Σοβαρές οικονομικές απώλειες, τις μεγαλύτερες από την περίοδο της πανδημίας, υφίστανται οι αυτοκινητοβιομηχανίες διεθνώς, εξαιτίας της επιβολής δασμών στις εισαγωγές οχημάτων και ανταλλακτικών. Ο εμπορικός προστατευτισμός που εφαρμόζει η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη κοστίσει σχεδόν 12 δισεκατομμύρια δολάρια στον κλάδο, με τις εκτιμήσεις να δείχνουν ότι η κατάσταση ενδέχεται να επιδεινωθεί.
Από την ανακοίνωση του δασμού 25% στις εισαγωγές αυτοκινήτων τον περασμένο Μάρτιο, οι εταιρείες αντιμετωπίζουν αυξημένα λειτουργικά κόστη, αναγκαστικές προσαρμογές στην εφοδιαστική αλυσίδα και αλλαγές στη στρατηγική παραγωγής. Οι επιπτώσεις πλήττουν βιομηχανίες σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ασία, τη στιγμή που επενδύσεις σε τεχνολογίες ηλεκτροκίνησης βρίσκονται σε εξέλιξη.
Συνολικά, οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν ανακοινώσει ζημιές ύψους σχεδόν 12 δισ. δολαρίων, με την Toyota να εκτιμά πως μέχρι το τέλος του οικονομικού έτους 2026, οι επιβαρύνσεις θα ξεπεράσουν τα 9,5 δισ. δολάρια, μειώνοντας τα καθαρά της κέρδη κατά 44%.
Οι 10 κορυφαίες (μη κινεζικές) αυτοκινητοβιομηχανίες αναμένεται να καταγράψουν μείωση καθαρών κερδών της τάξης του 25% φέτος, στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2020, όταν η πανδημία της Covid-19 είχε διαταράξει την παγκόσμια παραγωγή.
Παρότι το αυξημένο κόστος θα μπορούσε να μετακυλιστεί στους καταναλωτές, κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ακόμη. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες φοβούνται πτώση της ζήτησης και αρνητική αντίδραση στα κοινωνικά δίκτυα, ενώ μειώνουν τα κίνητρα για πωλήσεις, χωρίς ωστόσο να αυξάνουν δραστικά τις τιμές.
Η General Motors, η οποία αναμένεται να επωμιστεί 4-5 δισ. δολάρια σε δασμούς, θεωρεί ότι μπορεί να καλύψει περίπου το 10% του κόστους μέσω σταθερής τιμολογιακής πολιτικής. Η General Motors ενισχύει την παραγωγή φορτηγών σε Ιντιάνα και σκοπεύει να μεταφέρει την κατασκευή των Equinox και Blazer από το Μεξικό στις ΗΠΑ το 2027, με επενδύσεις 4 δισ. δολαρίων.
Η Nissan αυξάνει την παραγωγή του Rogue στο Τενεσί, ενώ η Honda μελετά την προσθήκη βαρδιών για να αυξήσει την τοπική παραγωγή χωρίς επιπλέον επενδύσεις. Παράλληλα, στοχεύει στην εσωτερική παραγωγή κρίσιμων υβριδικών εξαρτημάτων που σήμερα προμηθεύεται από την Ιαπωνία.
Ωστόσο, οι περισσότερες εταιρείες δεν έχουν τη δυνατότητα να παράγουν το ίδιο μοντέλο σε πολλαπλές τοποθεσίες, καθιστώντας τις αλλαγές παραγωγής χρονοβόρες και επενδυτικά ριψοκίνδυνες, ειδικά με το ενδεχόμενο αλλαγής πολιτικής ηγεσίας.