Τι είναι ο παράδεισος; Τι είναι η κόλαση; Ένας σπασμένος κινητήρας απόσταση. Αυτό (τα ρημάδια μοτέρ, δηλαδή) ο Ισπανός το έχει εντυπώσει στο πετσί του από το 2015 κι έπειτα. Τελευταίο (πιο πρόσφατο δηλαδή, τελευταίο αποκλείεται) επεισόδιο στη δραματική σαπουνόπερα των κινητήρων της Honda, η εγκατάλειψη στα 500 Μίλια της Ινδιανάπολης ενώ βρισκόταν στην 7η θέση και μπορούσε να διεκδικήσει ακόμα και τη νίκη.

Παρένθεση: Τα μπράβο και όλη μας η αγάπη στον αναντικατάστατο καμικάζι της καρδιάς μας, που κέρδισε το 101o Indy 500.

Πολλοί καταλογίζουν στον Alonso μισθοφορικές επιλογές καριέρας, οι οποίες –ως άλλη Θεία Δίκη- τον έφεραν στο σημερινό νοσοκομείο συναισθημάτων που νοσηλεύεται. Σωστό ή λάθος, η αλήθεια είναι πως από το 2006 που αποχώρησε πρωταθλητής από τη Renault τα «αν», αυτό το «αχ» και το «γιατί» ρίχνουν τις σκιές τους στην πορεία της «οβίδας από το Οβιέδο» (πω κλισεδιά).

Κανείς δεν αρνείται, όμως, πως ο Ισπανός συγκαταλέγεται στους κορυφαίους οδηγούς όλων των εποχών, κάνοντας συχνά-πυκνά μικρά θαύματα με τα μπρίκια που έχει στα χέρια του. Εμείς θέλουμε να τον θυμόμαστε στα παλιά του μεγαλεία, μια φορά κι έναν καιρό που κατακτούσε νίκες και πρωταθλήματα

110. Καταλονία, 2003

Τα κόκκινα φώτα της εκκίνησης, παραδόξως, σβήνουν με μια 2η θέση. Στον αγώνα της πατρίδας του, ο Alonso κατάφερε να χωρίσει τις δυο Ferrari των Schumacher-Barrichello και να γίνει ο πρώτος Ισπανός που τερματίζει στο βάθρο εντός έδρας. Ακόμα μεγαλύτερο επίτευγμα, αν αναλογιστούμε πως εκείνη την περίοδο Ferrari, Williams-BMW και McLaren-Mercedes «σφάζονταν» για τις νίκες, αφήνοντας τους υπόλοιπους να παλεύουν για έναν και δυο βαθμούς.

29. Ουγγαρία, 2003

Το μελτέμι αλλαγής που έφερνε ο Ισπανός έγινε μπουνάτσα μες το κατακαλόκαιρο, όταν το Hungaroring βάφτηκε μπλε-κίτρινο για να πανηγυρίσει την πρώτη νίκη της Renault ως κατασκευαστή μετά από εκείνη του Alain Prost στην Αυστρία, 30 χρόνια παρά 10 ημέρες πριν (14 με 24 Αυγούστου).

Παράλληλα, ο Alonso έγινε ο –τότε- νεότερος νικητής στην ιστορία της F1 επικρατώντας πλήρως του ισχυρότερου ανταγωνισμού. Ξεκίνησε από την pole position, έστριψε πρώτος και δεν κούνησε από εκεί μέχρι το πέσιμο της καρό σημαίας.

38. Σαν Μαρίνο, 2005

Ο συγκεκριμένος αγώνας αποτέλεσε το βουλοκέρι στην αίτηση αποκαθήλωσης της Ferrari, έπειτα από 5 χρόνια κατοχής. Έχοντας βγει από την πιο κυριαρχική χρονιά στην μέχρι τότε ιστορία του σπορ (15/18 αγώνες, η Mercedes το ξεπέρασε το 2015 με 16/19) όλοι αναρωτιούνταν αν θα καταφέρει κάποιος να πικράνει το Μαρανέλο.

