Chevrolet Impala 2014 with MyLink infotainment system

Ο όρος “big data” είναι η τελευταία μόδα στους αυτοκινητιστικούς κύκλους και όχι μόνο, αφού η εξέλιξη της τεχνολογίας μας επιτρέπει πλέον να επεξεργαζόμαστε τεράστιους όγκους δεδομένων σε σύγκριση με το παρελθόν. Έτσι, όσο τα αυτοκίνητα γίνονται πιο διασυνδεδεμένα με σύγχρονες τεχνολογίες και όσο οι αισθητήρες τους συλλέγουν περισσότερο όγκο δεδομένων σχετικά με τη χρήση τους από τον ιδιοκτήτη, τόσο η δυνατότητα των εταιριών να καταλάβουν τις ανάγκες των οδηγών, αλλά και να αποκομίσουν κέρδος από αυτό θα είναι όλο και μεγαλύτερη. Big data λοιπόν, είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να εκφράσει το σύνολο των δεδομένων που (θα) εισάγουμε στο αυτοκίνητό μας και ο όγκος των δεδομένων που «παράγει» το αυτοκίνητο καθεαυτό, μιας και πλέον ο όγκος αυτών των δεδομένων δεν θα έχει τις ίδιες υπολογιστικές απαιτήσεις με το παρελθόν. Με τον όρο big data λοιπόν οι εταιρίες αποκαλούν τα δεδομένα που συλλέγει και υπολογίζει το εργοστασιακό navigation για να γυρίσεις σπίτι σου από ένα ταξίδι, το πόσο έτρεχες, τα χιλιόμετρα που διανύεις ετήσια ή ακόμα και το τι μουσική ακούς από το –μην ξεχνάς, μιλάμε για το μέλλον- internetικό ραδιόφωνο. Τα πάντα. Ότι μπορεί να μεταφραστεί σε δεδομένα και να αποθηκευθεί κάπου για μελλοντική χρήση, είναι big data. Και είναι big επειδή δε μιλάμε μόνο για το δικό σου αυτοκίνητο, αλλά για εκατομμύρια αυτοκίνητα ανά το κόσμο για κάθε εταιρία.


Τώρα, ο Andreas Mai, product manager στην Cisco, υπολόγισε πως η αξία τέτοιων δεδομένων που συγκεντρώνονται, είναι 1.400$ τον χρόνο. Και αναλύει:

  • 550$ για τον αυτοκινητιστή τον ίδιο από καλύτερη οικονομία καυσίμου, λιγότερη ώρα στο μποτιλιάρισμα, χαμηλότερη ασφάλεια κλπ
  • 420$ για την κοινωνία μέσω βελτίωσης της κυκλοφορίας και αύξησης της «χωρητικότητας» των δρόμων
  • 150$ για παρόχους υπηρεσιών που θα σου λένε ποιόν δρόμο να πάρεις για να γλυτώσεις την κίνηση, που να παρκάρεις κλπ
  • 300$ για τις αυτοκινητοβιομηχανίες λόγω χαμηλότερου κόστους ασφάλισης, δημιουργία και πώληση εφαρμογών κ.ά.

Όλα αυτά είναι ανά αυτοκίνητο, ετησίως. Όπως και ο ίδιος ο Mai αναγνωρίζει, υπάρχει το ζήτημα των προσωπικών δεδομένων και το αν οι αυτοκινητιστές επιτρέψουν στις αυτοκινητοβιομηχανίες να έχουν πρόσβαση σε αυτά –ή αν έχουν την επιλογή να προσθέσω εγώ. Ο Mai πιστεύει πως αν ο εκάστοτε αυτοκινητιστής ωφελείται σημαντικά, δηλαδή δει κάποια χρήματα να μπαίνουν στο πορτοφόλι του ακόμα και αν αυτά τα χρήματα είναι ένα πολύ μικρό ποσοστό του συνολικού εν δυνάμει κέρδους, δεν θα έχει πρόβλημα.

Σύμφωνα με έρευνα που έκανε η Cisco, το 74% των οδηγών δεν έχουν πρόβλημα να μοιραστούν δεδομένα του αυτοκινήτου του. Αλλά η πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες είναι ένα θέμα που πρέπει να αποσαφηνιστεί με δεδομένο πως η αυτοκινητοβιομηχανία θα μοιραστεί αυτές τις πληροφορίες με άλλες εταιρίες. Σε ποιόν ανήκουν οι πληροφορίες; Στον κάτοχο του αυτοκινήτου αφού αυτός το έχει αγοράσει ή στον κατασκευαστή που στην ουσία του “μισθώνει” το αυτοκίνητο; Ποιος θα έχει το δικαίωμα να τις δει; Θα γίνεται με τη σύμφωνη κάθε φορά, γνώμη του κατόχου του αυτοκινήτου ή θα υπογράφεις ένα χαρτί κατά την αγορά του οχήματος και θα ισχύει για πάντα; Γενικά, την εποχή που όλοι μας είμαστε κινούμενα χαρτονομίσματα για τις εταιρίες, αξίζει η παραχώρηση των προσωπικών σου δεδομένων για 550$ τον χρόνο και αν; Εσύ θα άφηνες μια εταιρία συλλογής δεδομένων να διαβάσει αυτές τις πληροφορίες από το αυτοκίνητό σου αν ήξερες ότι σου επιτρέπει να εξοικονομίσεις ένα μικρό ποσό από τη χρήση του αυτοκινήτου σου;

[Πηγή: Automotive News]