Ο Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ) είναι διαχειριστής του συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε στις 30 Μαρτίου του 2007 ως θυγατρική της ΔΕΠΑ, και εκτός από το σύστημα μεταφοράς, η εταιρεία διαχειρίζεται, επίσης, τα δίκτυα διανομής φυσικού αερίου της Ελλάδας, καθώς και τον τερματικό σταθμό της ΥΦΑ Ρεβυθούσας.

Πρόσφατα, ο ΔΕΣΦΑ πήρε ενεργό μέρος στη συζήτηση για την διαμόρφωση μιας ευρωπαϊκής “ραχοκοκαλιάς” υδρογόνου, στην οποία εμπλέκονται συνολικά 23 διαχειριστές δικτύων μεταφοράς φυσικού αερίου από 21 χώρες, με την έρευνα να εκδίδεται τον Απρίλιο του 2021. Αυτή η ενέργεια περικλείεται κάτω από την “ομπρέλα” European Hydrogen Backbone, η οποία εξετάζει τις προοπτικές ανάπτυξης ενός ευρωπαϊκού δικτύου για την μεταφορά του υδρογόνου με χρονικά ορόσημα το 2030, το 2035 και το 2040.

Μέχρι το 2030, η “ευρωπαϊκή ραχοκοκαλιά υδρογόνου” μπορεί να αποτελείται από 11.600 χλμ. δικτύου αγωγών που θα συνδέουν τις αναδυόμενες αγορές υδρογόνου. Βάσει των εκτιμήσεων της έκθεσης, το εν λόγω δίκτυο υδρογόνου μπορεί να επεκταθεί σε ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο, συνολικού μήκους 39.700 χλμ. μέχρι το 2040, ενώ γίνεται εκτίμηση και για περαιτέρω ανάπτυξή του στη συνέχεια.

Επιπλέον, η έκθεση των 23 διαχειριστών προχωρά σε μια οικονομική ανάλυση για τα διάφορα σενάρια επέκτασης των δικτύων, καταλήγοντας σε εκτίμηση για τις συνολικές επενδύσεις μέχρι το 2040.

Τα 39.700 χλμ. των αγωγών που συνθέτουν το σενάριο του “European Hydrogen Backbone” για το 2040 εκτιμάται πως απαιτούν συνολικό κεφάλαιο επενδύσεων ύψους 43 με 81 δισ. ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά 69% μιλάμε για υφιστάμενα δίκτυα που θα αναβαθμιστούν, ώστε να μεταφέρουν υδρογόνο και 31% για νέους αγωγούς μεταφοράς.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση ενός ευρωπαϊκού δικτύου υδρογόνου είναι η ανάγκη για στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των γειτονικών κρατών, καθώς και ένα σταθερό, υποστηρικτικό και προσαρμόσιμο ρυθμιστικό πλαίσιο.

Η Ελλάδα στο “European Hydrogen Backbone”

Η εκτίμηση για την ανάπτυξη των υποδομών στην Ελλάδα αναφέρει ότι μέχρι το 2040, Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα είναι συνδεδεμένες με νέους αγωγούς που ακολουθούν τις υφιστάμενες υποδομές φυσικού αερίου, ενώ, ταυτόχρονα, και η αναβάθμιση των αγωγών αυτών μπορεί να αποτελέσει μια επιλογή, αναλόγως των συνθηκών της αγοράς.

Υπάρχει και η δυνατότητα αποθήκευσης λόγω της υπόγειας αποθήκης στη νότια Καβάλα, ενώ ο αγωγός TAP θα αξιοποιηθεί στη σύνδεση με την ευρωπαϊκή αγορά. Ο τελευταίος προσμετράται και στο σχέδιο δημιουργίας cluster υδρογόνου στη Δυτική Μακεδονία και πως αυτό θα συνδεθεί με τον υφιστάμενο αγωγό TAP.

Σύμφωνα με την έρευνα (που θα βρεις στo link της πηγής), προκύπτει ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό δίκτυο υδρογόνου “στηρίζεται” αφενός στην αυξημένη διείσδυση των ΑΠΕ, όπου με την απολιγνιτοποίηση στην Δυτική Μακεδονία και την προώθηση έργων ΑΠΕ, διαμορφώνεται υψηλό δυναμικό παραγωγής υδρογόνου και αφετέρου στην επέκταση του δικτύου από τον ΔΕΣΦΑ στη περιοχή. Πρόκειται για τον αγωγό Δυτικής Μακεδονίας που δρομολογεί ο ΔΕΣΦΑ με ορίζοντα ολοκλήρωσης το φθινόπωρο του 2023.

Ο αγωγός αυτός συνδέεται με την προοπτική της Δυτικής Μακεδονίας να αναδειχθεί σε ενεργειακό κέντρο πράσινου υδρογόνου, μέσω της κοινής επενδυτικής πρότασης δέκα φορέων και επιχειρήσεων White Dragon. Για το λόγο αυτό, ο αγωγός θα είναι εξαρχής συμβατός και με τη μεταφορά υδρογόνου.