Το 1996 ο Michael Schumacher -έχοντας κατακτήσει δύο παγκόσμια πρωταθλήματα με την Benetton/Renault- πήρε μεταγραφή στη Scuderia Ferrari, υπογράφοντας ένα διετές συμβόλαιο με συνολικές -τότε- απολαβές 60 εκατομμυρίων δολαρίων. Η “ανομβρία” είχε χτυπήσει για τα καλά την ιταλική ομάδα, καθώς το τελευταίο παγκόσμιο πρωτάθλημα οδηγών που πήρε ήταν το 1979 από τον Jody Scheckter, ενώ το τελευταίο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατασκευαστών το κατέκτησε το 1983.
Το μονοθέσιο με το οποίο ο Schumacher έτρεξε επίσημα για πρώτη φορά με τα κόκκινα χρώματα ήταν η F310, κατακτώντας τρεις νίκες το 1996. Δεν ήταν, όμως, αυτό το πρώτο μονοθέσιο που οδήγησε ως επίσημος οδηγός της Ferrari, αλλά η 412 T2, που έτρεξαν οι Jean Alesi και Gerhard Berger, με το οποίο οι δύο τους έφεραν στην ομάδα στην τρίτη θέση στο πρωτάθλημα κατασκευαστών, κατακτώντας μόλις μία νίκη, στο Καναδικό Grand Prix από τον Alesi στη σεζόν του 1995.
O Schumacher υπέγραψε το συμβόλαιο του με τη Ferrari τον Μάιο του 1995, διακόπτοντας αυτό με την Benetton ένα χρόνο νωρίτερα, κατηγορώντας την βρετανική ομάδα για την συμπεριφορά της το 1994. Με τον ολοκλήρωση του πρωταθλήματος του 1995 στις 12 Νοεμβρίου και αμέσως μετά το Αυστραλιανό GP, ο Γερμανός βρέθηκε στο Maranello στις 16 Νοεμβρίου για να πάρει μια πρώτη ιδέα από τη νέα του ομάδα, με την οποία έγραψε με ανεξίτηλα γράμματα το όνομα του στην ιστορία του sport.
Μετά την περιήγηση στις εγκαταστάσεις, ο Schumacher έγραψε 17 γύρους στο Fiorano με την 412 T2 μπροστά σε 2.000 tifosi, που είχαν περικυκλώσει την ιδιόκτητη πίστα της ιταλικής ομάδας για να θαυμάσουν τον Γερμανό για πρώτη φορά με τα κόκκινα χρώματα. Πέντε ημέρες αργότερα ακολούθησε μια δεύτερη δοκιμή με το ίδιο μονοθέσιο, αυτή τη φορά στην πίστα του Estoril στην Πορτογαλία.
Σε εκείνες τις δοκιμές, ο Γερμανός ήταν ταχύτερος από το καλύτερο χρόνο που είχε πετύχει ο Gerhard Berger στις κατατακτήριες του πορτογαλικού Grand Prix δύο μήνες νωρίτερα, ενώ δοκιμές έκανε και ο Eddie Irvine.
Πιο συγκεκριμένα, με τον χρόνο του 1 λεπτό και 21,20 δευτ., ο Schumacher ήταν 0,7 δευτ. γρηγορότερος από τον Berger, δίνοντας υποσχέσεις για επιστροφή στις επιτυχίες από την Ιταλική ομάδα. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία, καθώς ο Schumacher κέρδισε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα με τη Ferrari και η ομάδα κατέκτησε την κορυφή για έξι συνεχόμενες χρονιές.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, στις αρχές του 1996, η Ferrari πήγε στην πίστα του Paul Ricard, στη Γαλλία, εκεί όπου παρουσίασε επίσημα τον Γερμανό οδηγό στους δημοσιογράφους, μαζί με τον Eddie Irvine. Και στις δοκιμές της γαλλικής πίστας, ο Schumacher οδήγησε αρχικά την 412 T2 με τον νέο V10 κινητήρα, που θα φορούσε το μονοθέσιο (η F310) για τη σεζόν του 1996, καθώς και την παλαιότερη 412 T1B με τον πανίσχυρο και εκκωφαντικό V12.
Το 1995 ήταν η τελευταία χρονιά που οι κανονισμοί επέτρεπαν τη χρήση V12 ατμοσφαιρικών κινητήρων, με την χωρητικότητα τους να ήταν 3.000 κ.εκ.. Η απόδοση του με ρυθμίσεις κατατακτηρίων άγγιζε περίπου τα 760 άλογα στις 17.000 σ.α.λ.. Το μπλοκ και η κεφαλή του κινητήρα ήταν από αλουμίνιο και το σύνολο ζυγίζει 192 κιλά.