Η απάντηση ήρθε με ένα τρομοκρατικό σερί 3 προσωπικών νικών (4 για τη Renault, με αυτή του Fisichella στην πρεμιέρα) το οποίο κορυφώθηκε στο δεύτερο σπίτι της Ferrari, την Ίμολα. Με έναν λυσσασμένο Schumacher κολλημένο πίσω του για 12 γύρους, ο Alonso βάστηξε και πανηγύρισε μια νίκη που φωτογράφισε την κατάληξη του πρωταθλήματος.

47. Βραζιλία, 2005

Το οποίο κρίθηκε 2 στροφές πριν το τέλος, με την τελευταία θέση του βάθρου στο Interlagos. Ο Alonso έσπασε άλλο ένα ρεκόρ νεότητας, σταμάτησε το κοντέρ των κατακτήσεων του Michael Schumacher στο 7 και έβαλε μια ολόκληρη χώρα στον χάρτη της F1.

Παρόλο το hype για την εκθρόνιση του Γερμανού, ήταν ο Kimi Raikkonen με την MP4-20 που μονομάχησε με τον Ισπανό για το πρωτάθλημα

56. Ουγγαρία, 2007

Η πρώτη από τις δυο φορές που ο «αιώνια πιστός» στη Renault, την παράτησε στα κρύα του γκαράζ για μια μεγαλύτερη (βλέπε πλουσιότερη) ομάδα.

Το 2007 πήρε τον τίτλο του και έντυσε με τον «άσο» την MP4-22, έχοντας για teammate έναν πιτσιρικά από τα τσικό της McLaren. Ο μικρός αποδείχθηκε ιδιαίτερα ζόρικος και αυθάδης, οπότε ο δις παγκόσμιος πρωταθλητής είπε να του δείξει ποιος κάνει κουμάντο. Στα δοκιμαστικά του ουγγρικού GP, ο Alonso άραξε στο pit box ως άλλος ταρίφας σε πράσινο φανάρι, προκειμένου να κλείσει το χρονικό «παράθυρο» που είχε ο Lewis Hamilton για τον τελευταίο γύρο του. Η τακτική απέδωσε, ο Ισπανός πανηγύρισε την pole αλλά δημιουργήθηκαν κάποια θεματάκια στο εσωτερικό της ομάδας. Βλέπεις, ο Hamilton ήταν το πουλέν του ανθρώπου που έκανε αλήθεια κουμάντο στην McLaren (λέγε με Ron Dennis), με αποτέλεσμα να γίνει το «σώσε».

Τελικά, τιμωρήθηκε με ποινή 5 θέσεων και ουσιαστικά έβαλε πλώρη για άλλες πολιτείες (επιστροφή στη Renault) με τη λήξη της σεζόν. Δε βαριέσαι, καλή καρδιά.

65. Μεγάλη Βρετανία, 2014

Μπαίνουμε στην υβριδική εποχή και το κινητήριο σύνολο της Ferrari δεν συνεργάζεται στο Silverstone. Τα δοκιμαστικά τελειώνουν πρόωρα, με τους Alonso και Raikkonen να εκκινούν από τις δυο τελευταίες θέσεις. Λίγο μετά το σβήσιμο των κόκκινων φώτων, ο Kimi βγάζει το άχτι του για την ταλαιπωρία των κατατακτήριων στις μπαριέρες της ευθείας πριν την 5η στροφή.

Η επανεκκίνηση βρίσκει τον Alonso στην 16η θέση. Πέντε γύρους αργότερα έχει μπει στη βαθμολογούμενη δεκάδα. Στον  22ο και αφού μεσολάβησαν οι πρώτες αλλαγές ελαστικών, είναι κολλημένος στον διαχύτη του Vettel. H βεντέτα που κρατάει από τους αγώνες της Μόντσα το ‘11 και το ‘12 προμηνύει θέαμα.

(και το σώσιμο στα 300 χλμ/ώρα με το μισό μονοθέσιο στο γρασίδι άνετο career highlight)

Στην είσοδο της πρώτης στροφής, με κάποια 250 χλμ/ώρα, ο Ισπανός εφορμά στην εξωτερική του baby Schumi και τον αφήνει να αναρωτιέται για τα μυστήρια της ζωής. Προς το τέλος του αγώνα βέβαια, ο Vettel απάντησε στο ίδιο σημείο (από την εσωτερική) χωρίς να μειώνει σε τίποτα τον άθλο του Alonso, ο οποίος τερμάτισε 6ος έχοντας προσπεράσει τα 2/3 του grid από την προτελευταία θέση.

