Ακριβώς όπως έκανε η Hyundai πριν από μερικά χρόνια, η Toyota ανακοίνωσε με την παρουσίαση του υδρογονοκίνητου Mirai πως οι ιδιοκτήτες του θα απολαμβάνουν δωρεάν υδρογόνο για “έως και τρία χρόνια”. Έχεις σκεφτεί όμως γιατί το κάνουν αυτό οι κατασκευαστές που προσφέρουν υδρογονοκίνητα μοντέλα στην αγορά; Η απλή απάντηση θα ήταν “για να προσελκύσουν αγοραστές” αλλά το ότι είναι απλή δεν σημαίνει πως είναι σωστή.

Το γεγονός ότι η προσφορά δωρεάν υδρογόνου είναι καλό marketing και μπορεί να προσελκύσει αγοραστές είναι απλά επιπλέον bonus. Ο λόγος όμως για τον οποίο παρέχεται δωρεάν υδρογόνο στους χρήστες αυτών των οχημάτων είναι επειδή αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει τρόπος ακριβής μέτρησης του υδρογόνου που καταλήγει στο “ντεπόζιτο” του αυτοκινήτου. Αν δεν υπάρχει τρόπος να μετρήσεις το υδρογόνο, πώς θα το χρεώσεις; Τόσο απλά. Γι’ αυτό η Toyota και η Hyundai, έχουν υπογράψει συμφωνίες με τις εταιρίες που παρέχουν το υδρογόνο και πληρώνουν εκ μέρους των πελατών τους. Και δεν πληρώνουν ανάλογα με το υδρογόνο που τοποθετείται στα αυτοκίνητα τους, αλλά με τον αριθμό των αυτοκινήτων που ανεφοδιάζονται στους σταθμούς!

Όπως δήλωσε ο Alberto Ayala, αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του California Air Resources Board, η ακριβής μέτρηση του υδρογόνου δεν είναι δύσκολο τεχνικό πρόβλημα, αλλά “απλά δεν έχει γίνει”. Είναι μέρος της ευρύτερης προσπάθειας δημιουργίας υποδομής για αυτά τα οχήματα και όπως πολλά άλλα προβλήματα, μένει να λυθεί. Αυτή τη στιγμή, το National Institute of Standards and Technology, έχει εξελίξει ένα πρωτότυπο test για να δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες η ακρίβεια των αντλιών υδρογόνου. Ο κανονισμός λέει πως το υδρογόνο πρέπει να πωλείται με το κιλό και οι αντλίες πρέπει να έχουν ακρίβεια της τάξης του 2%.

Είναι πολύ δυσκολότερο να μετρήσεις το υδρογόνο σε πιέσεις των 5.000-10.000 psi από το να μετρήσεις ένα προϊόν που είναι υγρό σε ατμοσφαιρικές πιέσεις και θερμοκρασίες.

Είπε η Juana Williams, μία εκ των επιστημόνων του NIST. Γι’ αυτόν τον λόγο έχουν προτείνει κάποιοι ανοχές της τάξης του 10 ή ακόμα και 20%! Δεν μπορεί να τεθεί ως στόχος όμως ένα τόσο μεγάλο περιθώριο σφάλματος. Η NIST στοχεύει στο 1% ή ακόμα και λιγότερο, αλλά μέχρι να επιτευχθεί αυτή η ακρίβεια, οι κάτοχοι υδρογονοκίνητων οχημάτων, θα απολαμβάνουν το δωρεάν υδρογόνο!