Στο νέο άρθρο της αφιερωματικής σειράς “Οι “άλλοι” πρωταθλητές της Formula 1, που θυμόμαστε τους οδηγούς της F1 που στέφθηκαν πρωταθλητές μία φορά στην διάρκεια της καριέρας τους, θα μάθουμε την ιστορία του Jenson Button.
Jenson Button
- Πρωταθλητής F1 Σεζόν 2009
- Βρετανός
- Ενεργός 2000-2017
- 306 εκκινήσεις, 15 νίκες, 8 pole positions, 50 βάθρα, 8 ταχύτεροι γύροι
- Hat Tricks: 1
Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1980 στην πόλη Φρουμ, της Κομητείας του Σόμερσετ, στη Νοτιοδυτική Αγγλία. Το όνομα του το πήρε από τον Δανό οδηγό αγώνων rallycross, Erling Jensen, φίλο και συναθλητή του πατέρα του, John Button. Προκειμένου το όνομα του να διαφοροποιηθεί από την βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία “Jensen”, αλλάχτηκε σκόπιμα το “e” σε “o”. Στα έβδομα γενέθλιά του ο πατέρας του τού χάρισε μία μίνι μοτοσυκλέτα την οποία σύντομα ο Jenson βαρέθηκε, καθώς τη βρήκε “αργή”.
Το δώρο των επόμενων γενεθλίων του ήταν ένα go-kart και κάπως έτσι ο μικρός ξεκίνησε να αγωνίζεται, στην ηλικία των 8 ετών. Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει. Στα 11 του έτη, κέρδισε όλους τους αγώνες (34) του Εθνικού Πρωταθλήματος Kart του Ηνωμένου Βασιλείου, για παιδιά ηλικίας 8-13 ετών. Ο Βρετανός ασχολήθηκε με τους αγώνες kart μέχρι το 1997 όπου σε ηλικία 17 ετών αναδείχθηκε ο νεότερος Πρωταθλητής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Kart.
Το 1998 ανέβηκε κατηγορία και αγωνίστηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Formula Ford όπου στέφθηκε Πρωταθλητής, ενώ την επόμενη χρονιά συμμετείχε στη Βρετανική Formula 3 ολοκληρώνοντας τη σεζόν 3ος. Το επόμενο λογικό βήμα ήταν η F3000, ωστόσο ο Button είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει ένα μονοθέσιο McLaren F1, έπαθλο που κέρδισε από το βρετανικό περιοδικό Autosport σε συνεργασία με την Λέσχη Οδηγών Αγώνων της Μ. Βρετανίας.
Ο νεαρός Jenson δοκίμασε επίσης για λογαριασμό της Prost Grand Prix, ωστόσο καμία από τις δύο δοκιμές δεν οδήγησε σε κάποια πρόταση για να αγωνιστεί στην F1, παρόλο που εντυπωσίασε αμφότερα τα αφεντικά των δύο ομάδων.
Την Παραμονή των Χριστουγέννων του 1999 και ενώ διασκέδαζε με φίλους του σε μία παμπ του Φρουμ, δέχεται τηλεφώνημα από τον αείμνηστο Sir Frank Williams. Ο ιδρυτής της ιστορικής Βρετανικής ομάδας του προτείνει μία δοκιμή με αντίπαλο τον Βραζιλιάνο οδηγό της F3000, Bruno Junqueira. Στα τέλη Ιανουαρίου του 2000, ο Williams ενημερώνει τον 20χρονο Button ότι “πήρε τη δουλειά”.
2000 Williams – BMW
Το 2000 η Williams είχε στη διάθεση της τους κινητήρες της BMW και ένα πολλά υποσχόμενο οδηγικό δίδυμο νεαρών, στα πρόσωπα των Ralf Schumacher και Jenson Button, ο οποίος στα 20 του χρόνια έγινε ο νεαρότερος Βρετανός οδηγός στην ιστορία του σπορ. Μόλις στη δεύτερη του εμφάνιση στην F1 τερμάτισε στην 7η θέση, προβιβάστηκε όμως στην 6η, μετά τον αποκλεισμό του David Coulthard από τα τελικά αποτελέσματα. Ο Button σε ηλικία 20 ετών, 2 μηνών και 7 ημερών ήταν πλέον ο νεαρότερος οδηγός που σκόραρε βαθμό σε αγώνα F1, σπάζοντας το ρεκόρ του αείμνηστου Ricardo Rodriguez, θρυλικού οδηγού της Ferrari, ο οποίος είχε πετύχει κάτι ανάλογο στο Βέλγιο το 1962.