74. Ιαπωνία, 2008

Η επανένωση με τη Renault δεν έχει το πάθος της πρώτης φοράς, καθώς το γαλλικό μονοθέσιο δεν θυμίζει σε τίποτα τον σίφουνα του ’05 και ’06. H R28 είναι ευτυχισμένη όταν καταφέρνει να σκοράρει βαθμούς, κατάσταση στην οποία φροντίζει να την διατηρεί αδιαλείπτως ο Alonso.

Στο GP της Σιγκαπούρης έρχεται μια νίκη που προκαλεί δεινά, θυμηδία και τεράστια αμφισβήτηση στο πρόσωπο του Ισπανού. Η συντριπτική πλειοψηφία φιλάθλων και ειδικών του χώρου δυσκολεύεται να πιστέψει πως η σύγκρουση του Piquet Jr με τον τοίχο, δεν ήταν αποτέλεσμα της αμπαλίας του Βραζιλιάνου (φαντάσου πόσο μάτι έβγαζε). Το αυτοκίνητο ασφαλείας και η νίκη που αυτό βοήθησε τον Alonso να κατακτήσει, βομβαρδίζουν τον Αστούριο με κατηγορίες για βρώμικα παιχνίδια και χειραγώγηση αποτελέσματος.

Δυο εβδομάδες μετά, η R28 με το νούμερο 5 παίρνει την 4η θέση του grid στην πίστα του Fuji. Στον αγώνα, εκμεταλλεύεται στο έπακρο τη φαγωμάρα μεταξύ Ferrari και McLaren – με ολίγη από BMW- οδηγείται μεστά από τον αμφισβητημένο πρωταθλητή και φροντίζει να αποτινάξει τον μανδύα της «παράγκας» από τον τρισευτυχισμένο καθοδηγητή της.

83. Ευρώπη (Βαλένθια), 2012

Σε μια χρονιά που περίμεναν όλοι οι καμένοι λάτρεις προφητειών για να δουν αν οι Ίνκας θα πήγαιναν ταμείο (μεγάλος κουβάς), ο ήρωάς μας είχε περιορισμένες βλέψεις από την αρχή. Όχι λόγω κάποιου σανσκριτικού ή μεσοποτομειακού κειμένου, αλλά γιατί η F2012 έδειξε τα μελλούμενα από τις δοκιμές εξέλιξεις.

Παρόλες τις αντιξοότητες, ο Alonso πήρε μια μεγαλειώδη νίκη στο Grand Prix της Βαλένθια, την πρώτη σε πάτρια εδάφη από το 2005. Παράλληλα, ήταν ο πρώτος οδηγός που σημείωσε 2 νίκες καθώς στους 7 πρώτους αγώνες είχαμε ισάριθμους διαφορετικούς νικητές (μέχρι κι ο Maldonado πανηγύρισε). Ξεκίνησε από την 11η θέση, απέφυγε τα συντρίμμια που σκόρπιζαν στην πίστα τα συνεργεία κατεδαφίσεων Kobayashi-Senna και Kovalainen-Vergne, προσπέρασε τον Grosjean αναίμακτα (επίτευγμα τότε) για τη 2η θέση, είπε «ευχαριστώ» στο δώρο της πρώην του (σπασμένο μοτέρ Renault για τη Red Bull του Vettel) και πλημμύρισε με ευτυχία τους συμπατριώτες του. Μπόνους η κατάληψη της προσωρινής κορυφής στη βαθμολογία.

Άνετα θα μπορούσε να μπει ολόκληρη η σεζόν, μιας και με ένα εμφανώς υποδεέστερο μονοθέσιο διεκδίκησε το πρωτάθλημα μέχρι τέλους. Παρά 3 βαθμούς, δυστύχησε.

92. Ιαπωνία, 2006

Όπως λέει κι ο φιλοσοφημένος λαός, η κατάκτηση της κορυφής είναι δύσκολη. Η παραμονή σε αυτή μέγιστο παλούκι.

