Η Food Bank for New York City –τράπεζα φαγητού σε ελεύθερη μετάφραση-, είναι το μεγαλύτερο φιλανθρωπικό ίδρυμα στη χώρα που ασχολείται με την καταπολέμηση της πείνας. Ταΐζει περίπου 1,5 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο και όπως κάνουν και άλλα φιλανθρωπικά ιδρύματα ανά τον κόσμο, βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στη γενναιοδωρία μεγάλων επιχειρήσεων όπως η Target, η Bank of America, η Delta Air Lines και οι New York Yankees. Μεταξύ αυτών των επιχειρήσεων, ήταν και η Toyota… μέχρι τώρα τουλάχιστον.
Λέω μέχρι τώρα γιατί η Toyota αποφάσισε να αλλάξει στρατηγική. Μην βιάζεστε, δεν γύρισε την πλάτη της ξαφνικά, μάλλον το αντίθετο. Αντί για λεφτά, αποφάσισε να δωρίσει “kaizen”. Kaizen στα γιαπωνέζικα σημαίνει διαρκής βελτίωση, μία λέξη και μία νοοτροπία που είναι βαθιά ριζωμένη στη γιαπωνέζικη κουλτούρα και έως έναν βαθμό το κλειδί της επιτυχίας για επιχειρήσεις όπως η Toyota. Kaizen, είναι η βελτιστοποίηση της ροής και της ποιότητας και η διαρκής αναζήτηση τρόπων για τον εξορθολογισμό της παραγωγής και την βελτίωση της απόδοσης. Με λίγα και απλά λόγια, είναι το να κάνεις μικρές αλλαγές για να έχεις μεγάλα αποτελέσματα.
Και φυσικά έπιασε! Δεν νομίζω πως υπήρχε η οποιαδήποτε αμφιβολία για αυτό. Σε ένα γεύμα στο Harlem όμως, ο Daryl Foriest, υπεύθυνος διανομής της Food Bank δεν πίστευε πως θα έπιανε.
Κάνουν αυτοκίνητα. Εγώ «τρέχω» μία κουζίνα. Δεν θα δουλέψει.
Έλεγε. Όμως η Toyota επέμενε. Έτσι ο κος Foriest τους προκάλεσε:
Η ουρά των ανθρώπων που περιμένουν να φάνε είναι πολύ μακριά. Κάντε την μικρότερη
Και οι μηχανικοί έπιασαν δουλειά. Ο χώρος, μπορούσε να καθίσει 50 άτομα και άνοιγε στις 4 μ.μ. Όταν οι καρέκλες γέμιζαν, δημιουργούνταν μία ουρά έξω από τον χώρο και όταν ελευθερώνονταν 10 καρέκλες, ο κος Foriest άφηνε 10 άτομα να μπουν. Η αναμονή άγγιζε τα 90 λεπτά. Οι μηχανικοί έκαναν 3 αλλαγές. Το σύστημα 10-άτομα-τη-φορά έφυγε. Τώρα ο κόσμος έμπαινε ένας-ένας. Έπειτα, ο χώρος αναμονής μεταφέρθηκε εντός της τραπεζαρίας ώστε αυτοί που περιμένουν να είναι πιο κοντά στον «μπουφέ». Και τρίτον, ένας εθελοντής είχε το αποκλειστικό καθήκον να εντοπίζει άδειες καρέκλες και να κατευθύνει τον κόσμο σε αυτές. Αποτέλεσμα; Χρόνος αναμονής που δεν ξεπερνούσε τα 18 λεπτά! Τόσο απλά!
Στο Staten Island, κατάφεραν να μειώσουν τον χρόνο που έκανε ο κόσμος να γεμίσει τη σακούλα του από 11 λεπτά σε 6 και σε μία αποθήκη στο Brooklyn, όπου εθελοντές ετοίμαζαν πακέτα με προμήθειες για τα θύματα του τυφώνα Sandy, ο χρόνος ετοιμασίας ενός κιβωτίου έπεσε από τα 3 λεπτά σε 11 μόλις δευτερόλεπτα αλλάζοντας μονάχα τις διαστάσεις του κιβωτίου από 30x30x30 cm σε 40x20x20 cm! Μερικές φορές δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!
Αυτή είναι μία νέα μορφή φιλανθρωπίας που μπορεί να μην προσφέρει χρήματα αλλά προσφέρει know-how, το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Άλλωστε είναι κάτι που κάνει η Toyota από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 και τώρα έχει φτάσει στις 40 επιχειρήσεις που συμβουλεύει κατ’ αυτόν τον τρόπο. Μισές πληρώνουν για αυτές τις υπηρεσίες και μισές είναι κοινωφελή ιδρύματα και φιλανθρωπικές οργανώσεις από τις οποίες ο ιαπωνικός κολοσσός φυσικά δεν παίρνει χρήματα. Μακάρι να ανοίξει ο δρόμος και για άλλες επιχειρήσεις γιατί ο κόσμος γενικότερα είναι σε άσχημη κατάσταση και η ανάγκη για βοήθεια στον συνάνθρωπο που δεν έχει, είναι μεγαλύτερη μέρα με τη μέρα.
[Πηγή: New York Times]