζεύγη (κάθε ρεύμα κυκλοφορίας θα έχει το δικό του τούνελ) και θα βυθιστούν σε βάθος 30 μέτρων, ενώ τεράστιες προβλήτες θα κατασκευαστούν έτσι ώστε να επιπλέουν και θα στηρίζουν τα τούνελ.
Οι προβλήτες θα συνδέονται μηχανικά μεταξύ τους και έτσι θα επιτυγχάνεται η απαραίτητη σταθερότητα στην όλη υπερ-κατασκευή. Η τοπική κυβέρνηση δηλώνει ότι με ήδη 1.150 σήραγγες στη χώρα (35 εκ των οποίων υποθαλάσσιες), οι οδηγοί δεν θα δυσκολευτούν να προσαρμοστούν στις συνθήκες, αφού η αίσθηση θα είναι ακριβώς ίδια με αυτή μιας κοινής σήραγγας!
Έχεις μείνει με το στόμα ανοικτό; Κι εγώ! Άλλωστε είναι η πρώτη φορά που γίνεται ένα τέτοιο έργο, και το μοναδικό που μπορεί να συγκριθεί μαζί του είναι η η πλωτή-επιπλέουσα γέφυρα στη λίμνη Ουάσινγκτον στις ΗΠΑ, η πρώτη του είδους. Εδώ φυσικά η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι μιλάμε για ένα υποθαλάσσιο έργο, κάτι σαν…αντιστροφή της τεχνικής που εφαρμόστηκε στη λίμνη Ουάσινγκτον.
Από την άλλη οι τεχνικές δυσκολίες είναι ανυπέρβλητες, αφού οι μηχανικοί δεν ξέρουν τι ακριβώς θα συναντήσουν. Έτσι κι αλλιώς οποιαδήποτε άλλη λύση έχει αποκλειστεί, αφού το έδαφος τόσο πάνω, όσο και κάτω απ το νερό είναι ακατάλληλο, με απόκρυμνες ακτές και μεγάλα βάθη στη θάλασσα.
Κι αν εξακολουθείς να έχεις τις αμφιβολίες σου, μάθε όμως ότι η Νορβηγική κυβέρνηση, ούτε λίγο ούτε πολύ, έχει ήδη δεσμεύσει 25 δισεκατομμύρια δολάρια και δηλώνει ότι το έργο θα είναι έτοιμο το 2035, σε λιγότερο από μια εικοσαετία.
Το αν θα γίνει αυτό το έργο και πότε δεν το γνωρίζουμε. Είναι πάντως εντυπωσιακό σε σύλληψη και σίγουρα είναι άξιο θαυμασμού ακόμα και σαν όραμα.
