Οι δημοπρασίες είναι το παράθυρο προς έναν κόσμο που δεν πρόκειται να ζήσουμε ποτέ. Έναν κόσμο όπου δαπανώνται προϋπολογισμοί κρατών σε τετράτροχες υπάρξεις. Για αυτό και μας αρέσουν. Γιατί μας δίνουν τη δυνατότητα όχι μόνο να θαυμάσουμε τα σπάνια αυτοκίνητα, αλλά και να κράξουμε τους ζάπλουτους που ρίχνουν ένα σκασμό λεφτά για να τα αγοράσουν και να τα κλειδώσουν σε κάποιο γκαράζ.
Οι Ferrari είναι οι αδιαμφισβήτητες headliners τέτοιων event, σαν αυτό που διοργανώνεται στο Pebble Beach της Καλιφόρνια. Τα 6 «αλογάκια» που ακολουθούν είναι τα πιο μυστήρια της προσεχούς δημοπρασίας. Κάποιες μπορεί να μην ξεχωρίζουν ως όνομα ή εμφάνιση, αλλά διαθέτουν την ανάλογη ιστορία πίσω τους να υποστηρίξει (;) τον πακτωλό χρημάτων που απαιτούν για να μπει το όνομά σου στην άδεια κυκλοφορίας.
Ferrari 166 MM/212 Export “Uovo” by Fontana
Ίσως φαίνεται δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά το αυτοκίνητο της φώτο είναι Ferrari. Και μοναδική, μάλιστα.
Με αμάξωμα κατασκευασμένο από τον καροσερίστα Fontana και σχεδιασμένο από το μολύβι του Franco Reggiani, η 166 ΜΜ αποτελεί ένα μοναδικό δείγμα. Αρχικά αγορασμένη από τον Κόμη Giannino Marzotto πίσω στα 1950, αγωνίστηκε μέχρι το Mile Miglia και εξαπέλυσε τα 185 άλογα του εξακύλινδρου των 1.56 λίτρων. Αρχική τιμή τα 7 εκατ. δολάρια
Ferrari 330 GT 2+2 Shooting Brake
Είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε τέτοιες κατασκευές στο γκαράζ του Σουλτάνου του Μπρουνέι. Πριν από sultan of swing υπήρχε ο Vignale, ο οποίος φιλοτέχνησε μερικές –ελάχιστες- 330 σε shooting brake περιτύλιγμα.
Πλήρως αναπαλαιωμένη, εξωτερικά-εσωτερικά-μηχανικά, με τον 4λιτρο V12 και τα 300 άλογά του να χαίρουν άκρας υγείας. Ξεκινάμε από τις 900.000 δολάρια και βλέπουμε.
Ferrari 365 GTB/4 Daytona “Harrah Hot Rod”
Το όνομα δεν αφήνει πολλές απορίες άλυτες. Άνηκε στον συλλέκτη Bill Harrah, ο οποίος ήθελε να την μετατρέψει σε hot rod. Εξ ου και ο βελτιωμένος στους 386 ίππους V12 , οι μεγαλύτεροι τροχοί, οι χαμηλότερες αναρτήσεις, τα φουσκωμένα φτερά και τα φαρδύτερα ελαστικά. Δική σου για τουλάχιστον 1 εκατ. δολάρια.
Ferrari 250 GT Coupe by Pininfarina
Μπορεί να φαίνεται ίδια με αυτήν του 1950, όμως η συγκεκριμένη 250 GT του ’59 έχει μπόλικες αναβαθμίσεις. Καταρχάς φέρει τις ιδιαίτερες πινελιές του Pininfarina, όπως τα χρωμιωμένα πλαίσια στις πόρτες και την διχρωμία οροφής-αμαξώματος.
Με μόλις 13.330 χλμ στο οδόμετρο, τα 700 με 900 χιλιάρικα που απαιτούνται για την αγορά της αρχίζουν να φαντάζουν δικαιολογημένα (εννοείται δεν είναι).
Ferrari Testarossa ‘Monospecchio’
Ως Testarossa δεν λες ότι είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή, καθώς παρήχθησαν κοντά στις 10.000. Ως Monospecchio, όμως, είναι η μοναδική που ταξινομήθηκε στις ΗΠΑ. Συν ότι προηγούμενος ιδιοκτήτης ήταν ο σκηνοθέτης Michael Mann, γνωστός για τα Ηeat, The Collateral και Public Enemies.
Μόλις 200.000 (για αρχή). Ευκαιρία σε σχέση με τις άλλες.
Steve Wynn’s Ferrari Enzo
Πάνω-κάτω τα ίδια με την Testarossa. Σαφώς λιγότερα αντίτυπα, υπήρξε και η ταχύτερη Ferrari όλων των εποχών για ένα σεβαστό διάστημα. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια «απλή» Enzo. Ή μήπως όχι;
Η συγκεκριμένη άνηκε στον Steve Wynn, ιδιοκτήτη διάσημης αλυσίδας καζίνο στο Las Vegas. Αφού τη βαρέθηκε, την χρησιμοποιούσε για ενοικιαζόμενες βόλτες και φωτογραφίες. Μάλιστα, μόνο για να φωτογραφηθείς στο κάθισμά της απαιτούνταν 10 δολάρια. Τώρα εκτιμάται ότι μπορεί να πιάσει μέχρι 2.5 εκατομμύρια, παρόλο που έχει κοντά στις 19.000 χλμ στο οδόμετρο.