Τα μονοθέσια της Formula 1 είναι πολύ πιο περίπλοκα απ’ ό,τι νομίζουμε, καθώς οι σχεδιαστές προσπαθούν να πάρουν το μέγιστο από κάθε εκατοστό του μονοθεσίου, όντας βέβαια, εντός των κανονισμών της Formula 1, αν και, πολλές φορές, κινούνται στ’ όριο, προκαλώντας τις αντιδράσεις των άλλων ομάδων.

Έχουμε κάνει αρκετές αναλύσεις με το τι υπάρχει πάνω στα μονοθέσια, αλλά, αυτή τη φορά, θα δούμε τι ακριβώς υπάρχει στο κάτω μέρος, εκεί όπου το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να φτάσει εύκολα. Στη φωτογραφία βλέπουμε την Mercedes W03 του Nico Rosberg, η οποία έχει σηκωθεί στον αέρα. Οι φωτογράφοι ανυπομονούν για τέτοιες ευκαιρίες, ώστε να φωτογραφήσουν το κάτω μέρος.

Ο σχεδιαστής Nick Wirth, ο οποίος είναι πρώην Τεχνικός Διευθυντής της Benetton και την Virgin Racing, εξηγεί αυτά που υπάρχουν στη στο κάτω μέρος.

1. Το DDRS (Double DRS) χρησιμοποιεί τα κανάλια στο σώμα τού μονοθεσίου, ώστε να μεταφέρει τον αέρα από την πίσω, στη μύτη του μονοθεσίου. Όταν το DRS είναι ενεργοποιημένο, η κίνηση του πτερυγίου ανοίγει δύο οπές στα endplates της πίσω πτέρυγας. Ο αέρας εισέρχεται σ’ αυτές τις οπές και, στη συνέχεια, μεταφέρεται προς τα εμπρός, στην εμπρός πτέρυγα, όπου βγαίνει από κάτω, ώστε να προκαλέσει stall της αεροτομής, μειώνοντας την κάθετη δύναμη που παράγεται εκεί, αλλά και ν’ αυξήσει την τελική ταχύτητα.

2. Τα εμπρός barge boards λειτουργούν αποκλειστικά για να προκαλέσουν στροβιλισμούς. Η κατεύθυνση των στροβιλισμών είναι σύμφωνα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Κι επειδή οι στροβιλισμοί κινούνται στο προς τα κάτω, στέλνουν περισσότερο αέρα στο κάτω μέρος, κάτι που είναι πολύ ευνοϊκό. Όλο αυτό παράγει περισσότερη κάθετη δύναμη.

3. Τα pod wings, δηλαδή τα πτερύγια που βρίσκονται στα sidepods, παίζουν ζωτικό ρόλο στην κατεύθυνση του βρώμικου αέρα που βγαίνει από τα εμπρός ελαστικά. Καθυστερούν τον χρόνο που θα χρειαστεί, πριν το ίχνος από τους εμπρός τροχούς να ξεκινήσει να εξαφανίζεται κάτω στο πάτωμα και να απομακρύνει την κάθετη δύναμη.

4. Το reference plane, δηλαδή η περιοχή κάτω από το σασί, πρέπει να έχει πλάτος μεταξύ 300 και 500 χιλιοστών. Δημιουργεί κανάλια ροής αέρα και τροφοδοτούνται από τα εσωτερικά barge boards.

5. Η κοινή ονομασία είναι “σανίδα”, η οποία είναι κατασκευασμένη από μία ειδική εμποτισμένη ρητίνη με βάση το ξύλο, η οποία ονομάζεται Jabroc. Την αντικαθιστούν μεταξύ των περιόδων ενός Grand Prix. Οι οπές που υπάρχουν στη σανίδα επιτρέπουν στους τεχνικούς επιθεωρητές να μετρούν το πάχος, εξασφαλίζοντας ότι θα είναι εντός των 10mm που αναφέρουν οι κανονισμοί, με περιθώριο ενός χιλιοστού πάνω-κάτω. Η αιχμή του δαπέδου θα πρέπει να παράγει στροβιλισμούς, οι οποίοι θα περνούν κάτω από το πάτωμα, γύρω από την κορυφή τού reference plane. Όλοι αυτοί οι στροβιλισμοί μειώνουν τη συνολική πίεση κάτω από το πάτωμα και δίνει περισσότερη κάθετη δύναμη.

6. Τα barge boards παράγουν στροβιλισμούς και αυξάνουν την κάθετη δύναμη. Είναι κυρτά, σαν ένα φτερό. Οποιαδήποτε μείωση της πίεσης εκεί ενδυναμώνει το πάτωμα και μειώνει την συνολική πίεση κάτω από το μονοθέσιο.

7. Η καρίνα του μονοθεσίου μετακινεί τον εισερχόμενο αέρα κάτω από το μονοθέσιο, αλλά και στα πλάγια. Έχει διαμορφωθεί πολύ προσεκτικά και είναι σχεδιασμένο με τα barge boards, προκειμένου ν’ αυξήσει την ταχύτητα του αέρα, με σκοπό τη χαμηλή πίεση.

8. Το μικρό αυτό πτερύγιο είναι τοποθετημένο σε περιοχή στροβιλισμών. Είναι ανάμεσα στα ελαστικά και το έδαφος, και ο αέρας που χτυπά το ελαστικό δεν μπορεί να πάει κάτω απ’ αυτό, με αποτέλεσμα να βγαίνει από τις δύο πλευρές με γωνία 45° σε κάθε πλευρά. Το πτερύγιο αυτό είναι αντεστραμμένο και δεν έχει να κάνει σε τίποτα με την ανύψωση του αέρα.

9. Άνοιγμα για το laser που μετρά τον ύψος τού εμπρός μέρους. Μπορεί να ρυθμιστεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να μετρά το ύψος με συχνότητα 1000 φορές το δευτερόλεπτο!

10. Τα γνωστά “μπράτσα” της ανάρτησης είναι σχεδιασμένα έτσι, ώστε να υπάρχει καλύτερη διαχείριση του αέρα που βγαίνει από την εμπρός πτέρυγα, καθώς και να ελαχιστοποιούν την αντίσταση. Κάθε φορά που υπάρχει τροποποίηση στην εμπρός πτέρυγα κατά τη διάρκεια της σεζόν, το μονοθέσιο έχει ανασχεδιασμένα “μπράτσα”, ώστε να συμβαδίζουν με τη νέα πτέρυγα.

11. Οι προεκτάσεις των brake ducts υπάρχουν με στόχο το διαχωρισμό του αέρα που έρχεται στο εσωτερικό του ελαστικού, ώστε να υπάρχει καλύτερη ψύξη των φρένων, αλλά και βελτιωμένη ροή αέρα στην περιοχή εκείνη.

12. Αυτοκόλλητα αλουμινίου, με πάχος 0.05 χιλιοστά. Είναι εξαιρετικά λεπτά και ανθεκτικά, κι έχουν στόχο να μειώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις διαταραχές που δημιουργούνται εκεί, καλύπτοντας τις μικρές οπές.

[Πηγή: Road & Track | Photo Copyright: Paul-Henri Cahier]