Πριν τα σπασμένα μοτέρ και οι αναποδιές γίνουν απεριτίφ στο πρωινό του, ο «Νando» είχε το παρατσούκλι «Gastone» (εκ του ευρύπρωκτου εξαδέλφου του Donald Duck). Πιο λαμπερό χαμόγελο της τύχης από τη Suzuka του ’06, δύσκολα μπορείς να βρεις στην πορεία του Alonso.

Η προτελευταία αναμέτρηση της σεζόν έσφυζε από αγωνία και δράμα. Schumacher και Alonso μπήκαν στην αρένα της Suzuka ισόβαθμοι στους 116 βαθμούς, με τον Γερμανό να ηγείται της βαθμολογίας έχοντας μια νίκη παραπάνω (7 vs 6). Η 5η θέση της εκκίνησης γινόταν ακόμα πιο δυσοίωνη από τη 2η του Schumi και κυρίως την 1η του teammate του, Felipe Massa. Προς έκπληξη κανενός, ο Γερμανός ανέλαβε την πρωτοπορία με διαδικασίες εξπρές, τη στιγμή που ο Ισπανός πάλευε να ξεπεράσει τις Toyota των Ralf Schumacher και Jarno Truli.

Μετά τον 10ο γύρο τα ιαπωνικά μονοθέσια αποτελούσαν παρελθόν, με τον Massa να παίρνει θέση στο κλείστρο του παγκόσμιου πρωταθλητή. Ο πρώτος ανεφοδιασμός πλήγωσε τον Βραζιλιάνο, με τον Alonso να βρίσκεται στο κατόπι του Schumacher. Για 28 γύρους οι δυο τους έπαιζαν κλεφτοπόλεμο, με την διαφορά να αυξομειώνεται αλλά πάντα σε ασφαλή πλαίσια για τον Γερμανό. Τότε, στον 43ο γύρο, συνέβη κάτι που δεν είχαμε δει για 6 χρόνια: μοτέρ της Ferrari να παραδίδει το πνεύμα στην πλάτη του Schumacher (από το Magny-Cours του 2000). Ο Alonso πήρε μια άνετη και ιστορική νίκη, θέλοντας έναν βαθμό στο Interlagos για να κατακτήσει –και τυπικά- τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο του. Η δεύτερη θέση έκανε και με το παραπάνω τη δουλειά.

101. Ιαπωνία, 2005

Η Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου έχει υπάρξει σταθμός στη σταδιοδρομία του Alonso. Πιο πρόσφατα όχι με την καλή έννοια, δίχως να αλλάζει το γεγονός πως σε ιαπωνικά χώματα χειραφετήθηκε αγωνιστικά και καθόρισε το status του.

Ο δρόμος για το παρθενικό πρωτάθλημα δεν υπήρχε καν στην έναρξη της σεζόν. Στην πορεία αποδείχθηκε πως οι αλλαγές στους κανονισμούς «μπούκωσαν» τις Ferrari κι επέτρεψαν στην R25 να τις κοντράρει. Φυσικά, υψωνόταν κι ένα τιτάνιο τείχος γερμανικής προέλευσης που έκρυβε τον ήλιο (και τον τίτλο). Αυτά στους τίτλους αρχής.

Γιατί με το που ξεκίνησε το μονόπρακτο, έγινε φανερό πως οι Γάλλοι με τους Βρετανούς θα πολεμούσαν για τη δόξα. Ο Schumacher πανηγύρισε την πρώτη –και μοναδική- νίκη της σεζόν στον 9ο αγώνα, ενώ οι Alonso-Raikkonen πήγαιναν «ίσα βάρκα ίσα νερά» (σχεδόν) έχοντας πάρει 4 και 3 νίκες αντίστοιχα. Εν τέλει, πρωταθλητής αναδείχτηκε ο Alonso με 133 βαθμούς έναντι 112 του «Iceman». Ο Schumacher τερμάτισε 3ος και καταϊδρωμένος με λιγότερο από τη μισή συγκομιδή (62), ωστόσο η σκηνή που έμεινε χαραγμένη στα κιτάπια του θυμικού δεν είναι άλλη από το συγκλονιστικό προσπέρασμα στην 130R.

