Επειδή τυχαίνει να τον γνωρίζω προσωπικά τον Σωκράτη δεν θα γίνει κανένα άρθρο σήμερα αποδίδοντας έτσι έναν μικρό φόρο τιμής για τον φίλο και πάνω απ’ολα άνθρωπο Σωκράτη Γκιόλια.
Δυστυχώς στην Ελλάδα του 2010 όποιος έχει διαφορετική άποψη από το κατεστημένο και την εκφράζει ελεύθερα, δεν επιβιώνει – στην κυριολεξία… Ένας δημοσιογράφος που δεν μασούσε τα λόγια του και υπηρετούσε την ελεύθερη δημοσιογραφία με θάρρος χωρίς να υπολογίζει τίποτα – ούτε καν την ίδια του την ζωή…
Μακάρι όλα αυτά να μην έγιναν επειδή κάποιοι τον συνέδεαν με το Troktiko ως διαχειριστή του, πράγμα που ποτέ δεν το αποδέχτηκε ο ίδιος.
Δεν μπορώ να γράψω οτιδήποτε άλλο σήμερα, μακάρι για πρώτη φορά στην Ελλάδα να αποδοθεί δικαιοσύνη και οι αυτουργοί (πραγματικοί και ηθικοί) να λογοδοτήσουν σε αυτή.
Ο Σωκράτης έφυγε, το γράφω και δεν το πιστεύω. Λέω δεν είναι δυνατόν, θα κοιμάμαι ακόμη και βλέπω κάποιον εφιάλτη. Δεν έχω άλλα λόγια να γράψω – και αυτά που έγραψα δύσκολα βγήκαν.
Καλό ταξίδι φίλε… :(