Η Toyota βρίσκεται στο επίκεντρο μιας ομαδικής αγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες, ύψους 5,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που αφορά το υδρογονοκίνητο μοντέλο Mirai. Η αγωγή κατατέθηκε στο Περιφερειακό Δικαστήριο της Κεντρικής Περιφέρειας της Καλιφόρνια εκ μέρους τριών ιδιοκτητών και μισθωτών του οχήματος, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η εταιρεία απέκρυψε σημαντικά τεχνικά και λειτουργικά προβλήματα.
Σύμφωνα με τους ενάγοντες, η Toyota παρουσίασε το Mirai ως ένα ασφαλές και πρακτικό αυτοκίνητο μηδενικών ρύπων, χωρίς να ενημερώσει επαρκώς για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι χρήστες στην πράξη. Οι καταγγελίες κάνουν λόγο για προβλήματα διαρροής υδρογόνου, προβλημάτων ανεφοδιασμού και επιτάχυνσης.
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι η εταιρεία προώθησε το μοντέλο υποσχόμενη ευκολία ανεφοδιασμού, παρόμοια με αυτή ενός συμβατικού αυτοκινήτου, ενώ στην πραγματικότητα οι διαθέσιμοι σταθμοί υδρογόνου είναι ελάχιστοι και συχνά εκτός λειτουργίας. Να σημειωθεί πως στις ΗΠΑ υπάρχουν μόλις 57 σταθμοί ανεφοδιασμού υδρογόνου και όλοι βρίσκονται στη πολιτεία της Καλιφόρνια.
Πολλοί ιδιοκτήτες αναφέρουν ότι η πραγματική αυτονομία του Mirai είναι σημαντικά μικρότερη από τις επίσημες τιμές, ενώ το κόστος ανεφοδιασμού έχει αυξηθεί αισθητά, καθιστώντας το αυτοκίνητο ακριβότερο στη χρήση από ό,τι αρχικά υπολογιζόταν. Παράλληλα, η αξία μεταπώλησης έχει μειωθεί δραματικά, προκαλώντας δυσαρέσκεια στους κατόχους που πίστεψαν στο υδρογόνο ως “καθαρή” εναλλακτική λύση.
Η αγωγή κατηγορεί επίσης την Toyota για πρακτικές που περιόρισαν τον ανταγωνισμό στην αγορά υδρογονοκαυσίμων της Καλιφόρνια, κάτι που, σύμφωνα με τους ενάγοντες, επιδείνωσε την κατάσταση για τους καταναλωτές.
Από την πλευρά της, η εταιρεία αναγνωρίζει ότι το Mirai δεν σημείωσε την εμπορική επιτυχία που προσδοκούσε, ωστόσο επιμένει ότι το αυτοκίνητο πληροί όλα τα πρότυπα ασφάλειας και ότι τα αναφερόμενα περιστατικά είναι μεμονωμένα. Η υπόθεση βρίσκεται ακόμη σε προδικαστικό στάδιο. Το πώς θα εξελιχθεί η δίκη και αν θα οδηγήσει σε αποζημιώσεις ή εξωδικαστικό συμβιβασμό μένει να φανεί.
Πέρα από τη νομική της διάσταση, η υπόθεση αναδεικνύει τα εμπόδια που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τα υδρογονοκίνητα οχήματα. Η ελλιπής υποδομή ανεφοδιασμού και το υψηλό κόστος παραγωγής υδρογόνου παραμένουν τα βασικά εμπόδια για την ευρύτερη διάδοσή τους.