Τι έμαθε η BMW από τα διάφορα test programs που διαρκούσαν χρόνια και την εμπειρία της με τους οδηγούς του Mini E και της ActiveE; Σύμφωνα με τον Herbert Diess, ότι η υποδομή δημόσιων φορτιστών δεν έχει ιδιαίτερη σημασία στην επιτυχία (ή μη) των αμιγώς ηλεκτρικών οχημάτων.
Ο τρόπος που χρησιμοποιούνται τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα από τους ιδιοκτήτες τους, όπως μας λέει ο Diess είναι “λίγα χιλιόμετρα και φόρτιση στο σπίτι”. Ακόμα και ο ίδιος, που οδηγεί μία BMW i3, λέει: “δεν έχω αγγίξει ούτε μία φορά δημόσιο φορτιστή”.
Παρόλα αυτά, η BMW έχει ήδη συνεργαστεί με την ChargePoint και σε καμία περίπτωση δεν είναι αντίθετη με την ιδέα των δημόσιων φορτιστών. Ακόμα και οι οδηγοί των ηλεκτρικών αυτοκινήτων της BMW όμως, στέλνουν μικτά μηνύματα. Όταν ρωτήθηκαν το 2010 οι κάτοχοι και οδηγοί του Mini E, απάντησαν σε ποσοστό 87.5% πως η υποδομή για φόρτιση στον δρόμο είναι απαραίτητη. Αργότερα, απάντησαν σε ποσοστό 75% πως μπορούν να ζήσουν χωρίς τέτοιο δίκτυο. Τι γίνεται;
Εγώ να εκφράσω τις δικές μου απορίες. Μήπως η ξαφνική αυτή στροφή στη γνώμη των ιδιοκτητών έχει να κάνει με το ότι προσαρμόστηκαν στον τρόπο χρήσης που τους υπέδειξε το ίδιο το αυτοκίνητο; Με δεδομένο πως η αυτονομία αυτών των οχημάτων, δεν συγκρίνεται με αυτή των “συμβατικών” (εξαίρεση φυσικά το Tesla Model S), μήπως οι ιδιοκτήτες έμαθαν να τα χρησιμοποιούν σε μικρές μόνο διαδρομές; Η γνώμη αυτών των ανθρώπων θα είχε σημασία αν μαθαίναμε και τα χιλιόμετρα που διανύουν κατά μέσο όρο ημερησίως, αν έχουν δεύτερο όχημα και αν το ηλεκτρικό αυτοκίνητο που έχουν, καλύπτει όλες τους τις ανάγκες μεταφοράς. Και πώς θα προσπαθήσουν να καταπολεμήσουν το λεγόμενο και “range anxiety” χωρίς δημόσιο δίκτυο φορτιστών;
[Πηγή: WardsAuto]