Μελβούρνη 2000. Ντεμπούτο για Button οδηγώντας την Williams FW-22
Ακολούθησαν τερματισμοί στην 5η θέση σε Silverstone, A1 ring, Spa (όπου πέτυχε τον 3ο καλύτερο χρόνο στις κατατακτήριες, μία θέση μπροστά από τον M.Schumacher) και Suzuka, αλλά και ένας τερματισμός στην 4η θέση στο Hockenheim, που ήταν και το καλύτερο αποτέλεσμα της σεζόν για τον νεαρό Βρετανό, ο οποίος συγκέντρωσε 12 βαθμούς, που αντιστοιχούσαν στην 8η θέση των οδηγών.
Η Williams τερμάτισε στην 3η θέση των κατασκευαστών, ανεβαίνοντας δύο θέσεις σε σχέση με την σεζόν του 1999, ενώ ο Ralf Schumacher κατατάχθηκε στην 5η θέση των οδηγών με 24 βαθμούς, έχοντας ανέβει τρεις φορές στο χαμηλότερο σκαλί του βάθρου. Ο εμπειρότερος Γερμανός (βρισκόταν στην 4η σεζόν του) επιβλήθηκε του νεαρότερου κατά 5 έτη team-mate του, σε 11 περιπτώσεις σε σύνολο 17 grands prix.
2001 Benetton – 2002 Renault F1 Team
Οι επιδόσεις του Βρετανού το 2000 μόνο κακές δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν, εντούτοις ο αείμνηστος Sir Frank Williams είχε άλλα σχέδια κατά νου. Έδωσε τον Jenson δανεικό στην Benetton για δύο χρόνια και έφερε στην Williams τον Πρωταθλητή του 1999 στο CART, Juan Pablo Montoya. Στο μεταξύ η Benetton μετά το 1997 βρισκόταν σε διαρκή πτωτική πορεία και το 2001 δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Στις κατατακτήριες το μονοθέσιο βρισκόταν διαρκώς στο β΄ μισό της β΄ δεκάδας του grid, ενώ στους αγώνες υπέφερε από θέματα αξιοπιστίας.
Ο Button κατάφερε να τερματίσει μόλις μία φορά εντός βαθμών, στην 5η θέση του Γερμανικού Grand Prix, σε έναν αγώνα όπου εγκατέλειψαν πολλά μονοθέσια στις πρώτες θέσεις (Montoya, M.Schumacher, Hakkinen, Coulthard). Ήταν μία καλή μέρα για την Benetton, με τα μονοθέσια της να τερματίζουν αμφότερα στους βαθμούς. Οι δύο βαθμοί του Button αντιστοιχούσαν στην 17η θέση των οδηγών. Ο Βρετανός ηττήθηκε στις κατατακτήριες με σκορ 4-13 από τον team-mate του, Giancarlo Fisichella, ο οποίος βρισκόταν στην 6η του σεζόν στην F1. Ο Ιταλός πέτυχε το μοναδικό βάθρο της ομάδας τερματίζοντας 3ος στο επεισοδιακό GP του Βελγίου. Συγκέντρωσε 8 βαθμούς και τερμάτισε την σεζόν στην 11η θέση.
Στο μεταξύ η Renault είχε πάρει την μεγάλη απόφαση να επιστρέψει σαν κατασκευαστής. Έτσι, μετά την εξαγορά της Benetton το 2000, είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή για την αλλαγή του ονόματος. Ο Button παρέμεινε στην ομάδα, όμως ο Fisichella αντικαταστάθηκε από τον έτερο Ιταλό, Jarno Trulli, ενώ η ομάδα των οδηγών ολοκληρώθηκε με την έλευση του νεαρού Ισπανού, Fernando Alonso, ο οποίος εντυπωσίασε στην πρώτη του σεζόν με την Minardi.
