Πίσω στη δεκαετία του ’60, η Alfa Romeo εξέταζε την πιθανότητα να δημιουργήσει μία “πολιτική” έκδοση της αγωνιστικής TZ και το πρωτότυπο που δημιουργήθηκε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, ήταν η Canguro του 1964.
Ενώ η TZ ήταν δημιουργία του Zagato –το λέει και το όνομα άλλωστε, Tubolare Zagato-, η Alfa Romeo έδωσε από ένα chassis στους ανταγωνιστές του, Bertone και Pininfarina για να παρουσιάσουν εναλλακτικές. Την προσπάθεια του Bertone, ηγήθηκε ένας νεαρός ονόματι Giorgetto Giugiaro και το τελικό αποτέλεσμα, ήταν ένα αυτοκίνητο που ακόμα και σήμερα θεωρείται από πολλούς ένα από τα πλέον ισορροπημένα σχεδιαστικά.
Η δουλειά που είχε γίνει από τον Zagato στην αγωνιστική TZ ήταν ήδη εξαιρετική, αλλά ο Giugiaro έβαλε τις δικές του πινελιές. Το πλαίσιο ήταν ήδη αρκετά χαμηλό, οπότε βοηθούσε τόσο στα δυναμικά χαρακτηριστικά, όσο και στην αισθητική, ενώ η “Kamm tail”, το χαρακτηριστικό πίσω μέρος που ονομάζεται έτσι προς τιμήν του Wunibald Kamm που απέδειξε την χρησιμότητα αυτού του σχεδιασμού τη δεκαετία του ’30, παρέμεινε ως έχει. Όμως ο Giugiaro έδωσε στην Canguro τις καμπύλες της αλλά και ορισμένα χαρακτηριστικά: το κολλημένο παρμπρίζ ήταν μία παγκόσμια πρωτιά στον χώρο του αυτοκινήτου, οι αεραγωγοί που έκαναν ντεμπούτο εδώ, χρησιμοποιήθηκαν και σε μελλοντικές Alfa Romeo ενώ οι αεραγωγοί στο εσωτερικό, είχαν το σχήμα του τριφυλιού!
Το πρωτότυπο, παρουσιάστηκε στην έκθεση του Παρισιού το 1964 και οι αντιδράσεις του κοινού στο σχέδιο ήταν εξαιρετικά θετικές. Όμως όταν η πρόταση πέρασε από αξιολόγηση τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, η Alfa Romeo την απέρριψε. Οι λόγοι δεν είναι σαφείς, αλλά ο πιο πιθανός έχει να κάνει με την αδυναμία της Autodelta να κατασκευάσει το chassis της Canguro σε μεγάλους αριθμούς. Σαν να μην έφτανε αυτό το “χτύπημα”, η μοναδική Canguro που είχε κατασκευαστεί, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα promo της Shell. Το ατύχημα έγινε στην Parabolica της Monza και μάλιστα λέγεται ότι η Canguro “πήρε μαζί της” ένα ακόμα one-off του Bertone, την Chevrolet Testudo. Η ουσία είναι ότι οι ζημιές που υπέστη η Canguro δεν διορθώθηκαν, αφού το πρωτότυπο είχε ήδη απορριφθεί και το κόστος επιδιόρθωσης δεν δικαιολογούνταν.
Όμως η ιστορία της Canguro δεν τελειώνει με το αυτοκίνητο να μάχεται τα στοιχεία της φύσης έξω από το εργοστάσιο του Bertone. Τη δεκαετία του ’70, ένας Γερμανός δημοσιογράφος ονόματι Gary Schmidt αγόρασε το κουφάρι με σκοπό την ανακατασκευή του. Δυστυχώς, ποτέ δεν ολοκλήρωσε το project. Αυτό έγινε από έναν Ιάπωνα, τον Shiro Kosaka – που για την ιστορία, είχε στην κατοχή του και την έκδοση του Pininfarina. Το ολοκληρωμένο πλέον αυτοκίνητο, έκανε το δεύτερο ντεμπούτο του στη Villa d’Este το 2005 όπου και ψηφίστηκε “Best in Show”.