Την δεκαετία του ’60 τα αυτοκίνητα με τον κινητήρα στο κέντρο είναι ελάχιστα και εξωτικά. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η Lamborghini Miura και η Ferrari 246 Dino, αλλά υπήρχαν και σαφώς πιο οικονομικές επιλογές όπως η Lotus Europa και η Porsche 914. Οι Porsche έχουν ταυτιστεί με τον σκαραβαίο σε σχήμα και διάταξη “όλα πίσω” παρόλο που ο Dr. Ing. Porsche, ήταν ο πρώτος που έβαλε το μοτέρ στο κέντρο και η Porsche 550 ήταν ίσως το πρώτο κεντρομήχανο αυτοκίνητο παραγωγής και μάλιστα μια δεκαετία πριν τα προαναφερφέντα.
Σωτήριο έτος 1970, έναν χρόνο μετά την προσελήνωση και τρία χρόνια πριν την πετρελαϊκή κρίση, η ανθρωπότητα κοιτούσε το μέλλον με αισιοδοξία, ήθελε να αφήσει πίσω το παρελθόν και να αρπάξει το λαμπρό μέλλον. Ακόμη και αν αυτά ακούγονται γραφικά σήμερα, τότε ο φουτουρισμός ήταν σχετικά νέο φρούτο. Έτσι φτάνουμε στην έκθεση του Τορίνο εκείνου του έτους και η ItalDesign αφήνει τον κόσμο με το στόμα ανοιχτό παρουσιάζοντας την Porsche Tapiro.
Η εμφάνιση ήταν “διαστημική” για την εποχή αλλά βασιζόταν στο ταπεινό, πλην τίμιο, 914. Ειρήσθω εν παρόδω, η 914 προκαλεί αρκετές διαμάχες στους κόλπους των φίλων της Porsche για το πόσο είναι αυθεντική Porsche, εγώ την βρίσκω εξαιρετική πάντως. Οι παρεμβάσεις στο αμάξωμα είναι προφανές πως έκαναν το αυτοκίνητο αγνώριστο και εντυπωσιακό. Το χαμηλό σφηνοειδές σχήμα θα έκλεβε την παράσταση αν δεν υπήρχαν οι gullwing πόρτες και οι τεράστιες διαφανείς επιφάνειες (από πλεξιγκλάς) που καλύπτουν τον χώρο του μοτέρ. Το οποίο μοτέρ έχει σχεδόν τριπλάσια άλογα σε σχέση με τα 80 της 914, μιας και πρόκειται για έναν 6-κύλινδο boxer με 220 ίππους! Το χαμηλό βάρος και η καλή αεροδυναμική έδιναν στο πλήρως λειτουργικό πρωτότυπο τελική 245 χλμ/ώρα, που για την εποχή ήταν εντυπωσιακή. Στοιχείο φετίχ είναι η εισαγωγή αέρα στην οροφή.
Δυστυχώς η Tapiro, όπως και άλλα εντυπωσιακά σφηνοειδή πρωτότυπα της εποχής, δεν βγήκε στην παραγωγή. Αλλά όπως έγραψα, το αυτοκίνητο ήταν πλήρως λειτουργικό και βασιζόταν στην 914. Οπότε δεν υπήρχε έλλειψη ανταλλακτικών. Έτσι αφού εμφανίστηκε για 3 χρόνια ακόμη σε διάφορες εκθέσεις τελικά επωλήθη στον Waldo de los Rios (Αργεντίνος μουσικοσυνθέτης).
Δυστυχώς όμως η Tapiro καταστράφηκε, άλλοι λένε από ατύχημα και άλλοι πως ήταν θύμα εμπρηστικής επίθεσης στην Μαδρίτη, με την δεύτερη εκδοχή να είναι επικρατέστερη, αφού όπως βλέπεις δεν έχει παραμορφωθεί. Το κουφάρι πουλήθηκε(!) πίσω στον Giugaro και για λίγο καιρό κοσμούσε την είσοδο της ItalDesign, τοποθετημένο πάνω σε μια δοκό όπως βλέπεις.
