Ένας από τους οδηγούς που πολλοί φίλοι της Formula 1 πιστεύουν πως δεν άξιζε ένα χρόνο μακρυά από το grid, είναι ο Kamui Kobayashi. Ο πάντοτε επιθετικός και θεαματικός στην οδήγησή του Ιάπωνας, αγωνίζεται για λογαριασμό της Caterham, ίσως της πιο αργής ομάδας αυτή τη στιγμή στη F1, χωρίς μάλιστα να πληρώνεται για αυτό.
Τέτοιες είναι οι οικονομικές συνθήκες, που οδηγούν κάποιες ομάδες στη λύση των pay-drivers και στερούν από άλλους, περισσότερο ικανούς, το βήμα παραπάνω στην καριέρα τους. Φέτος, μετά από τις αλλαγές στους κινητήρες, η Caterham CT05 είναι πιο αργή σε χρόνους απ’ ότι οι προπορευόμενοι συνδυασμοί στο GP2, ένα πρωτάθλημα που θεωρείται προπαρασκευαστικό για την είσοδο στη Formula 1 και όχι ανταγωνιστικό.
Παρά τα προβλήματα και την εμφάνιση της ομάδας του έως τώρα, που για κάποιους ίσως να ήταν ανασταλτικός παράγοντας, ο Kobayashi απολαμβάνει τη δουλειά που κάνει, τονίζοντας πως αυτή τη στιγμή το πιο σημαντικό είναι να βελτιώσει το μονοθέσιο.
Φυσικά απολαμβάνω αυτό που κάνω. Το να εργάζεσαι στη Formula 1 ήταν πάντα εξαιρετικό. Αυτή τη στιγμή η απόδοσή μας είναι κακή, αλλά νομίζω πως η εξέλιξη κατά τη διάρκεια της σεζόν είναι το πιο σημαντικό και μου αρέσει η δουλειά που κάνω πάνω σε αυτό. Πιστεύω λοιπόν, ότι τα πάμε αρκετά καλά.
Φέτος, ο Ιάπωνας έχει αποφύγει τα λάθη και παρά τις παραπάνω δηλώσεις, ως οδηγός, το μόνο που σκέφτεται είναι οι βαθμοί και οι νίκες. Έτσι, βλέπει το Μονακό σαν τη μεγαλύτερη ευκαιρία για να κάνει την έκπληξη, αφού η χάραξη της διαδρομής δεν απαιτεί δύναμη από τον κινητήρα ή καλό αεροδυναμικό πακέτο, αλλά καλή μηχανική πρόσφυση και ταλέντο από πλευράς οδηγού.
Το Μονακό είναι μια εντελώς διαφορετική πίστα, οπότε νομίζω πως πρόκειται να είναι μια διαφορετική πρόκληση. Τουλάχιστον εκεί δεν υπάρχουν πολύ μεγάλες ταχύτητες και ίσως για εμάς να είναι καλύτερα τα πράγματα.
Είναι πολλή η δουλειά και δεν είναι εύκολη. Αλλά νομίζω ότι σημειώνουμε πρόοδο και ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε και πώς πρέπει να βελτιωθούμε, απλά δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα από τη μια μέρα στην άλλη και αυτό νομίζω πως είναι ένα από τα προβλήματα.
Στην τελευταία πρόταση κρύβεται το σημαντικότερο πρόβλημα των μικρότερων ομάδων, οι οποίες πιέζουν για την μείωση στο κόστος. Εκείνες, γνωρίζουν που και πως μπορούν να βελτιωθούν, δεν έχουν όμως τους πόρους για να το κάνουν με την ταχύτητα των μεγάλων ομάδων και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η ψαλίδα μεταξύ τους να μεγαλώνει διαρκώς.
[Photo Copyrights: LAT Photographic]