Από την απόλυτη αφάνεια, η Apollo επιστρέφει στο προσκήνιο όχι με ένα, αλλά με δύο μοντέλα. Κι αν το Apollo N είναι μετεξέλιξη του Gumpert Apollo, το Arrow είναι εντελώς νέο και άκρως εντυπωσιακό. Τόσο στην όψη, όσο και στα τεχνικά του χαρακτηριστικά.
Η Apollo ήξερε από την αρχή τι ήθελε από το Arrow και έχω την εντύπωση ότι το κατάφερε. Πρώτα απ’ όλα, το βάρος. Το βάρος του Arrow δεν ξεπερνά τα 1.300 κιλά, οπότε μπορούμε να πούμε ότι τσεκάρει το κουτάκι. Δεύτερον, αεροδυναμική. Δεν έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία και ενώ γνωρίζουμε το πόσο περίεργη επιστήμη είναι η αεροδυναμική –δεν είναι τόσο απλή όσο πετάω μία τεράστια αεροτομή και ένα σκασμό αεραγωγούς και είμαι οκ-, θέλουμε να πιστεύουμε ότι η Apollo ξέρει τι κάνει. Οπότε ας πούμε ότι τσεκάρει και αυτό το κουτάκι.
Τέλος, δύναμη! Γι’ αυτό, φροντίζει ένας τετράλιτρος V8 που χάρη στη βοήθεια δύο turbo, αποδίδει 1.000 άλογα και 1.000 Nm ροπής. Όπως και στο Apollo N, έτσι και στο Arrow, η δύναμη περνά στον δρόμο από τους πίσω τροχούς, μέσω ενός 7-τάχυτου, σειριακού κιβωτίου και ενός Torsen διαφορικού. Έτσι, το 0-100 ολοκληρώνεται σε μόλις 2.9 δευτερόλεπτα, το 0-200 σε 8.8 δευτερόλεπτα και η τελική φτάνει τα 360 km/h. Η Apollo τονίζει ότι το Arrow είναι ένα street-legal αυτοκίνητο αλλά συμπληρώνει ότι πληροί όλα τα standards της FIA, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να ομολογκαριστεί για διάφορες σειρές.
