Μέχρι τώρα οι αυτοματοποιημένες διαδικασίες στην αυτοκινητοβιομηχανία ήταν αυτό ακριβώς: αυτοματοποιημένες. Ο ανθρώπινος παράγοντας υπήρχε όπου χρειαζόταν, οι μηχανές αναλάμβαναν το βαρύ φορτίο της συναρμολόγησης. Κοινώς, καθείς κοίταζε τη δουλειά του.
Η Audi αποφάσισε να αλλάξει τα δεδομένα και να συνδυάσει τα δυο μέρη. Στο εργοστάσιο του Ίνγκολσταντ, η κατασκευή της προαιρετικής carbon οροφής του RS5 επιβραβεύει τη συνύπαρξη ανθρώπων και μηχανών. Ο εργάτης τοποθετεί το ανθρακονημάτινο κομμάτι σε ένα περιστρεφόμενο τραπέζι. Εκεί, ένας ρομποτικός βραχίονας ψεκάζει με ακρίβεια χιλιοστού κόλλα σε συγκεκριμένες περιοχές, προκειμένου να την πάρει ο υπεύθυνος και να την τοποθετήσει στη θέση της.
Σε ένα sci-fi σενάριο, η κεντρική μονάδα ελέγχου αποκτά αυτεπίγνωση, δίνει εντολή στους βραχίονες να ψεκάσουν κόλλα στα μάτια των εργαζομένων, σιγά-σιγά εξελίσσεται, αναλαμβάνει τη διαχείριση των οπλικών συστημάτων παγκοσμίως και ξεσπά πυρηνικό ολοκαύτωμα, προλαβαίνοντας τον Κιμ από την πραγμάτωση της λαϊκής εντολής «πάτα το».
Για να μην υπάρξουν τέτοιες δυσάρεστες εξελίξεις, οι Γερμανοί εγγυώνται πως τα ρομπότ είναι γεμάτα δικλίδες ασφαλείας. Καταρχάς, λειτουργούν μόνο κατ’ εντολή ανθρώπου. Έπειτα, μόλις ο βραχίονας αντιληφθεί επαφή με ανθρώπινο μέρος, κλείνει αυτόματα και προειδοποιεί με ένα αναμμένο κόκκινο λαμπάκι. Στο I, Robot πάντως, κόκκινα φώτα και ρομπότ δεν προμήνυαν ευτυχία.