Ένα άρθρο που ερευνά την σχέση που έχουν οι ηλικιωμένοι με τα αυτοκίνητα δημοσιεύτηκε σήμερα και έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, οι ηλικιωμένοι στις Η.Π.Α. ίσως να πολύ μεγαλύτερο ρόλο στις στρατηγικές των εταιριών απ’ ότι αυτές θέλουν να παραδέχονται.
Το άρθρο αναφέρει στοιχεία. Από το 2003 έως το 2013, ο αριθμός των οδηγών με ηλικία άνω των 65 ετών, έχει ανέβει κατά 29% ή αν θέλεις, κατά 8.2 εκατομμύρια. Από την άλλη, ο αριθμός των οδηγών με ηλικία κάτω των 20 ετών, μειώθηκε κατά 3%. Επίσης, τα τελευταία 5 χρόνια, ο αριθμός καινούριων αυτοκινήτων σε σπίτια στα οποία ο μεγαλύτερος έχει ηλικία άνω των 65, αυξήθηκε κατά 65%. Οδηγοί μεγαλύτεροι των 75 ετών, ταξινόμησαν περίπου εξαπλάσια οχήματα από τους οδηγούς ηλικίας 18-24! Τέλος, τα χρήματα που ξοδεύουν άνθρωποι ηλικίας 65-74 κάθε χρόνο, αυξήθηκαν κατά 18% κατά την περίοδο από το 1989 έως το 2013. Αντιθέτως, οποιαδήποτε άλλη ηλικιακή ομάδα κάτω των 55, ξοδεύει λιγότερο κάθε χρόνο για να μην αναφέρουμε καν τους Millennials που εξαιτίας της κρίσης και των δανείων έχουν συρρικνωμένα εισοδήματα.
https://youtu.be/8ZhGpZaLC10
Το αποτέλεσμα όλων αυτών; Από τα καινούρια αυτοκίνητα που ταξινομήθηκαν το 2014, μόλις το 12% πήγε σε σπίτια ανθρώπων κάτω των 35! Τι σημαίνει αυτό για τις αυτοκινητοβιομηχανίες; Το πελατολόγιο τους γερνά και ενώ δεν παραδέχονται ότι κάποιες διαφημίσεις τους απευθύνονται συγκεκριμένα σε ηλικιωμένους, το κάνουν και το κάνουν ολοένα και περισσότερο. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ακόμα και οι τεχνολογίες που εξελίσσονται αφορούν περισσότερο τους ηλικιωμένους από τους νέους. Το θέμα είναι ότι το κόστος εξέλιξης όλων αυτών των τεχνολογιών, το πληρώνουν και οι νέοι που βλέπουν τα αυτοκίνητα να είναι φορτωμένα με πράγματα που μπορεί οι ίδιοι να μην χρησιμοποιήσουν ποτέ! Επίσης, αυτή η στροφή –ακούσια ή μη- των εταιριών στις μεγαλύτερες ηλικίες, έρχεται σε αντίθεση με το “μότο” τους που λέει “get them young”!