Λίγες αποφάσεις στον χώρο του αυτοκινήτου δέχθηκαν κριτική όσο η απόφαση της BMW M να αφήσει πίσω της τους ατμοσφαιρικούς κινητήρες για χάρη της υπερτροφοδότησης. Από τότε που παρουσιάστηκε η νέα M5 και το internet “πήρε φωτιά” για τον ψεύτικο ήχο του turbo κινητήρα της μέχρι και την ανακοίνωση πως οι νέες M3/M4 θα κινούνται από έναν twin-turbo straight six και όχι από τον ατμοσφαιρικό V8.
Οι ενστάσεις είναι εν μέρει δικαιολογημένες. Παρότι τα πλεονεκτήματα της υπερτροφοδότησης είναι κάτι παραπάνω από εμφανή (στην ιπποδύναμη/ροπή, την κατανάλωση και τις εκπομπές), οι επικριτές προβάλλουν την μειωμένη απόκριση στο γκάζι, τον χαμηλότερο ρυθμό περιστροφής και τον διαφορετικό ήχο. Μέχρι στιγμής, τα 431 άλογα και τα 550 Nm ροπής βρίσκουν σύμφωνο το internet ενώ ο κόφτης, έχει πέσει μόλις 600 στροφές σε σύγκριση με τον ατμοσφαιρικό προκάτοχο. Επίσης, η απόκριση στο γκάζι μπορεί να μην είναι η ίδια με πριν αλλά οι μηχανικοί της BMW δούλεψαν σκληρά ώστε να μην αποτελεί θέμα και οι πρώτες δοκιμές μάλλον τους δικαιώνουν. Ο ήχος όμως; Ναι, είναι διαφορετικός αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Ίσως να παίζει το ρόλο της η μετάβαση, η αλλαγή του γνωστού σε κάτι άλλο. Ίσως σε μερικά χρόνια να μην κάνει αίσθηση. Όπως και να έχει, θα συμφωνήσω απόλυτα με τον επικεφαλής του τμήματος M, Friedrich Nitschke:
Ήμουν οπαδός των ατμοσφαιρικών κινητήρων και η απόφαση [για την μετάβαση σε turbo κινητήρα] δεν ήταν εύκολη. Ο V8 ήταν ένας φανταστικός κινητήρας και κατά συνέπεια, οι μηχανικοί μας είχαν να αντιμετωπίσουν μία μεγάλη πρόκληση.
Μπορείτε να φανταστείτε πως πολλοί από τους οπαδούς μας αμφισβήτησαν την απόφαση μου όταν άκουσαν πως θα φέρναμε έναν turbo κινητήρα στις M3/M4. Εγώ είπα “Παρακαλώ περιμένετε, δοκιμάστε το αυτοκίνητο, οδηγήστε τον κινητήρα και μετά συζητάμε”.
Το ζήτημα είναι περισσότερο φιλοσοφικό απ’ ότι φαίνεται. Στην τελική, όλοι θέλουμε αλλαγή και γκρινιάζουμε όταν οι κατασκευαστές δεν υιοθετούν τεχνολογίες αλλά όταν το κάνουν, όταν μας δίνουν την αλλαγή που ζητήσαμε, θέλουμε το παλιό.