Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν οι Ferrari και Lamborghini κυριαρχούσαν στην κατηγορία των supercars με τους θηριώδεις V12 κινητήρες τους, μια μικρή ιταλική εταιρεία αποφάσισε να ακολουθήσει έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο. Η Cizeta πίστεψε πως ο καλύτερος τρόπος για να ξεχωρίσει ήταν να δημιουργήσει ένα αυτοκίνητο με V16 κινητήρα, κάτι που έμοιαζε σχεδόν αδιανόητο για την εποχή.
Το αποτέλεσμα ήταν το Cizeta V16T, η οποία παρουσιάστηκε το 1991. Τη σχεδίασή της ανέλαβε ο θρυλικός Marcello Gandini, ενώ την εξέλιξη και κατασκευή της υποστήριξαν πρώην μηχανικοί της Lamborghini. Το αυτοκίνητο βασιζόταν σε ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο πλαίσιο από αλουμίνιο, με κυψελωτή δομή για αυξημένη ακαμψία και χαμηλό βάρος.
Πίσω από το φιλόδοξο εγχείρημα βρίσκονταν ο Claudio Zampolli και ο διάσημος μουσικός παραγωγός Giorgio Moroder. Το αμάξωμα ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο από αλουμίνιο, με μοναδική εξαίρεση την ατσάλινη οροφή, η οποία επιλέχθηκε για λόγους ασφαλείας. Η ανάρτηση διέθετε διπλά ψαλίδια και στους δύο άξονες, ενώ το σύστημα πέδησης προερχόταν από την Brembo. Τα ελαστικά της Pirelli ήταν τα μεγαλύτερα που διέθετε τότε η εταιρεία, με διαστάσεις 245/40 R17 εμπρός και 335/35 R17 πίσω.
Αν και ο αρχικός στόχος ήταν η παραγωγή 20 αυτοκινήτων, τελικά κατασκευάστηκαν μόλις 10 μονάδες της Cizeta V16T. Από αυτές, μόνο μία φέρει και την ονομασία Cizeta-Moroder V16T. Πρόκειται για το πρωτότυπο που παρουσιάστηκε στην έκθεση αυτοκινήτου του Λος Άντζελες τον Δεκέμβριο του 1988.
Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο αποτελεί το μοναδικό που διατηρεί το όνομα του Giorgio Moroder. Λίγο μετά την επίσημη παρουσίασή του, οι δρόμοι του διάσημου παραγωγού και του Claudio Zampolli χώρισαν για άγνωστους λόγους. Είναι γνωστό, πάντως, ότι ο Zampolli σχεδίασε το λογότυπο της εταιρείας, ενώ ο Moroder χρηματοδότησε την αισθητική εξέλιξη του project.
Στο μηχανικό του σύνολο, το V16T κρύβει στο κέντρο έναν ατμοσφαιρικό V16 κινητήρα 6,0 λίτρων, ο οποίος αποδίδει 540 ίππους στις 8.000 σ.α.λ. και 540 Nm ροπής στις 6.000 σ.α.λ. Η ιδιαιτερότητά του δεν περιορίζεται μόνο στον αριθμό των κυλίνδρων, καθώς στην ουσία αποτελείται από δύο V8 κινητήρες της Lamborghini Urraco με επίπεδο στρόφαλο, ενωμένους σε διάταξη 90 μοιρών.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η τοποθέτησή του. Ο τεράστιος V16 είναι τοποθετημένος εγκάρσια, ακριβώς πίσω από την καμπίνα και μπροστά από τον πίσω άξονα, μια λύση που απαιτούσε εξαιρετικά ευρηματική μηχανολογική σχεδίαση. Σε συνδυασμό με το χειροκίνητο κιβώτιο πέντε σχέσεων, επιτρέπει στο αυτοκίνητο να επιταχύνει από τα 0 στα 100 χλμ./ώρα σε περίπου τέσσερα δευτερόλεπτα, ενώ η τελική του ταχύτητα αγγίζει τα 330 χλμ./ώρα.
Την εξέλιξη της ανάρτησης ανέλαβε η Dallara, ενώ για την κατασκευή του αμαξώματος εργάστηκε ο μηχανικός που είχε συμβάλει στη δημιουργία της εμβληματικής Ferrari 250 GTO, προσθέτοντας ακόμη μία ξεχωριστή πινελιά σε ένα από τα πιο σπάνια και ιδιαίτερα supercars που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Το αυτοκίνητο θα βγει σε δημοπρασία κατά τη διάρκεια του φετινού Pebble Beach από τον οίκο RM Sotheby’s και αναμένεται να πουληθεί σε μια τιμή μεταξύ 1,4 και 1,6 εκατ. δολαρίων.
