Την δεκαετία του ’60 ο αγώνας για το διάστημα είχε ανάψει για τα καλά. Η Corvair Testudo που βλέπεις παρουσιάστηκε στο σαλόνι της Γενεύης του 1963, ένα χρόνο αφού ο πρόεδρος Kennedy είχε δηλώσει πως ως το τέλος της δεκαετίας θα έχουν στείλει άνθρωπο στο φεγγάρι. Η Corvair έβαλε κι αυτή ένα λιθαράκι στον άθλο του διαστημικού προγράμματος. Και αυτό γιατί στην έρημο του New Mexico, με μια ειδικά διαμορφωμένη Corvair, οι αστροναύτες που προγράμματος Apollo, εκπαιδεύτηκαν στον χειρισμό του οχήματος που θα οδηγούσαν στο φεγγάρι (lunar rover).

Η Corvair ήταν ένα ενδιάμεσο αυτοκίνητο από την Chevrolet, τοποθετείτο μεταξύ της πολύ σπορ Corvette και της πολύ χαλαρής Bel Air, και από αυτά τα αυτοκίνητα πήρε και το όνομά της, Corv-Air. Επίσης η Corvair ήταν μια επανάσταση για την Chevrolet αφού ήταν το πρώτο αυτοκίνητό της με αυτοφερόμενο πλαίσιο. Όσο για το μοτέρ, αν σου πω να ονομάσεις αυτοκίνητα με RR διάταξη, δηλαδή κινητήρα πίσω από τον οπίσθιο άξονα, σίγουρα θα σκεφτείς κάποια δημιουργία του Dr. Ferdinand Porsche. Οι πιο μερακλήδες ίσως σκεφτούν κάποιο Τσεχοσλοβάκικο Tatra ή Skoda.

Μάλλον δεν θα το φανταζόσουν πως στην μικρή παρέα των RR είναι και η Corvair, και δεν σε αδικώ γιατί για τα αμερικάνικα αυτοκίνητα έχουμε λίγες γνώσεις. Μάλιστα δεν ήταν απλώς RR, αλλά με επίπεδο εξακύλινδρο αερόψυκτο κινητήρα! Και για να γίνει ακόμη πιο εντυπωσιακό η Chevy τον είχε υπετροφοδοτήσει σε κάποιες εκδόσεις, προφανώς πολύ πριν το κάνει η Porsche! Οι ομοιότητες δεν σταματάν εκεί, η πίσω ανάρτηση ήταν “σπαστός” άξονας (swing axle), όπως στο VW Beetle. Οι δημιουργίες του Dr. Porsche έχουν αποκτήσει φήμη για το ιδιαίτερο κράτημα τους, που χρειαζόταν “χέρια”, στην περίπτωση της Corvair χρειαζόταν κυρίως τύχη, γιατί όσα χέρια και αν είχες, καλό θα ήταν να αποφύγεις την turbo έκδοση. Ήταν μάλιστα τόσο ιδιότροπη που ο Ralph Nader έγραψε βιβλίο γι’αυτήν με τίτλο “Unsafe at Any Speed”! Οκ, εδώ υπερβάλω λίγο, δεν ήταν μόνο γι’αυτήν το βιβλίο, αλλά και αρκετά ακόμη αμερικάνικα αυτοκίνητα της εποχής, που μπορεί να μην είχαν τόσο άσχημη οδική συμπεριφορά αλλά να μην είχαν ζώνες ασφαλείας ή να είχαν ταμπλό που κατά την πρόσκρουση να τραυμάτιζαν σοβαρά τους επιβάτες.

