Εντάξει δεν εννοώ ακριβώς τα τετραπετάλουδα αλλά γενικά όλα τα ITBs (Individual Throttle Bodies), δηλαδή τις “ξεχωριστές γκαζιέρες” αν χρειαστεί να μεταφραστεί ο όρος. Αν δεν είσαι εξοικειωμένος με τις εισαγωγές που έχουν πολλές πεταλούδες, θα προσπαθήσω να σου δώσω μια εξήγηση, αλλά θα τα δεις και στο βίντεο. Αν πάλι τα γνωρίζεις, πάλι νομίζω αξίζει να τα διαβάσεις και να προσθέσεις και κάτι αν το λησμόνησα.
Το γκάζι είναι στην ουσία ένας περιορισμός στην ροή του αέρα, ένας ροοστάτης για τον αέρα, ή/και το μείγμα. Όταν το μοτέρ είναι υπό χαμηλό φορτίο, δηλαδή όταν δεν πατάς πολύ γκάζι, κάπως πρέπει να κόψεις την δύναμη του κινητήρα και αυτό γίνεται κόβοντάς του τον αέρα που αναρροφά και κατ’επέκταση τον αέρα/μείγμα που δύναται να κάψει. Ε αυτό το κάνεις με ένα κλαπέτο που είθισται να το αποκαλούμε πεταλούδα του γκαζιού. Η συντριπτική πλειοψηφία των αυτοκινήτων και η συντριπτική μειοψηφία των μοτοσυκλετών να προσθέσω, έχουν μία πεταλούδα.
Αυτή η μία πεταλούδα είναι μεγάλη γιατί έχει να τροφοδοτήσει πολλούς κυλίνδρους, συνήθως τέσσερις. Μετά την πεταλούδα του γκαζιού είναι ο θάλαμος εφησυχασμού, αν και κανείς δεν τον αποκαλεί έτσι και όλοι το λένε πολλαπλή εισαγωγής ή intake plenum. Εκεί είναι ο χώρος μεταξύ πεταλούδας και κυλίνδρων από όπου οι κύλινδροι αντλούν αέρα/μείγμα. Όταν η πεταλούδα είναι κλειστή ή σχετικά κλειστή τα έμβολα καθώς προσπαθούν να αναρροφήσουν αέρα δημιουργούν υποπίεση στην πολλαπλή εισαγωγής.
Πάμε τώρα στα individual throttle bodies. Αυτά είναι μια μικρή πεταλούδα για κάθε κύλινδρο τοποθετημένη αρκετά κοντά στην εισαγωγή του κάθε κυλίνδρου. Έτσι ο χώρος μεταξύ πεταλούδας και βαλβίδας εισαγωγής είναι μικρός. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το να μπορείς να ελέγξεις καλύτερα την ποσότητα αέρα που εισέρχεται σε κάθε κύλινδρο και έτσι να έχεις πολύ καλή απόκριση στο γκάζι, ξυραφένια απόκριση, όπως λέγεται συχνά. Στα λίγα αυτοκίνητα που έχουν ξεχωριστές πεταλούδες για κάθε κύλινδρο συνήθως δεν υπάρχει δοχείο εφησυχασμού αν και το ιδανικό είναι να υπάρχει. Στις μοτοσυκλέτες που τα μοτέρ έχουν πολύ πάνω από 100 άλογα ανά λίτρο, το δοχείο εφησυχασμού είναι εκ των ων ουκ άνευ. Το ίδιο ισχύει και στην F1, όσο ήταν ατμοσφαιρική τουλάχιστον.
Το πρόβλημα με τις ξεχωριστές πεταλούδες είναι πως πρέπει να συγχρονιστούν ώστε να ανοίγουν όλες το ίδιο και πως όταν είναι πλήρως ανοιχτές έχεις ένα εμπόδιο σε κάθε κύλινδρο, από εκεί που με την μια μεγάλη κεντρική πεταλούδα είχες ένα εμπόδιο και για τους 4(ή όσους έχεις) κυλίνδρους. Αυτό λύνεται με πιο πολύπλοκες πεταλούδες που πλέον δεν είναι πεταλούδες αλλά “γκιλοτίνες”, ή αλλιώς slides. Κάποια μοτέρ της Ferrari για την F1 που έχω δει είχαν διπλά slides και ο μηχανισμός τους ήταν αρκετά περίπλοκος και ψαρωτικός. Από το εργοστάσιο ξεχωριστές πεταλούδες έχουν ελάχιστα μοντέλα με το πιο εντυπωσιακό την Bugatti EB110 που είχε 12 πεταλούδες, τόσες νομίζω είχε και η Ferrari F50. Αυτά από μένα, το βίντεο ελπίζω να σου λύσει και τις τελευταίες απορίες οπτικοποιόντας το θέμα, αν πάλι όχι, τα λέμε στα σχόλια.