Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, η Porsche 911 κυριαρχούσε στους αγώνες και ο Jochen Neerpasch, τότε επικεφαλής της BMW Motorsport, είχε ως ξεκάθαρο στόχο να φτιάξει ένα ολοκαίνουργιο, καθαρόαιμο αγωνιστικό μοντέλο που θα μπορούσε να τη νικήσει στην πίστα. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της BMW M1, ενός αυτοκινήτου που έμελλε να γράψει ιστορία, όχι μόνο ως το πρώτο μοντέλο με το σήμα “M”, αλλά και ως το μοναδικό supercar που κατασκεύασε ποτέ η βαυαρική φίρμα.
Η BMW, αδυνατώντας να παράγει μόνη της τα 400 αυτοκίνητα που απαιτούσαν οι κανονισμοί για να πάρει αγωνιστική έγκριση τύπου, στράφηκε αρχικά στη Lamborghini.
Ο Giampaolo Dallara, ο άνθρωπος πίσω από τη Miura, φέρεται να συνέβαλε στην εξέλιξη του σωληνωτού χωροδικτυώματος από χάλυβα της Μ1. Ωστόσο, τα οικονομικά προβλήματα της Lamborghini ανάγκασαν τη BMW να πάρει το project “in-house” τον Απρίλιο του 1978.
Παρά τη ρήξη, η M1 παρέμεινε ένα πραγματικά πολυεθνικό δημιούργημα. Το εντυπωσιακό αμάξωμα από fiberglass σχεδιάστηκε από τον Giorgetto Giugiaro στην Italdesign και κατασκευάστηκε στην Ιταλία, ενώ το πλαίσιο συναρμολογήθηκε στη Μόντενα.
Η τελική ένωση γινόταν στο Τορίνο και στη συνέχεια τα αυτοκίνητα ταξίδευαν στη Γερμανία, όπου η BMW τοποθετούσε τον θρυλικό, χειροποίητο 3,5 λίτρων εξακύλινδρο σε σειρά (M88/1) κινητήρα, σχεδιασμένο από τον Paul Rosche. Αυτός αποδίδει 277 ίππους, η κίνηση μεταδίδεται στον πίσω άξονα μέσω ενός 5-τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου, με τα 0-100 χλμ/ώρα να τα κάνει σε 5,9 δευτ., έχοντας τελική ταχύτητα 269 χλμ/ώρα.
Η BMW M1 παρήχθη από το 1978 έως το 1981. Μόλις 56 αγωνιστικά αυτοκίνητα κατασκευάστηκαν για τις ανάγκες της BMW Motorsport, ενώ τα υπόλοιπα 399 ήταν πολιτικής χρήσης, αποκλειστικά για να εξασφαλιστεί η ομολογκασιόν.
Η εικονιζόμενο BMW M1 παραδόθηκε καινούργια στον Roger Waters, ιδρυτικό μέλος των Pink Floyd, λίγο μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού άλμπουμ The Wall το 1979. Σύμφωνα με τα αρχεία της BMW Motorsport, το αυτοκίνητο ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1979 και είναι βαμμένο στο ιδιαίτερα επιθυμητό Blau χρώμα, με κωδικό 207. Ο ίδιος ο Waters ταξίδεψε στη Γερμανία για να παραλάβει το αυτοκίνητο, πριν το εισαγάγει στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Απρίλιο του 1980.
Το κράτησε στην κατοχή του για 42 χρόνια, διατηρώντας πλούσιο αρχείο με έγγραφα ταξινόμησης, ελέγχους ΚΤΕΟ, και τα τιμολόγια αγοράς. Από το 2006 έως το 2020, τη συντήρηση είχε αναλάβει η Meridien Modena στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τακτικές αλλαγές λαδιών, ελαστικών και τεχνικούς ελέγχους.
Το 2021, η M1 εισήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες και πουλήθηκε ιδιωτικά στον δεύτερο ιδιοκτήτη του, γνωστό συλλέκτη ρολογιών και αυτοκινήτων. Ακολούθησε εκτενής μηχανική αναβάθμιση από την R&R Automotive Restorations στη Νέα Υόρκη, με κόστος άνω των 30.000 δολαρίων, διατηρώντας όμως την αυθεντικότητα του αυτοκινήτου. Με περίπου 10.000 χλμ στο οδόμετρο τότε, στόχος ήταν η άψογη λειτουργία χωρίς αλλοιώσεις.
Μετά από ένα λεπτομερές detailing, το αυτοκίνητο παρουσιάστηκε στο The Quail, A Motorsports Gathering το 2022, όπου κατέκτησε το βραβείο στην κατηγορία 50th Anniversary of BMW M Division.
Σήμερα, με περίπου 15.600 χλμ στο οδόμετρο και πρόσφατο επαγγελματικό detailing (Μάρτιος 2025), η BMW M1 θα βγει στο σφυρί από τον οίκο RM Sotheby’s στο Φοίνιξ της Αριζόνα με εκτιμώμενη τιμή πώλησης μεταξύ 550.000 και 650.000 δολάρια.
