Test_Drive_Mini_Cooper_S_12

Εκτός από τα απλά καθημερινά αυτοκίνητα, που χρησιμοποιεί η μάζα για τη μετακίνηση από το σημείο Α στο σημείο Β, μερικές αυτοκινητοβιομηχανίες αρέσκονται να προσφέρουν και λίγο πιο ειδικές εκδόσεις. Απευθύνονται σε στοχευεμένο κοινό, το οποίο είναι αρκετές φορές πρόθυμο να κάνει κάποιες παραχωρήσεις, καθώς και να πληρώσει το κάτι παραπάνω, απλά και μόνο για να βγάλει…γούστα.

Ένα από αυτά είναι και το Mini Cooper S, το οποίο μετράει ήδη τρεις γενιές, με την τελευταία και αυτή που είχαμε για δοκιμή να έχει τις περισσότερες αλλαγές σε σχέση με τα προγενέστερα μοντέλα. Παρόλα αυτά, επειδή οι αυτοκινητοβιομηχανίες δεν είναι μη κερδοσκοπικές οργανώσεις και έχουν σκοπό την διεύρυνση του πελατολογίου, ακόμα και τέτοιων εκδόσεων, η Mini έβαλε λίγο νερό στο κρασί της, ώστε το προϊόν της να καλύπτει όσο το δυνατόν περισσότερες ανάγκες.

Αυτό δε σημαίνει ότι το νέο Cooper S έγινε “soft” ή λιγότερο διασκεδαστικό, απλά η βρετανική εταιρία έκανε περισσότερο διακριτή (σε κάθε υπόσταση) την απόσταση από το κορυφαίο και πιο σκληροπυρηνικό John Cooper Works. Εξάλλου τα αυτοκίνητα της Mini έχουν κερδίσει την αγάπη του κοινού, καθώς από το 2000, όπου τα δικαιώματα της εταιρίας περιήλθαν από τη Rover στο BMW Group, αποτελεί -μαζί με τη περίπτωση του Fiat 500– την πιο επιτυχημένη εμπορικά αναβίωση ενός λογοτύπου, καθώς έχει πουλήσει πάνω από 3 εκατ. αυτοκίνητα, και κατακτήσει τη κορυφή στην έρευνα ικανοποίησης ιδιοκτητών οχημάτων της J.D. Power για το 2013.

Στα συν

  • Ποιότητα κύλισης
  • Φρένα
  • Ροπή κινητήρα
  • Επιδόσεις
  • Οδική συμπεριφορά
  • Fun-to-drive

Στα μείον

  • Λιγότερο σκληροπυρηνικό
  • Τιμή
  • Κυβισμός κινητήρα
  • Χώροι
  • Αυτονομία