Το ιστορικό όνομα Itala αναμένεται να επανεμφανιστεί στους ευρωπαϊκούς δρόμους από το 2026. Ο όμιλος DR Automobiles ανακοίνωσε την απόκτηση της ιταλικής μάρκας, η οποία στις αρχές του 20ού αιώνα διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της αυτοκινητοβιομηχανίας της Ιταλίας.
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η νέα εταιρική οντότητα θα τεθεί σε λειτουργία έως τα τέλη του 2026, χωρίς προς το παρόν να έχουν δημοσιοποιηθεί λεπτομέρειες για τη γκάμα ή τη στρατηγική της.

Η Itala ιδρύθηκε το 1903 στο Τορίνο από τους Matteo Ceirano και Guido Bigio, σε μια περίοδο που η πόλη αποτελούσε το κέντρο της αναδυόμενης ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας.
Από τα πρώτα της βήματα ξεχώρισε για την ποιότητα κατασκευής και τις μηχανολογικές λύσεις της, κατακτώντας γρήγορα υψηλή θέση στην εγχώρια παραγωγή, πίσω μόνο από την Fiat σε αριθμούς.

Τα αρχικά μοντέλα, όπως τα 16 HP και 24 HP, συνδέθηκαν άμεσα με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, όπου απέδειξαν την αντοχή και τις επιδόσεις τους. Το 1904, μετά από σημαντική επένδυση, η εταιρεία μετονομάστηκε σε Itala Fabbrica Automobili και απέκτησε νέο, σύγχρονο εργοστάσιο, ενώ στον τεχνικό τομέα, κομβικό ρόλο είχε ο μηχανικός Alberto Balloco, ο οποίος υπέγραψε ορισμένες από τις πιο γνωστές δημιουργίες της μάρκας.
Η Itala 100 HP διακρίθηκε το 1905 με τη νίκη στο Coppa Florio, ενώ το 1906 η εταιρεία κατέκτησε τον πρώτο αγώνα του Targa Florio. Το 1907, η Itala 35/45 HP ολοκλήρωσε με επιτυχία τον υπερμαραθώνιο Πεκίνο-Παρίσι, ένα γεγονός που προσέλκυσε διεθνή προσοχή, ενισχυμένο από τις ανταποκρίσεις του δημοσιογράφου Luigi Barzini. Χαρακτηριστικό είναι ότι το αγωνιστικό Itala 120 HP του 1907 πουλήθηκε πρόσφατα σε δημοπρασία για 1.325.000 δολάρια.

Στα προπολεμικά χρόνια, η Itala παρουσίασε τεχνολογικές καινοτομίες, όπως τον κινητήρα Avalve χωρίς συμβατικές βαλβίδες. Παρά τις τεχνικές επιτυχίες, οι υψηλές δαπάνες και οι οικονομικές δυσκολίες επιβάρυναν τη βιωσιμότητά της.
Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η παραγωγή στράφηκε σε αεροπορικούς κινητήρες της Hispano-Suiza, όμως η μεταπολεμική πτώση των παραγγελιών επιδείνωσε την κατάσταση. Στη δεκαετία του 1920 παρουσιάστηκαν νέα μοντέλα και εντάχθηκε ο Giulio Cesare Cappa, χωρίς όμως να αποτραπεί το τέλος της εταιρείας το 1934.