Οι οδηγοί της Renault πέρασαν κάποιες ημέρες στην Κένυα προκειμένου να προετοιμαστούν σωματικά για την νέα σεζόν. Για τον Button ήταν ίσως και ευκαιρία να βάλει σε τάξη το μυαλό του, καθότι ο τύπος της εποχής έκανε συχνές αναφορές στην πολυτάραχη κοινωνική ζωή του.
Το κύκνειο άσμα της “ομάδας με τα μπλουζάκια” όπως την έχει αποκαλέσει ο Flavio Briatore σε μία συνέντευξή του. H Benetton B201
Ο Button εμφανίστηκε βελτιωμένος σε σχέση με το 2001 και αυτή η αλλαγή βρισκόταν σε άμεση συνάρτηση με το μονοθέσιο της Renault, το οποίο βρισκόταν τουλάχιστον ένα σκαλοπάτι επάνω σε σχέση με την B201. Ο Βρετανός κατάφερε να τερματίσει εντός βαθμών σε 7 περιπτώσεις, συγκεντρώνοντας 14 βαθμούς που τον κατέταξαν στην 7η θέση των οδηγών, πίσω από τον Kimi Raikkkonen και τους υπόλοιπους οδηγούς των τριών μεγάλων ομάδων (Ferrari, Williams, McLaren).
Ο Βρετανός πέτυχε μεγαλύτερη συγκομιδή βαθμών από τον εμπειρότερο team-mate του, ωστόσο ηττήθηκε 12 φορές σε 17 αγώνες στις κατατακτήριες από τον Ιταλό. Η Renault τερμάτισε την σεζόν στην διόλου ευκαταφρόνητη 4η θέση των κατασκευαστών. Παρόλα αυτά, ήδη από το Γαλλικό GP, 11η στάση στο καλεντάρι, είχε ανακοινωθεί η αντικατάσταση του Jenson από τον Alonso, δια χειρός Flavio Briatore (Δ/ντης της ομάδας της Renault και manager των Trulli και Alonso).
Μάλιστα το αφεντικό της Γαλλικής ομάδας δεν δίστασε να αποκαλέσει “τεμπέλη πλέι-μπόι” τον Button, ενώ προκειμένου να υποστηρίξει την απόφαση του είχε δηλώσει πως ο χρόνος θα δείξει αν έπραξε σωστά ή όχι. Ο Briatore βέβαια δικαιώθηκε σύντομα όταν ο Alonso κατέκτησε τον τίτλο back to back το 2005-2006. Για την ιστορία, την ίδια τύχη είχε και ο Jarno Trulli το 2004, όταν ο Briatore τον απέλυσε τρείς αγώνες πριν την ολοκλήρωση της σεζόν.
Από αριστερά: Trulli, Button, Briatore και Alonso.
2003 – 2004 B.A.R.
Το 2003 βρήκε τον Jenson στην British American Racing ή B.A.R., με team-mate έναν “παλιό μας γνώριμο”, τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή του 1997 Jacques Villeneuve. Ο Καναδός φέρθηκε μάλλον εχθρικά στον Βρετανό, σχολιάζοντας στον Τύπο ότι ο team-mate του θα ταίριαζε σε boy band, υπονοώντας ότι δεν έκανε για την F1. Ο Villeneuve δεν έμεινε στα λόγια.
Στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν φέρεται να μπήκε επίτηδες μαζί με τον Button στα pits, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει σημαντικά τον Βρετανό, αποδίδοντας το όλο σκηνικό σε τεχνικά προβλήματα της ενδοεπικοινωνίας. Ωστόσο ο Button κατάφερε να ξεπεράσει τον Καναδό σε απόδοση, έστω και οριακά, τόσο στις κατατακτήριες δοκιμές (8-7) όσο και σε αγωνιστικά αποτελέσματα, συγκεντρώνοντας 17 βαθμούς έναντι 6 του Villeneuve.
Η υπεροχή του Βρετανού τον καθιέρωσε στους κόλπους της B.A.R., σε σημείο που ο Καναδός αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την ομάδα, πριν καλά-καλά ολοκληρωθεί η σεζόν στην Ιαπωνία, όπου δεν αγωνίστηκε. Η B.A.R. τερμάτισε την σεζόν στην 5η θέση των κατασκευαστών, τρείς θέσεις υψηλότερα σε σχέση με την σεζόν του 2002.
