23 Μαΐου, 1982. Αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας μετά το θάνατο του Gilles Villeneuve στο Βελγικό Grand Prix, συνεπώς η Ferrari εισάγει μόνο ένας οδηγό, τον Didier Pironi.
Με περίπου 67 γύρους συμπληρωμένους, ο αγώνας εξελίσσεται σε αγώνα σπριντ μεταξύ των Alain Prost και ο Riccardo Patrese. Μόλις άρχισε να βρέχει,και ενώ και ο Patrese πίεζε σκληρά τον Prost που τώρα γύρναγε μανιωδώς στην πίστα, προσπαθώντας να τελειώσει τον αγώνα, πριν αρχίσει να βρέχει.
Μπαίνοντας στον 74ο γύρο, ο Prost πίεσε πολύ σκληρά και έχασε τον έλεγχο με αποτέλεσμα να χτυπήσει στα εμπόδια “Armco” βγαίνοντας από το Chicane du Port (επίσης γνωστό ως πόδι σκυλιών).
Στον 75ο, ενώ οδήγησε ο Patrese, περιστρέφεται και σταματά στη Loews. Στο τελευταίο γύρο, ο Didier Pironi οδήγησε στη σήραγγα και μένει(!) από καύσιμα, ενώ ο Andrea de Cesaris επίσης έμεινε από καύσιμα προτού μπορέσει να αναλάβει ηγετικό ρόλο, και ο Derek Daly, ο επόμενος ηγέτης, είχε ήδη ένα αυτοκίνητο χωρίς το μπροστινό ή πίσω φτερό-και στη συνέχεια ένα κατεστραμμένο κιβώτιο ταχυτήτων που παρέδωσε πνεύμα πριν αυτός θα μπορούσε να αρχίσει το τελικό γύρο.
Ο Patrese, που είχε καταφέρει να επανεκκινήσει το αυτοκίνητό του μετά από το spin off που είχε, πήρε την καρό σημαία.
Ο Pironi και de Cesaris κατετάγησαν 2ος και 3ος, με τον Daly στην έκτη θέση.
Σχολιαστής του BBC και το 1976 ήταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής James Hunt που περίφημα σχολίασε,
Βρισκόμαστε στην “γελοία” κατάσταση να καθόμαστε στη γραμμή εκκίνησης τερματισμού, περιμένοντας το νικητή, που όμως δε φαίνεται να έρχεται.
http://www.youtube.com/watch?v=eY13ajYK5gQ&feature=g-vrec