Η Toyota εξελίσσει εδώ καιρό έναν κινητήρα που καταναλώνει υγρό υδρογόνο και μάλιστα έχει συμμετέχει τον περασμένο Μάιο με το GR Corolla H2 Concept στον 24ωρο αγώνα αντοχής του πρωταθλήματος Super Taiky στη πίστα του Fuji. Θεωρητικά, η συγκεκριμένη τεχνολογία δίνει τα χαρακτηριστικά ήχου και οδήγησης που λατρεύουν οι λάτρεις των αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, αλλά δεν εκπέμπει επιβλαβείς εκπομπές.
Το υγρό υδρογόνο κάνει επίσης τα pitstops πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά, καθώς ο ανεφοδιασμός μπορεί να γίνει στον ίδιο χώρο με τα βενζινοκίνητα οχήματα. Χρησιμοποιώντας υγρό υδρογόνο ως καύσιμο, ο εξοπλισμός που ήταν προηγουμένως απαραίτητος για την παραγωγή συμπιεσμένου αερίου υδρογόνου -όπως συμπιεστές και προψύκτες για ψύξη υδρογόνου- δεν χρειάζονται πλέον.
Ως αποτέλεσμα, η περιοχή που απαιτείται για την εγκατάσταση του σταθμού μπορεί να είναι τέσσερις φορές μικρότερη σε σύγκριση με τους σταθμούς αερίου υδρογόνου. Επιπλέον, δεδομένου ότι δεν υπάρχει πλέον η ανάγκη συμπίεσης κατά το γέμισμα, πολλά οχήματα μπορούν να γεμίσουν διαδοχικά τις δεξαμενές τους με υδρογόνο.
Έτσι, ένας κινητήρας καύσης υγρού υδρογόνου είναι βασικά ο καλύτερος και των δύο κόσμων, σωστά; Το μόνο που χρειάζεται να κάνει η Toyota είναι να αφιερώσει μερικά ακόμη χρόνια τελειοποιώντας την τεχνολογία και ο κόσμος των αγώνων θα σωθεί από τη “μάστιγα” των ηλεκτρικών αυτοκινήτων που είναι πολύ βαριά και πολύ αθόρυβα. Έπειτα, μετά την κατασκευή των υποδομών τροφοδοσίας υδρογόνου, είναι θέμα χρόνου η τεχνολογία αυτή να περάσει και στα επιβατικά αυτοκίνητα. Όχι απαραίτητα.
Εκτός από κάποιες σημαντικές και πιθανές θαυματουργές τεχνολογικές ανακαλύψεις, είναι απίθανο οι κινητήρες που καταναλώνουν υγρό υδρογόνο να γίνουν mainstream στους αγώνες ταχύτητας, πόσο δε να καταλήξουν στους δρόμους. Αυτό υποστηρίζει ο Jason Fenske του Engineering Explained που στο νέο του video εξηγεί τη συγκεκριμένη τεχνολογία και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι περισσότερο μια διασκεδαστική άσκηση μηχανικής παρά κάτι που θα γίνει mainstream σύντομα, ακόμα και στον κόσμο των αγώνων. Για παράδειγμα, λόγω του πόσο κρύο είναι το υγρό υδρογόνο, η κατασκευή μιας ανθεκτικής αντλίας καυσίμου είναι απίστευτα δύσκολη. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια του 24ωρο αγώνα στο Fuji, η ομάδα της Toyota χρειάστηκε να αντικαταστήσει την αντλία καυσίμου δύο φορές και κάθε αλλαγή χρειάστηκε περίπου τρεισήμισι ώρες.
Ακόμα κι αν δεν είσαι ειδικός στους αγώνες, μπορείς να καταλάβεις πως η αντικατάσταση ανταλλακτικών για επτά ώρες σε έναν 24ωρο αγώνα είναι λιγότερο από το ιδανικό, και αν κάθε ομάδα έπρεπε να το κάνει αυτό, θα έκανε έναν πολύ λιγότερο ενδιαφέρον αγώνα. Αλλά αυτός είναι μόνο από τους λόγος που ο Fenske είναι δύσπιστος για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης που καταναλώνουν υγρό υδρογόνο και αξίζει να δεις το παραπάνω video.