Ο Σκαραβαίος, που επισήμως ονομαζόταν Volkswagen Type 1, είναι ένα εμβληματικό αυτοκίνητο. Ήταν ένα αυτοκίνητο κατά παραγγελία του Αδόλφου Χίτλερ στον Dr Ferdinand Porsche, που θα έβαζε μαζικά τον γερμανικό λαό στους τέσσερις τροχούς, και θα αξιοποιούσε τις νέες και πρωτοποριακές για την εποχή Autobahn. Παρά τους δύσκολους καιρούς που πέρασε, η παραγωγή του κράτησε από το 1938 ως το 1978 στην Γερμανία και συνεχίστηκε ως το 2003 στο Μεξικό. Με πάνω από 21 εκατομμύρια αυτοκίνητα είναι ένα από τα best seller μοντέλα της VW, και είναι εντυπωσιακό το πως έμεινε πρακτικά ίδιο από το 1938! Ήταν βέβαια και το αυτοκίνητο που έφτασε την VW στο χείλος του γκρεμού μιας και τα Type 3 και Type 4, που βασιζόντουσαν αρκετά στον Σκαραβαίο, δεν ήταν επαρκείς προσπάθειες εκμοντερνισμού της μάρκας.
Αν και πλέον η νοσταλγία και η διαφορετικότητά του μας κάνουν να το βλέπουμε με θετικό μάτι, μπορώ να πω από πρώτο χέρι, έχοντας περάσει 20 χρόνια σε ένα 1302S, πως ήταν ένα μάλλον άβολο αυτοκίνητο και με περίεργη οδική συμπεριφορά, είχε απρόθυμο turn-in, που γινόταν υπερπρόθυμο αν έστριβες λίγο ακόμη το τιμόνι. Το θέμα της οδικής συμπεριφοράς δεν νομίζω να μπορούσε να λυθεί εξαιτίας της διάταξης “όλα πίσω”, όσο για το θέμα της πρακτικότητας η VW επιχείρησε να το λύσει με ένα ζευγάρι επιπλέον πόρτες που θα μετέτρεπαν το coupe σε sedan!
Το μοντέλο που βλέπεις είναι πρωτότυπο υπό κλίμακα, σχεδιασμένο από τον Herbert Schafer, επικεφαλής σχεδιασμού της VW για πλέον των 20 ετών από το 1972 ως το 1993, αν και η μελέτη για τις τέσσερις πόρτες ξεκίνησαν ήδη από το 1970. Τελικά αυτό που παρουσιάστηκε ήταν το Super Beetle, δηλαδή το Type 1302/3. Οι βελτιώσεις ήταν αρκετές, με κυριότερη την νέα ανάρτηση μπροστά, με γόνατα McPherson που επέτρεψε την αύξηση του χώρου αποσκευών κατά 86% και βελτίωνε και την οδική συμπεριφορά. Το Type 1303 προσέφερε και κυρτό παρμπρίζ βελτιώνοντας ελάχιστα τους χώρους στην καμπίνα των επιβατών και την παθητική ασφάλεια, αφού οι ζώνες ασφαλείας ως τότε άνηκαν στον προαιρετικό εξοπλισμό και εννοείται δεν είχαν προεντατήρες.
Το τετράθυρο σχέδιο του Schafer έχει αρκετές διαφοροποιήσεις σε σχέση με το Super Beetle, που είχε ακόμη πιο μεγάλη καμπίνα με τα πίσω καθίσματα να είναι ξεχωριστά. Εξωτερικά το μπροστά καπό είχε αρκετά απλούστερο σχεδιασμό με επίπεδο το κάτω μέρος, ενώ το πίσω διέθετε διαφορετικούς αεραγωγούς, που είχαν τον κρίσιμο ρόλο να παροχετεύουν δροσερό αέρα για την ψύξη του μοτέρ.
Στο πλάι τα πίσω φινιστρίνια θυμίζουν κάτι από Saab και οι πίσω πόρτες φαίνονται αρκετά ευρύχωρες! Δεδομένου του ότι ο Σκαραβαίος πατάει σε σασί τύπου σκάλας και το αμάξωμα κουμπώνει από πάνω, θεωρώ πως θα ήταν αρκετά εύκολο να φτιαχτούν διαφορετικά αμαξώματα, μεταξύ αυτών και τετράθυρο. Για του λόγου του αληθές, η Karosserie Friedrich Rometsch, προσέφερε το 1953 ένα τετράθυρο αμάξωμα με suicide doors, που χρησιμοποιήθηκε σαν ταξί. Οπότε η ιδέα δεν ήταν νέα, απλά το 1953 οι πωλήσεις πήγαιναν περίφημα και οι απαιτήσεις του κόσμου ήταν χαμηλότερες. Αργότερα στα 70s ήταν που έπρεπε να βρουν τρόπο για να πείσουν το αγοραστικό κοινό να επιλέξει έναν Σκαραβαίο αντί για ένα Ιαπωνικό.
