Σαν σήμερα, πριν 16 χρόνια κύλησε το τελευταίο κλασικό Mini από τη γραμμή παραγωγής του Λόνγκμπριτζ, στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας, με κατεύθυνση το Βρετανικό Μουσείο Αυτοκινήτου. Η 4η Οκτωβρίου του 2000 ήταν η αρχή του τέλους του κλασικού Mini και μιας ένδοξης πορείας στην ιστορία της αυτοκίνησης, ήταν το τέλος του Mini που όλοι αγάπησαν. Η παραγωγή ξεκίνησε το 1959, μέσα στα επόμενα 41 χρόνια παρήχθησαν συνολικά 5.387.862 αυτοκίνητα, πριν η BMW διασπάσει και πουλήσει τη μητρική Rover Group, διατηρώντας όμως όλα τα δικαιώματα του ονόματος Mini. Η ιστορία συνεχίζεται με το νέο Mini, το οποίο διατήρησε κάποια τεχνικά χαρακτηριστικά του παλιού και φυσικά “κληρονόμησε” ένα “βαρύ” όνομα.
Σήμερα, 16 χρόνια μετά, έγινα αυτόπτης μάρτυρας ενός περιστατικού, το οποίο μου δημιούργησε αρκετά ερωτήματα και προβληματισμούς. Είναι τελικά το καινούριο Mini αντάξιο του κλασικού; Θα μπορέσει η BMW να ξαναγράψει ιστορία; Είναι πιο αξιόπιστο το νέο έναντι του παλιού; Μετά μου ήρθε στο μυαλό το ερώτημα – ανέκδοτο που μου έθεσε ένας Γερμανός, σε μια κουβέντα που κάναμε για τα Αγγλικά αυτοκίνητα: Γιατί οι Βρετανοί πίνουν ζεστή μπύρα; Επειδή η Lucas κατασκευάζει και ψυγεία, θέλοντας να θίξουν την αξιοπιστία της Βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, σ.σ. η Lucas είναι Βρετανικός προμηθευτής ηλεκτρικών και λοιπών υποσυστημάτων στην αυτοκινητοβιομηχανία και πλέον θυγατρική της Γερμανικής ZF. Μήπως μια ανώτερη οντότητα τιμωρεί σήμερα το γερμανικό Mini, επειδή οι Γερμανοί διέπραξαν ύβρη ή τελικά είναι ένα τυχαίο περιστατικό ανήμερα της “μαύρης” επετείου;
Ποια είναι η άποψή σου για το νέο Mini; Το κείμενο είναι χιουμοριστικό και δε γνωρίζουμε αν η φωτιά ξέσπασε λόγω μηχανικής βλάβης ή βραχυκυκλώματος λόγω εισροής νερού κατά το πλύσιμο.