Σε μια από τις ταχύτερες καμπές στην ιστορία του θεσμού, απέναντι σε έναν οδηγό που κάποια χρόνια μετά θα επιχειρούσε να «τάξει» στον τοίχο του Hungaroring τον επί 6 χρόνια πρώην ομόσταυλο προκειμένου να μην χάσει μια θέση, ο Alonso ανοίχτηκε στην εξωτερική και επιτέθηκε δίχως αύριο με 310 χλμ/ώρα στον 7ακις παγκόσμιο πρωταθλητή. Ο ίδιος ο Schumacher μετά το πρώτο τέλος της καριέρας του, δήλωσε πως εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε πως η κυριαρχία του τελείωσε και πως θα έδινε στον εαυτό του μια σεζόν περιθώριο να την ανακτήσει.

11Εκτός συναγωνισμού: Άμπου Ντάμπι, 2010

Ίσως η κορυφαία στιγμή από άποψης σημαντικότητας και βαρύτητας στη διαμόρφωση του ρου της καριέρας. Μια έξοδος από τα pits που στιγμάτισε την μετέπειτα πορεία και τον ίδιο τον ψυχισμό του Alonso για το επόμενο διάστημα.

Στα προεόρτια της αυλαίας, φάνταζε –και ήταν- φαβορί για τον τίτλο, ο οποίος και θα ήταν ο 3ος προσωπικός. Με προβάδισμα 8 και 15 βαθμών από Webber και Vettel αντίστοιχα, χρειαζόταν να τερματίσει ακριβώς πίσω από τον Αυστραλό σε περίπτωση ταυτόχρονου βάθρου ή 5ος σε ενδεχόμενη νίκη του Γερμανού. Η μοίρα, όμως, παρουσιάζει τεράστιο οίστρο όταν θέλει να συγγράψει δραματικά έργα.

Στον 18ο γύρο, έπειτα από «τσαφ» της Scuderia στη στρατηγική (πρωτότυπο), ο Alonso βρέθηκε ακριβώς πίσω από τη Renault του Vitaly Petrov στην 7η θέση. Ακόμα πιο μπροστά, βρισκόταν ο Robert Kubica με το έτερο γαλλικό μονοθέσιο. Κάπου εκεί, ο «Nando» θα πρέπει να μετάνιωσε για τον τρόπο που άφησε την παλιά του ομάδα. Ο 3ος τίτλος κρεμόταν από τους ανθρώπους που τον βοήθησαν να κατακτήσει τους 2 προηγούμενους. Υπήρχε περίπτωση να δώσουν άφεση και να προτείνουν χαλαρές άμυνες στους πιλότους τους; Ή θα μετέτρεπαν σε αυτοσκοπό το «κόψιμο» της κούπας. Σαν να ζητάς λεφτά από την πρώην σου για να μη σε βάλει φυλακή η Εφορία.

Επί 37 γύρους, το 3ο στέμμα παρέμενε δυο θέσεις μακριά. Ο Webber είχε εγκαταλείψει και η νίκη του Vettel, σε συνδυασμό με μια δική του 6η θέση ήταν το μόνο που μπορούσε να στείλει το πρωτάθλημα στη Γερμανία. Ο Petrov έπαιξε ένα ταμπούρι, που θα ζήλευε ακόμα και υβρίδιο Enrique Bernoldi – Σούλη Παπαδόπουλου.

Κανείς δεν γνωρίζει τι θα συνέβαινε αν πέρναγε τον Ρώσο. Μπορεί να κόλλαγε πίσω από τον Kubica και πάλι να έχανε τον τίτλο. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, πέρασε τις δυο Renault και ισοφάρισε τον Ayrton Senna σε κατακτήσεις. Σε ένα άλλο δεν συγκρούστηκε με τον Raikkonen στη Suzuka, κατακτώντας και το πρωτάθλημα του 2012 (που εδώ έχασε για 3 βαθμούς) ισοφαρίζοντας παράλληλα τον Alain Prost.

Στη δική μας πραγματικότητα, η ιστορία έχει καταγράψει πως ο Fernando Alonso διαθέτει στην τροπαιοθήκη του ένα τρόπαιο πρωταθλητή περισσότερο από αυτά των Nico Rosberg και Jenson Button.

