Φαίνεται ότι οι διαβουλεύσεις για την Class 1, τη νέα κατηγορία αυτοκινήτων Τουρισμού, εντείνονται το τελευταίο διάστημα, και μετά από την επισημοποίηση των μηχανικών συνόλων που θα κινούν τα αγωνιστικά από το 2017, σημαντικές αλλαγές θα έχουμε στον αεροδυναμικό τομέα. Ωστόσο, επειδή γενικά ο μηχανοκίνητος αθλητισμός βιώνει την οικονομική κρίση, συζητήσεις γίνονται στα πλαίσια των περικοπών του κόστους, αφού, όπως είχαμε αναφέρει πέρσι, τα αγωνιστικά του DTM και του Super Gt μοιράζονται αρκετά μέρη, όπως το σασί.
Εκπρόσωποι των τριών εταιρειών που συμμετέχουν στο DTM, της Audi, της BMW και της Mercedes δηλαδή, πραγματοποιούν εβδομαδιαίες συναντήσεις με θέμα την Class 1 και ενημερώνουν σε μηνιαία βάση τους αντίστοιχους των τριών ιαπωνικών εταιρειών του Super Gt (Lexus, Nissan, Honda), με το ενδιαφέρον τώρα να επικεντρώνεται στη μείωση της αεροδυναμικά παραγόμενης κάθετης δύναμης των νέων αγωνιστικών, με απώτερο σκοπό τη μείωση της ταχύτητας και του κόστους. Ο Michael Barnard, αναπληρωτής πρόεδρος της ITR (η οργάνωση που ελέγχει το DTM) και πρώην αρχιμηχανικός είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικός για το μέλλον:
Θέλουμε να μειώσουμε την αεροδυναμικά παραγόμενη κάθετη δύναμη γιατί τα αυτοκίνητα είναι πολύ γρήγορα και σκοπεύουμε να μειώσουμε και το κόστος (των αγωνιστικών). Αν δείτε στο πώς τα αυτοκίνητα του DTM στρίβουν, είναι πολύ παράξενο. Περνούν το κάθε cerb από πάνω σαν να μην υπάρχει. Το αυτοκίνητο είναι δυνατόν να αντέξει περί τα 100 αγωνιστικά χιλιόμετρα, αλλά στο τέλος του αγώνα, πολλά μέρη του (όπως προφυλακτήρες, side skirts, αεροδυναμικά βοηθήματα) είναι κατεστραμμένα, οπότε το κόστος αυτή τη στιγμή είναι υψηλό. Η αύξηση του ύψους των αγωνιστικών είναι μια λύση και επίσης ψάχνουμε τρόπους να μειώσουμε το κόστος.
Άμεσος σκοπός των συμμετεχόντων είναι μια πρώτη προβολή των τεχνικών κανονισμών περί τα τέλη Αυγούστου, όπως ξέρουμε, η BMW εργάζεται πάνω στον κινητήρα του 2017, ενώ το νέο, κοινό σασί είναι έτοιμο κατά 90%. Σύμφωνα με τον Barnard, οι Γερμανοί υιοθέτησαν πολλές από τις ιαπωνικές λύσεις των ομολόγων τους στο Super Gt, καθώς οι τρεις ιαπωνικές εταιρείες αγωνίζονται ήδη από φέτος στο πρωτάθλημα της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου με 2λιτρα, υπερτροφοδοτούμενα σύνολα.
Συνεχίζοντας τη συνέντευξη, ανέφερε μεταξύ άλλων:
Οι κανονισμοί στο DTM είναι ιδιαίτερα αυστηροί εν αντιθέσει με τους αντίστοιχους στην Ιαπωνία, αλλά οι μηχανικοί αποφάσισαν ότι για την περικοπή του κόστους, θα ήταν καλύτερο να ακολουθήσουν τους αυστηρούς κανόνες. Η ελευθερία προς τους μηχανικούς είναι στοιχείο της ιαπωνικής φιλοσοφίας, ειδικά στον τομέα της “πράσινης τεχνολογίας”. Δεν είμαστε εναντίον της “πράσινης τεχνολογίας” , αλλά εάν αφήσεις στο μηχανοκίνητο αθλητισμό “παραθυράκια”, τότε ο τελευταίος θα γίνει όλο και πιο ακριβός.
Θα σταθώ στη τελευταία πρόταση του Barnard. Δεδομένου ότι η οικονομική κρίση δε φαίνεται να καταλαγιάζει, οι εταιρείες που συμμετέχουν στους αγώνες έχουν μπει αναγκαστικά στην λογική “του μειώνω το κόστος για να μπορώ να επιβιώσω στο πρωτάθλημα”, άλλωστε η εξέλιξη στο DTM έχει “παγώσει” και για φέτος, άρα πρέπει να βρεθούν τρόποι και λύσεις εξοικονόμησης. Το πρώτο βήμα έχει ήδη γίνει με το κοινό σασί, τα κοινά φρένα, κιβώτιο ταχυτήτων και ηλεκτρονικών.
Η Class 1 του παρελθόντος, ειδικά την τελευταία χρονιά, είναι ό,τι πιο προηγμένο τεχνολογικά έχει να επιδείξει Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού. Οι κανονισμοί είχαν “χαλαρώσει” τότε, τα αυτοκίνητα ήταν πλήρως αυτοματοποιημένα, αλλά το κόστος είχε πραγματικά ξεφύγει! Ίσως οι εκπρόσωποι μαθαίνουν από τα λάθη του παρελθόντος και η επιβίωση ενός πρωταθλήματος με κοινούς κανονισμούς και ίδιας φιλοσοφίας να εξαρτάται άμεσα από το κόστος εξέλιξης. Η ομογενοποίηση όμως,αν μπορώ να το θέσω έτσι, είναι επιβεβλημένη; Ή, πρέπει να εξετάζουμε πάντα τις παρούσες συνθήκες; Σε 2 χρόνια ίσως λάβουμε την απάντηση…