Όπως είμαι σχεδόν σίγουρος ότι έμαθες, προχθές το βράδυ ο ιδρυτής του Playboy, Hugh Hefner, μας “άφησε” πλήρης ημερών σε ηλικία 91 ετών. Αναρωτήθηκες ποτέ, όμως, τι ήταν αυτό που έδωσε το όνομά στο παγκοσμίου φήμης περιοδικό του, από το εξώφυλλου του οποίου έχουν περάσει πολλά “λαγουδάκια” και μη.
Η ιστορία ξεκινάει αμέσως μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, το 1946, όπου τρεις άνδρες με προϋπηρεσία σε διαφορετικούς αμερικάνικους κατασκευαστές αυτοκινήτων, ίδρυσαν την Playboy Motor Car Corporation, με στόχο την ανάπτυξη ενός μικρού αυτοκινήτου, κόστους λιγότερο από 1.000 δολάρια.
Μέσα σε επτά μήνες εξέλιξαν ένα συμπαγές τετρακύλινδρο πισωμήχανο cabrio μοντέλο, και το 1947 ξεκίνησε μια φάση προπαραγωγής, στην οποία κατασκευάστηκαν χειροποίητα 95 αυτοκίνητα. Κατά την φάση αυτή, έγιναν κάποιες αλλαγές, όπως η μεταφορά του κινητήρα στο εμπρός μέρος, ενώ η οροφή έγινε “έξυπνη¨, καθώς αποτελούταν από δύο χαλύβδινα μέρη και μπορούσες να την αναδιπλώσεις χειροκίνητα, με αυτή να αποθηκεύεται στον χώρο αποσκευών.
Δυστυχώς, για τους άνδρες της Playboy Motor Car Corporation, ήταν λάθος να μεταβούν από την φάση προπαραγωγής σε μαζική παραγωγή, εξαιτίας της κακής δημοσιότητας για μια παρόμοια εταιρία αυτοκινήτων. Έτσι, οι επενδυτές φοβήθηκαν και η μικρή αυτή εταιρεία έπρεπε να υποβάλει αίτηση για πτώχευση προτού καν μπορέσει να δείξει την δυναμική της. Στη συνέχεια, κατασκευάστηκαν 99 αυτοκίνητα, εκ των οποίων τα 95 ήταν προπαραγωγής, ένα πρωτότυπο και τρία αυτοκίνητα κανονικής παραγωγής, συμπεριλαμβανομένου ενός station wagon. τελικά η εταιρία κήρυξε πτώχευση το 1951.
Μια γυναίκα που εργάστηκε σε αυτή την μικρή εταιρία είχε ένα γιο, τον Eldon Sellers, ο οποίος τυχαία ήταν ένας από τους φίλους του Hugh Hefner. Ο Eldon πρότεινε στον Hugh Hefner το όνομα για το πιο διάσημο περιοδικό στον κόσμο, με τον Hefner να το βρίσκει ωραίο ακουστικά, και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Η πρώτη έκδοση του περιοδικού δημοσιεύθηκε το 1953 και είχε στο εξώφυλλο γυμνή φωτογραφία του μύθου του Hollywood, Marilyn Monroe. Αυτές οι φωτογραφίες ήταν η βάση μιας αυτοκρατορίας, που μέχρι και σήμερα πολλοί πηγαίνουν στα περίπτερο για να το αγοράσουν. Και για τις φανταστικές συνεντεύξεις φυσικά.
RIP Hugh Hefner!