  • LJ

    Οι αποψεις διίστανται. Απο την μια χερας απο τους λιγους απο την αλλη κ*λοχαρακτηρας. Στην τελικη, κατα την γνωμη μου, ανοιγουμε τις τηλεορασεις Κυριακη παρα Κυριακη για να βλεπουμε ατομα σαν και αυτον, το Ricci, τον 44, τον JPM και τον Kimi στα καλα του να μαχονται πολλες φορες με κατωτερα μονοθεσια. Να δουμε πραγματικους racers. Και αν εχουμε την τυχη να τους δουμε και σε αλλες μορφες οπως Indy 500, WRC, Nascar τοτε ειναι εξτρα bonus.

    Ειμαι τυχαιρος και μπορω να πω οτι τις θυμαμαι ολες αυτες τις στιγμες που αναφερονται στο αρθρο. Οταν θα αποσυρθει θα λειψει σε πολλους απο εμας.

    • Anestis Genk

      Ο Alonso εκθρόνισε το δίδυμο Ferrari-Schumi, πράγμα που είναι το σημαντικότερο για μένα.
      Όσες φορές τον είδα από κοντά στην πίστα ήταν με το μάτι διαφορετικός στα πατήματά του.
      Τα περί κωλοχαρακτήρα…έχει επιρροές Briatore.

    • Mika

      Αδιαφορω πληρως για τον χαρακτηρα του..Kαι στη πρωτη θητεια στη Μακλαρεν τα εχωνε, και τωρα που εχει και δικιο, γκρινιαζει συνεχως..Και στη Ferrari μου ηταν αντιπαθης οταν ετρεχε, αλλα δεν επαυα και τοτε να τον παραδεχομαι και να λεω πως το εστηβε το μονοθεσιο..Εκανε μαγκες τους Ιταλους σε πολλες περιπτωσεις..
      Νομιζω ελαχιστοι αμφισβητουν το οδηγικο του ταλεντο,κι αυτοι που το κανουν ειναι προκατηλλειμενοι ουτως η αλλως χωρις να εχουν βασιμες δικαιολογιες…

  • Neos

    Ποιος θα το λεγε το 2006,οτι ενας τοσο ταλαντουχος και ικανος οδηγος μετα απο 11 χρονια δεν θα ειχε ξανακατακτησει αλλο πρωταθλημα.
    Κατα την γνωμη μου ο πιο ολοκληρωμενος οδηγος του grid αυτην την στιγμη.
    Αν η χοντα ειχε σταθει ανταξια του ονοματος της και σε συνδυασμο με την μακλαρεν του ειχαν δωσει ενα αξιοπρεπες μονοθεσιο θα ειχε βιασει τα ονειρα του φετελ για το φετινο πρωταθλημα

    • ναι αλλα οπως το λες……για να το κανει θα επρεπε να ειχε μονοθεσιο…..και οτι καταφερε με την renault…..το εκανε γιατι ειχε ανταξιο μονοθεσιο…το ιδιο και ο φετελ….και ο λιουις……..

  • Gestione Sportiv@

    Πρώτα πρώτα θα πω ότι, τον Alonso τον θεωρώ στους 4 κορυφαίους του σημερινού grid και ταυτόχρονα τον πιο ολοκληρωμένο οδηγό της τελευταίας δεκαετίας.
    Όμως, δεν θα το κρύψω πως, δεν το συμπάθησα ποτέ ακόμα και όταν οδηγούσε για την ομάδα μου, αλλά δεν παύω να λέω πως ατύχησε στις επιλογές του όπως τις ομάδες για τις οποίες οδήγησε.
    Το πρώτο πέρασμα από τη McLaren το 2007, την πενταετία στη Ferrari με τους Ιταλούς να “πελαγοδρομούν” σε όλα τα επίπεδα. Αυτό δεν απέτρεψε τον Ισπανό από το να κυνηγήσει τα πρωταθλήματα του 2010 και 2012 με δύο μονοθέσια της Scuderia τα οποία ήταν πολύ υποδεέστερα από τα αντίστοιχα της RBR.
    Και φυσικά την τελευταία τριετία κατά την οποία έχει επιστρέψει στο Woking και αναμένει από την Honda να φτιάξει το πολυπόθητο PU που θα φέρει την ιστορική ομάδα στο εμπρός μέρος του grid για να μπορέσει να διεκδικήσει βάθρα-νίκες-πρωταθλήματα.
    Όντως, αυτές οι 10+1 στιγμές έχουν σημαδέψει την καριέρα του Alonso, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και το σκηνικό του 2010 στο Hockenheim με την περιβόητη φράση του Rob Smedley στον Felipe Massa…………………… https://uploads.disquscdn.com/images/c447a86d22590c8817364fd20206a3117e6ae86ef5df3f8c96e441aed86f7e9f.jpg

