Τον Ιανουάριο του 2011 ξεκίνησε την παραγωγή του Lexus LFA στο εργοστάσιο της Toyota στο Motomachi της Ιαπωνίας (εκεί που παράγεται σήμερα το GR Yaris), και τον Δεκέμβριο του 2012 βγήκε από τη γραμμή παραγωγής το τελευταίο supercar της εταιρίας.
Για να γιορτάσει τα δέκα χρόνια από την στιγμή που “πήρε σάρκα και οστά” το πρώτο supercar της premium ιαπωνικής εταιρίας, η Lexus έδωσε ένα video όπου βλέπουμε τις τριπλές απολήξεις της εξάτμισης να σβήνουν τα δέκα κεράκια της τούρτας.
Η ιστορία του LFA ξεκίνησε στις αρχές του 2000 ως ερευνητικό και αναπτυξιακό project για την παραγωγή ενός αγνού supercar. Ο επικεφαλής μηχανικός της Lexus, Harahiko Tanahashi, έλαβε το ελεύθερο και την ευκαιρία να δουλέψει με νέα υλικά και διαδικασίες. Αυτή η προσέγγιση “λευκού χαρτιού” αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο η Lexus δουλεύει από την πρώτη στιγμή, όταν παρουσίασε το κορυφαίο LS, 10 χρόνια νωρίτερα.
Το 2001, ο master driver Hiromi Naruse εντάχθηκε στην ομάδα και οι ικανότητές του αποδειχθήκαν καθοριστικές για το LFA, ώστε να επιτύχει τους στόχους χειρισμού και απόδοσης. Στα αρχικά στάδια, εντοπίστηκαν 500 βασικά στοιχεία -από το σχέδιο της ανάρτησης έως το σχήμα του τιμονιού- που έπρεπε να είναι τέλεια. Το πρώτο πρωτότυπο ολοκληρώθηκε το 2003 και ένα χρόνο αργότερα έκανε τις πρώτες δοκιμές στο Nurburgring Nordschleife, με την θρυλική γερμανική πίστα να ήταν το λίκνο της ανάπτυξης του LFA.
Στην έκθεση του Detroit του 2005, είδαμε για πρώτη φορά τι σχεδίαζε η Lexus με την αποκάλυψη μιας μελέτης σχεδιασμού, για να ακολουθήσει ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο δύο χρόνια αργότερα, το οποίο μας έδειχνε πως θα έμοιαζε το μοντέλο παραγωγής. Το 2008 το LFA -που εξακολουθούσε να βρίσκεται σε εξέλιξη- έκανε την πρώτη από τις τέσσερις ετήσιες εμφανίσεις του στον εξαντλητικό 24ωρο αγώνα του Nurburgring. Αυτή ήταν η πιο σκληρή δοκιμή της απόδοσης και της ποιότητας του αυτοκινήτου, προτού η Lexus επιβεβαιώσει την παραγωγή του στην έκθεση του Τόκιο του 2009.
Η διατήρηση του βάρους του αυτοκινήτου σε χαμηλά επίπεδα ήταν απαραίτητη για την απόδοσή του, και επιτεύχθηκε με τη μετάβαση από το αλουμίνιο -που χρησιμοποιήθηκε στα αρχικά concepts- σε πλαστικό ενισχυμένο με carbon (CFRP). Αυτό το ισχυρό, αλλά ελαφρύ προηγμένο σύνθετο υλικό χρησιμοποιήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του αμαξώματος, του πλαισίου και της σήραγγας μετάδοσης, και έκτοτε έχει χρησιμοποιηθεί σε άλλα μοντέλα Lexus, συμπεριλαμβανομένων των GS F και RC F.
Μηχανικά, το LFA φορά τον V10 κινητήρα, 4,8 λίτρων κινητήρα, με τη δύναμη να φτάνει τα 560 άλογα, στις 8.700 σ.α.λ., και 480 Nm ροπής, στις 6.800 σ.α.λ.. Η κίνηση περνά στον πίσω άξονα μέσα από ένα 6τάχυτο αυτόματο κιβώτιο και το απόβαρο είναι 1.480 κιλά. Επιταχύνει από στάση στα 100 χλμ/ώρα σε 3,7 δευτερόλεπτα και η τελική του ταχύτητα διαμορφώνεται στα 325 χλμ/ώρα.
Συνολικά παρήχθησαν 500 LFA, εκ των οποίων τα 50 ήταν με το πακέτο Nurburgring Edition. Η πιο σκληροπυρηνική έκδοση του ιαπωνικού αυτοκίνητου διέθετε αρκετές αλλαγές, με τον κινητήρα να αποδίδει 570 ίππους (+10 από το “απλό” LFA), και 480 Nm ροπής, χωρίς να αλλάζουν οι επιδόσεις του. Ωστόσο, το κιβώτιο είχε αναβαθμιστεί, με τις αλλαγές να γίνονται κατά 50 εκατοστά του δευτερολέπτου πιο γρήγορα, ενώ η απόσταση από το έδαφος ήταν κατά 10 χλστ. χαμηλότερη.
