Η πετρελαιοκίνηση είναι (κυρίως) ευρωπαϊκή υπόθεση και αυτό επειδή κάποιες εταιρίες και κάποια κράτη επένδυσαν σε αυτό. Ιαπωνία, Κορέα, Αμερική, χώρες με μεγάλη αυτοκινητιστική παράδοση δεν αβάνταραν ιδιαιτέρως την πετρελαιοκίνηση. Μέχρι πρόσφατα η χώρα μας ήταν το Γαλατικό χωριό που αντιστεκόταν στα diesel αλλά όπως πολλά άλλα, έτσι κι αυτό το κάστρο έπεσε την τελευταία δεκαετία, μόνο και μόνο για αποδείξει(;) πόσο δίκιο είχαμε, για τους λάθους λόγους βέβαια αφού η πετρελαιοκίνηση ήταν απαγορευμένη στην Ελλάδα (Αττική και Θεσσαλονίκη βασικά), μάλλον για οικονομικούς παρά για οικολογικούς λόγους. Επιπλέον ο Έλληνας είχε μια διαφορετική προσέγγιση για την αυτοκίνηση και το βορειοευρωπαϊκό τρίπτυχο, station wagon, diesel, automatic transmission, δεν τον συγκίνησε ποτέ.
Η ελληνική αγορά όμως ήταν ούτως ή άλλως μικρή για να θεωρηθεί βαρόμετρο και στην δυτική Ευρώπη τα diesel πουλούσαν πολύ καλά, αφού έκαιγαν σχετικά λίγο και είχαν ροπή για να κινήσουν αξιοπρεπώς τα βαριά αμαξώματα. Όταν μπήκαν στο παιχνίδι οι ρύποι με αιχμή του δόρατος το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) τότε τα diesel έδειχναν να είναι ο δρόμος της επιτυχίας, αφού για τα ίδια κυβικά ή την ίδια ισχύ, εξέπεμπαν πολύ λιγότερο CO2. Ακόμη και οι χώρες χωρίς πετρελαιοκίνητη παράδοση που προανέφερα σύρθηκαν στον χωρό της πετρελαιοκίνησης.
Βέβαια όσο και να ήθελε το marketing, ο βασιλιάς ήταν γυμνός και αυτό δεν ήταν δύσκολο να επιβεβαιωθεί. Ακόμη και τα παρεξηγημένα ελληνικά πανεπιστήμια είχαν αρκετές ενδείξεις πως τα diesel είναι αρκετά πιο βλαβερά απ’όσο διαφημίζονται. Το dieselgate ήταν τελικά αυτό που όπως φαίνεται θα σκοτώσει τα diesel. Κάποιοι μιλούν για πολιτικές προεκτάσεις στο dieselgate, εγώ θα πω πως αν κάποιος παίκτης θέλει να κυριαρχήσει εις βάρος των άλλων, τότε σπάει η ομερτά, ή απλώς το πρόβλημα ήταν τόσο πρόδηλο που δεν μπορούσε να κρυφτεί κάτω από το χαλάκι.
Η έρευνα που μπορείς να βρεις στην πηγή του παρόντος άρθρου διεξήχθει από το International Council on Clean Transportation, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με έδρα το Βερολίνο και είναι υπό την αιγίδα του “TRUE” (The Real Urban Emissions), μιας πρωτοβουλίας φορέων που περιλαμβάνει την FIA, το NCAP και άλλους γνωστούς φορείς. Στόχος της έρευνας είναι να μελετηθούν τα οξείδια του αζώτου (NΟx) που εκπέμπουν αυτοκίνητα πετρελαιοκίνητα αλλά και βενζινοκίνητα. Αν δεν το γνωρίζεις ήδη τα NOx είναι η αχίλλειος πτέρνα των diesel και είναι σαφώς πιο βλαβερή ουσία από το CO2. Στο γράφημα που βλέπεις τα πράσινα είναι για όσα οχήματα εκπέμπουν έως 90mg (NΟx)/km, τα κίτρινα για όσα εκπέμπουν μεταξύ 90 και 180mg (NΟx)/km, ενώ τα ερυθρά είναι για όσα βρίσκονται άνω των 180mg (NΟx)/km. Στην μελέτη αυτή δοκιμάστηκε μεγάλο πλήθος οχημάτων από διάφορες χώρες και στα diesel φαίνεται πως πρέπει να φτάσουμε στο Euro 6 για να πέσουν μερικά (το 9%) κάτω από τα 180mg(NΟx)/km. Βέβαια το όριο για μέχρι και το Euro 5 ήταν 180mg(NΟx)/km, ενώ για τα βενζινοκίνητα στο Euro 5&6 είναι 60mg(NΟx)/km, οπότε με αυτό το όριο ίσως πολλά βενζινοκίνητα ίσως βρίσκονται εκτός ορίων, το θέμα είναι πως όλα σχεδόν τα diesel είναι εκτός ορίων εδώ και χρόνια.
Στον ιστότοπο του TRUE μπορείς να βρεις αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία για τις πραγματικές εκπομπές ρύπων σχεδόν οποιοδήποτε αυτοκίνητου κυκλοφόρησε την τελευταία εικοσαετία στην δυτική Ευρώπη και από τα λίγα που είδα τα αποτελέσματα θα έπρεπε να στείλουν φυλακή αρκετούς, αλλά εδώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι νόρμες ρύπων είναι συγκεκριμένες δοκιμές και όχι τι “πραγματικά” εκπέμπεται, οπότε βάση αυτών των δοκιμών οι κατασκευαστές είναι νομότυποι.