Τα 80ies και τα 90ies για την Ιαπωνία, ήταν μία εξαιρετική εποχή. Η οικονομία φάνταζε ασταμάτητη και το ένα ακραίο concept διαδεχόταν το άλλο. Εκείνη την εποχή, είδαμε πολλά, εξαιρετικά concepts, νέες τεχνολογίες που ούτε σήμερα δεν τις θεωρούμε δεδομένες, απίστευτες επιδόσεις και εξαιρετικές τιμές. Εκείνη την εποχή επίσης, η Isuzu ήταν στα χέρια της General Motors, η οποία έψαχνε απεγνωσμένα τρόπο να αλλάξει το image του Ιάπωνα κατασκευαστή. Βλέπεις, η Isuzu ήταν γνωστή για τα pickups της, τα SUV της και τα επαγγελματικά οχήματα της, όχι για τα sports carsτης. Αυτό όμως θα άλλαζε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο το 1989 και το όχημα με το οποίο θα άλλαζε, ήταν το Isuzu 4200R.
Επρόκειτο για ένα αυτοκίνητο με μήκος 4.63 μέτρα, πλάτος 1.9 μέτρα και ύψος 1.34 μέτρα που κινούνταν από έναν V8 ατμοσφαιρικό κινητήρα που απέδιδε 350 άλογα. Το design του επιμελήθηκε μία ομάδα σχεδιαστών με επικεφαλής τον Shiro Nakamura, τον άνθρωπο που στη συνέχεια θα έβαζε το χέρι του στον σχεδιασμό αυτοκινήτων όπως το Nissan Fairlady Z, το GT-R, το Juke και κάποια Infiniti. Όχι ότι η υπόλοιπη ομάδα ήταν κατώτερη. Ονόματα όπως ο Simon Cox, ο Julian Thomson, ο Peter Stevensκαι ο Peter Horbury θα εξελίσσονταν σε εξαιρετικά επιδραστικούς σχεδιαστές… Όπως και να έχει, το σχήμα του 4200R, έμοιαζε γρήγορο χωρίς να είναι υπερβολικά επιθετικό όπως αυτό άλλων concepts της ίδιας εποχής. Μάλιστα, με λίγη φαντασία, μοιάζει λίγο με αυτό της Jaguar XJ220. Μακρύ, χαμηλό, με μεγάλο πίσω πρόβολο και παρμπρίζ με μεγάλη κλίση. Παρά την sport φύση του αυτοκινήτου όμως, το 4200R ήταν τετράθυρο, εργονομικό και δεν είχε B-pillars.
Στο κέντρο του αυτοκινήτου, όπως έχουμε ήδη πει, βρισκόταν ένας V8 με χωρητικότητα 4.2 λίτρων, που απέδιδε 350 άλογα. Συνδυαζόταν δε, με 5-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο και σύστημα τετρακίνησης. Ποτέ δεν έγινε σαφές αν το πρωτότυπο ήταν λειτουργικό αλλά αν μη τι άλλου, ο κινητήρας σίγουρα ήταν. Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι η ανάρτηση ήταν ρυθμισμένη από τη Lotus που εκείνη την εποχή ανήκε και αυτή στην οικογένεια της GM.
Αυτό όμως που χωρίς καμία αμφιβολία κερδίζει την παράσταση, είναι το εσωτερικό. Το Isuzu 4200R ήταν το καλύτερο και πιο γρήγορο γραφείο που μπορούσε να έχει κάποιος στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Διέθετε ψηφιακό πίνακα οργάνων, υποδοχή για βιντεοκασέτα, μηχανή fax και δορυφορική πλοήγηση (GPS) ενώ θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε και το υψηλής ποιότητας σύστημα ήχου. Ναι, η κονσόλα του μπορεί να διέθετε περισσότερα κουμπιά από διαστημόπλοιο αλλά σοβαρά, fax! Τι άλλο μπορεί να θέλει κανείς;
Φυσικά, το Isuzu 4200R δεν είδε ποτέ το φως της παραγωγής. Ακόμα και να το έβλεπε, οι πιθανότητες να αποτελούσε εμπορική επιτυχία ήταν σχετικά μικρές. Ασχέτως αυτού, έγραψε ιστορία και αξίζει να το θυμόμαστε.