    • LJ

      Ενα πραγμα δεν πρεπει να ξεχνα με απο το Hockenheim και αυτο ειναι το τι ειπε στον Lauda στο βαθρο!

    • Gestione Sportiv@

      Στέργιο, λογικά αναφέρεις για εκείνη την εκκωφαντική δήλωση “A Spanish driver in an Italian car, designed by a Greek man is good to win here”, δεν το είπε το 2010, αλλά το 2012.
      Πάντως ήταν τρομερή δήλωση!!!!!!

    • LJ

      Βασικά ειχε πει “Greece man” :P

      Ναι το 2012 έγινε, είπα εγω κατι αλλο; Τωρα που βλέπω το σχολιο, απλά δεν το προσδιόρισα.

  • Renesis1

    Ξέχωρα από συμπάθειες ή όχι, πιστεύω οτι αναγνωρίζουμε όλοι το τεράστιο οδηγικό του ταλέντο και οτι επίσης του αξίζουν περισσότεροι από 2 παγκόσμιους τίτλους. Του εύχομαι πριν σταματήσει, να επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών..

  • Κούκος

    Πιλοτάρα και κωλόπαιδ@ρα από τις λίγες!!! Ακριβώς ότι χρειάζεται η σημερινή F1 για επανακτήσει το χαμένο της ενδιαφέρον. Προσωπικά δεν το πάω καθόλου αλλά δεν γίνεται να μη τον αναγνωρίσω σαν οδηγό!

  • Akis-F1 FAN

    Μεγάλος οδηγός, μεγάλος σκ@τοχαρακτήρας, πολλές λάθος επιλογές. Προσωπικά αν και τον παραδέχομαι ως οδηγό δε θα μου λείψει όταν με το καλό αποφασίσει να σταματήσει.

  • gronholm89

    Τεραστιος οδηγος, μεγαλο κωλοπαιδι, αλλα οχι απο αυτα τα σκατομαθημενα τα φλωρια, τα αλλα… τους αλητες που ψιλογουσταρουμε γτ δινουν μια αλλη νοτα.
    Σοβαρα τωρα, ενας απο τους καλυτερους πιλοτους που εχουν περασει απο το αθλημα και προσωπικα τον θεωρω ως το πιο ολοκληρωμενο του grid απο τοτε που πηγε στην McLaren (2007). Την μονη αστοχη μεταγραφη του θεωρω αυτη του 2015 που πηγε στο αγνωστο με βαρκα την ελπιδα. ΟΡΘΩΣ εφυγε απο την Renault, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ επεστρεψε σ αυτην, εχοντας ομως ηδη συμφωνησει με την Ferrari για το 2010… Στην Ferrari επεσε στα χειροτερα χρονια της, που ομως παλεψε για νικες και πρωταθληματα! Μαχητης απο τους λιγους και ο ανθρωπος που ουσιαστικα δημιουργησε την μετα Schumacher εποχη!!

  • Mika

    Ειδα ολα τα βιντεο, ενα κι ενα, μονο και μονο για να απολαυσω τους V8 να τσιριζουν!!!!
    Τεραστιος!!! Κι ας ειναι ταπα σε μποι…

  • Nikpap

    Επι ισοις οροις δυσκολα τον κοντραρει οποιοσδηποτε του σημερινου grid. Ο πληρεστερος για μενα οδηγος της τελευταιας δεκαετιας και βαλε αλλα οχι ο πιο αγαπητος (κιμι εννοειται) . Τετοιοι πιλοτοι δινουν αιγλη στο σπορ οπως περιμενω να δωσει και ο verstappen… τωρα κατι stroll, vandoorne, massa (πλεον) κτλ δεν προσφερουν τιποτα…