Η Testudo βέβαια ήταν ένα πρωτότυπο του Bertone που βασίζεται στο αυτοφερόμενο πλαίσιο της Corvair, και έχει αρκετές επιρροές από την αεροδιαστημική στον σχεδιασμό της, ειδικά αν συγκριθεί με τα υπόλοιπα αμερικάνικα αυτοκίνητα της εποχής, που ήταν γεμάτα νικελωμένες επιφάνειες και διακοσμητικά πτερύγια, αλλά επ’ουδενί αεροδυναμικά. Βλέποντάς την με αυτό το μακρύ καπό φαντάζεσαι κάποιο μεγαλειώδες μοτέρ, αλλά όπως είπαμε ο flat six κρέμεται πίσω, μπροστά ο χώρος ήταν για τις αποσκευές. Τα φανάρια ήταν pop up και θυμίζουν κάτι από Lamborghini Miura και Porsche 928. Τα οπίσθια φανάρια ήταν για πρώτη φορά σε αυτοκίνητο φτιαγμένα από πλαστικό (polycarbonate) και ενσωματωμένα στον προφυλακτήρα. Την παράσταση σαφώς κλέβει η καμπίνα των επιβατών που διαθέτει μόνο B-pillars τα οποία ενσωματώνουν αεραγωγούς για το αερόψυκτο μοτέρ και μόνο μια πόρτα, στην ουσία μια καλύπτρα! Αυτό όμως δεν ήταν και τόσο πρωτοποριακό αφού είχε παρουσιαστεί έναν χρόνο πριν στην Corvair Monza GT. Στο εσωτερικό της καμπίνας δεσπόζει το παραλληλόγραμμο τιμόνι και ο λιτός πίνακας οργάνων, τα δε bucket καθίσματα ήταν κάτι πρωτόγνωρο για την εποχή.

Αν και ο κόσμος αγόραζε μαζικά τα προϊόντα με σχεδιαστικές αναφορές στην αεροδιαστημική, η Testudo (που σημαίνει χελώνα) δεν έφτασε ποτέ στην παραγωγή αν και το πρωτότυπο ήταν πλήρως λειτουργικό. Μετά την έκθεση της Γενεύης εμφανίστηκε ξανά σε διαφημιστικό της Shell μαζί με μια πανέμορφη Alfa Romeo Canguro, αλλά κατά την διάρκεια των γυρισμάτων υπέστη ατύχημα, προφανώς γιατί κανείς δεν τους προειδοποίησε να μην την οδηγήσουν σβέλτα. Ευτυχώς για την αυτοκινητιστική ιστορία, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ανακατασκευάστηκε πλήρως και μάλιστα συμμετείχε στα Concours d’Elegance του Pebble Beach το 1996. Αργότερα, το 2011 πωλήθηκε σε άγνωστο ιδιώτη από τον οίκο δημοπρασιών RM Sotheby’s, έναντι 336.000 ευρώ.

Η Testudo είναι ένα αυτοκίνητο που πατάει σε δύο (αυτοκινητιστικούς) κόσμους, της Ευρώπης και της Αμερικής, δύο κόσμους αρκετά ασύμβατους στην φιλοσοφία τους, ειδικά εκείνα τα χρόνια, γι’αυτό και κατά την γνώμη μου προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα. Το σημαντικό όμως είναι πως είναι από τα πρώτα (ίσως και το πρώτο) πρωτότυπα των σχεδιαστικών οίκων που έγινε σε λευκό χαρτί, με την πένα του σχεδιαστή να αφήνεται ελεύθερη στην έμπνευσή του. Και το αποτέλεσμα ήταν τόσο ρηξικέλευθο που στοιχεία του χρησιμοποιήθηκαν σε αρκετά αυτοκίνητα ορόσημα που ακολούθησαν και αν μη τι άλλο, προκαλεί αίσθηση ακόμη και σήμερα μισό αιώνα μετά.

  • xtra

    το διαστημικο οχημα : https://assets.hemmings.com/story_image/412491-1000-0@2x.jpg?rev=2
    Πρακτικά ειχε την μηχανη της corvair πισω

  • Renesis1

    Corvair Testudo και Alfa Romeo Canguro, 2 πρωτότυπα που δεν τα ήξερα και είναι και τα 2 όμορφα. Αν δεν κάνω λάθος, η Canguro πέρασε τελικά στην παραγωγή σαν TZ.. Από οτι βλέπω είναι σχεδόν ολόιδιες..