Όταν το 1995 η Bugatti Automobili SpA, υπό την ιδιοκτησία του Romano Artioli, πτώχευσε, όλα τα περιουσιακά της στοιχεία βγήκαν σε δημοπρασία. Τότε, το 1997, η γερμανική εταιρία Dauer Sportwagen αγόρασε ότι είχε απομείνει από την εταιρία, συμπεριλαμβανομένου της γραμμής παραγωγής, μερικών ανταλλακτικών και πέντε ανολοκλήρωτων σασί της EB110.
Η Dauer ξεκίνησε αμέσως την εξέλιξη και την βελτίωση του αυτοκινήτου, με την ελπίδα να συνεχίσει την παραγωγή της EB110, η οποία ξεκίνησε το 1991 και σταμάτησε το 1995. Το 2001 η Dauer ολοκλήρωσε τις αλλαγές του αυτοκινήτου, και προσέφερε τις πέντε EB110 προς πώληση.
Αυτές βασίζονταν στην EB110 Super Sport, αλλά είχαν ορισμένες πολύ σημαντικές διαφορές. Πρώτον, η Dauer πρόσθεσε το σύστημα τετρακίνησης της “απλής” EB110, καθώς η SS ήταν πισωκίνητη, και για να αντισταθμίσει το επιπλέον βάρος κατασκεύασε το αμάξωμα από ανθρακονήματα, με αποτέλεσμα να μειώσει το συνολικό βάρος του οχήματος κατά 200 περίπου κιλά.
Έπειτα, ο 3,5 quad-turbo V12 κινητήρας που στην Super Sport έκδοση απέδιδε περίπου 600 άλογα, βελτιώθηκε στα σημεία και στο συγκεκριμένο παράδειγμα, αποδίδει περισσότερα από 705 άλογα, αν και κάποιοι λένε ότι το νούμερο είναι πιο κοντά στα 800, παρά στα 700 άλογα. Κλασικός οδηγός αγώνων ο Jochen Dauer.
Η συγκεκριμένη Bugatti EB110 Super Sport είναι η μοναδική του κόσμου που διαθέτει άβαφο σώμα εξ’ολοκλήρου από carbon και ο Jay Leno είχε την ευκαιρία να την οδηγήσει.