Αύριο δίνεται στην κυκλοφορία η μεγαλύτερη σιδηροδρομική σήραγγα στον κόσμο, το τούνελ στην καρδιά της Ευρώπης, στο Saint-Gothard της Ελβετίας. Το τούνελ που ονομάζεται Γκόθαρντ Μπέιζ και χαρακτηρίστηκε έργο του αιώνα, δεν ξεπέρασε πολύ το αρχικό κόστος, αλλά ούτε και το χρονοδιάγραμμα που το ήθελε έτοιμο σε 17 χρόνια.
Οραματιστής του έργου, ήταν πριν από 69 χρόνια ο Ελβετός μηχανικός Καρλ Γκρούνερ, ο οποίος σκέφτηκε πως ένα τούνελ ανάμεσα στην Ιταλία και την Ελβετία θα λύσει πολλά προβλήματα και θα εξοικονομήσει χρόνο για τους οδηγούς.
Χρειάστηκε να εργαστούν 2.400 άνθρωποι κάθε ειδικότητας και πλέον την Τετάρτη 1η Ιουνίου εγκαινιάζεται παρουσία ανώτατων ευρωπαϊκών αξιωματούχων. Το τούνελ συνδέει την αλπική κοιλάδα Reuss με την κοιλάδα Τικίνο οι οποίες χωρίζονται από το πέρασμα του Saint Gotthard. Οι άνθρωποι που δούλεψαν βαθιά μέσα στη γη μετακίνησαν περισσότερους από 28.000.000 τόνους βράχων.
Τα εγκαίνια θα γίνουν αύριο Τετάρτη 1 Ιουνίου από τον Φρανσουά Ολάντ, την Άγκελα Μέρκελ και τον Ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντζι. Το παρών θα δώσει και ο πρόεδρος της Αυστρίας, και όλοι μαζί θα περπατήσουν μερικά από τα 57 χιλιόμετρα του τούνελ που ενώνει σιδηροδρομικά το καντόνι Ούρι με το καντόνι Τεσίν.
Όλοι αναρωτιούνται πώς ήταν δυνατόν μετά από 17 χρόνια, όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί, να ολοκληρωθεί ένα γιγαντιαίο έργο μέσα από τον ορεινό όγκο των ελβετικών Άλπεων χωρίς να εκτιναχθεί το κόστος. Μια αξιοθαύμαστη επίδοση, δηλώνει στη DW, ο Μπεντ Φλάιβμπγεργκ, καθηγητής της έδρας διαχείρισης μεγάλων έργων στο Said Business School του Πανεπιστήμιου της Οξφόρδης.
Η αναμενόμενη μη τήρηση του χρονοδιαγράμματος σε αντίστοιχα έργα φτάνει το 23%, αλλά στο συγκεκριμένο είναι λιγότερη, πρόκειται για επίτευγμα.
Το ίδιο ισχύει και για το κόστος. Αρχικά είχαν προβλεφθεί 10,9 δις ευρώ. Αλλά παρά το ό,τι η απόσταση των τούνελ και η διάρκεια του έργου ήταν μεγαλύτερη από τα αρχικά σχέδια, η απόκλιση δεν ξεπέρασε το 34%, κάτι που είναι ο μέσος όρος σε έργα ανάλογου διαμετρήματος. Ο Φλάιβμπγεργκ έχει γνώση των λεγομένων του. Διαθέτει μια τράπεζα δεδομένων με πάνω από 6.000 μεγάλα σχέδια, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων σε 100 χώρες του κόσμου και γνωρίζει ότι σε ποσοστό 90%, τόσο το χρονοδιάγραμμα όσο και ο προϋπολογισμός κόστους δεν τηρούνται.
Σε ό,τι αφορά το κόστος, για να εγκριθεί ένα μεγάλο έργο θα πρέπει τα δεδομένα να είναι ελκυστικά. Ο Μπεντ Φλάιβμπγεργκ γνωρίζει πώς επιτυγχάνεται αυτό. «Υποτιμάς το κόστος για να φαίνεται φτηνότερο, υποτιμάς το χρόνο για να φαίνεται ότι θα τελειώσει ταχύτερα, υπερτιμάς τα έσοδα και το όφελος για να φαίνεται το έργο πιο κερδοφόρο».
Με την πλήρη λειτουργία του η διαδρομή Ζυρίχη – Μιλάνο θα πέσει κατά 60 λεπτά της ώρας και θα γίνεται μέσα σε 2 ώρες και 40 λεπτά. Επίσης οι ταξιδιώτες με το τρένο από 9.000 που είναι σήμερα κατά μέσο όρο υπολογίζεται ότι μέχρι το 2020 θα έχουν αυξηθεί στις 15.000. Το τούνελ επίσης θα διακλαδώνεται και θα πηγαίνει και μέχρι τη Λυών της Γαλλίας.
Μια στρατηγική, τεχνολογική και κατασκευαστική σύμπραξη τριών χωρών που μπορεί ήδη να χαρακτηριστεί ως το έργο του αιώνα. Η ιδέα που γεννήθηκε πριν από 69 χρόνια, την 1η Ιουνίου παίρνει σάρκα και οστά. Με συνολικό μήκος 57 χιλιομέτρων, το τούνελ αφήνει πίσω του, τόσο το τούνελ Σεικάν της Ιαπωνίας (53,9 χλμ) όσο και το πέρασμα της Μάγχης (50,5χλμ).