Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην αεροναυπηγική είναι η διάγνωση των βλαβών. Όταν ένα σύστημα είναι περίπλοκο χρειάζεται εξίσου περίπλοκους αισθητήρες για να σιγουρευτείς πως λειτουργεί σωστά και όταν η αστοχία δεν είναι αποδεκτή τότε συχνά κάνεις προληπτική συντήρηση αλλάζοντας μέρη χωρίς να ξέρεις αν όντως χρειάζονται αλλαγή. Αυτή η διαδικασία απορροφά τεράστιους πόρους και από την αρχή της βιομηχανικής επανάστασης υπάρχει μια πάλη στο παρασκήνιο, μεταξύ της ανάγκης για προηγμένα συστήματα και της δυσκολίας παρακολούθησης αυτών! Για να μην σε μπερδεύω άλλο, δεν θα ήταν ωραίο να υπήρχε ένα υλικό με αισθήσεις και να μπορούσε να νοιώσει πότε καταπονείται πέραν των ορίων του;
Ε αυτό προσπαθούν να δημιουργήσουν για λογαριασμό του στρατού των ΗΠΑ στα εργαστήρια του πανεπιστημίου του Clemson! Το εγχείρημα χρηματοδοτείται με σχεδόν ένα εκατομμύριο δολάρια, ποσό μικρό θα έλεγα, αλλά η πρωτογενής έρευνα συχνά δεν απαιτεί φαραωνικά ποσά, αυτό που κοστίζει συνήθως είναι το να γίνει μια ιδέα πρακτικά εφαρμόσιμη σε μεγάλη κλίμακα. Η ιδέα λοιπόν πίσω από τα υλικά που αισθάνονται είναι η μαγνητοελαστική συμπεριφορά!
Μαγνητοελαστική συμπεριφορά έχει ένα σώμα που παραμορφώνεται ελαστικά όταν επιδρά πάνω του μαγνητικό πεδίο. Αντιστρόφως η παραμόρφωσή του πολύ πιθανό να δημιουργήσει μαγνητικό πεδίο, το οποίο μπορούμε να ανιχνεύσουμε και άρα να καταλάβουμε αν υπάρχει μεταβολή στο σχήμα και ενδεχομένως και τις μηχανικές του ιδιότητες. Οι έρευνες βρίσκονται ακόμη στην αρχή και ακόμη και αν η ιδέα αποδειχθεί πως μπορεί να εφαρμοστεί, η πρακτική της εφαρμογή απέχει μία με δύο δεκαετίες έρευνα κι ανάπτυξης και μπορώ να εικάσω…αρκετά εκατομμύρια! Αν όμως εφαρμοστεί θα αλλάξει για πάντα το τρόπο που βλέπουμε τις βλάβες!