Το 2004 ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα του, που ο ίδιος ήταν πιο έμπειρος οδηγός από τον team-mate του (Takuma Sato). Στην Sepang (Μαλαισία, 2ο αγώνα της σεζόν) κατάφερε να πετύχει αυτό που στερήθηκε τις δύο προηγούμενες χρονιές στην συγκεκριμένη πίστα. Να ανέβει στο τρίτο σκαλί του βάθρου πετυχαίνοντας το πρώτο του podium. Την ίδια επιτυχία επανέλαβε και στο πρώτο Grand Prix του Μπαχρέιν που ακολούθησε, ενώ εν συνεχεία στην Imola, πέτυχε την πρώτη του pole position.
Στον αγώνα κατάφερε να τερματίσει 2ος και πλέον μετρούσε τρία podiums σε 4 αγώνες. Στο Μονακό κυνήγησε τη νίκη αλλά τερμάτισε 2ος, μισό δευτερόλεπτo πίσω από τον νικητή Jarno Trulli (Renault), ο οποίος πέτυχε την μοναδική, όπως αποδείχθηκε, νίκη της καριέρας του. Ακολούθησαν δύο ακόμη βάθρα στην 3η θέση σε Nürburgring και Καναδά, αλλά και τερματισμοί εντός βαθμών σε Magny-Cours (5ος) και Silverstone (4ος). Φτάνουμε στο Hockenheim για το Γερμανικό Grand Prix, δωδέκατο από τους δεκαοχτώ αγώνες της σεζόν.
Ο Jenson πετυχαίνει τον 3ο καλύτερο χρόνο στις κατατακτήριες, αλλά μια αλλαγή κινητήρα τον ρίχνει στην 13η θέση της εκκίνησης. Στον αγώνα καταφέρνει να βρεθεί πίσω από τον άνθρωπο που του “πήρε” τη θέση στη Renault, τον Fernando Alonso, που βρίσκεται στη 2η θέση. Παρόλο που ο Βρετανός αντιμετώπιζε πρόβλημα με το κράνος του στις υψηλές ταχύτητες των μεγάλων ευθειών, εντούτοις κατάφερε να περάσει τον Ισπανό και να κλείσει ίσως με πονηριά το μάτι στον Flavio Briatore!
Nurburgring 2004. Μία γνώριμη εικόνα το 2004 με τους Button-Alonso να δίνουν τις μάχες τους.
Ο Button κατάφερε επίσης να κρατήσει πίσω του τον Alonso στη Monza, αναγκάζοντάς τον μάλιστα να υποπέσει σε λάθος και να βγεί εκτός πίστας στον 40ο γύρο, στα φρένα για το σύμπλεγμα των στροφών 4 και 5, πράγμα που τον οδήγησε σε εγκατάλειψη. Οι δυο τους έδωσαν μάχη και στην Κίνα, με τον Βρετανό να περνά τον Ισπανό για την 3η θέση και τελικά να τερματίζει τον αγώνα στη 2η.
Monza
Τερμάτισε επίσης 3ος στο Ιαπωνικό Grand Prix στη Suzuka, φτάνοντας τα 10 podium στη σεζόν, προσπερνώντας στην εκκίνηση τον Mark Webber (Jaguar) και τον team-mate του Takuma Sato. Ήταν ο εκατοστός αγώνας για την BAR και σίγουρα η Honda ήταν ευχαριστημένη για το εντός έδρας αποτέλεσμα.
Hockenheim
Το τέλος της σεζόν βρήκε την BAR-Honda 2η στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, ένα διόλου ευκαταφρόνητο επίτευγμα για μια ομάδα που μετρούσε μόλις 6 σεζόν παρουσίας στη F1. Ο Button κέρδισε τον Takuma Sato σε κατατακτήριες (11-7) και αγώνα, συγκεντρώνοντας 85 βαθμούς έναντι 34 (8η θέση οδηγών). Ο Βρετανός ολοκλήρωσε την σεζόν στην 3η θέση, μένοντας πίσω μόνο από τoυς οδηγούς της Ferrari.
2005 B.A.R. ή Williams (επεισόδιο 1)
Αρχές Αυγούστου του 2004, λίγο πριν το Grand Prix Ουγγαρίας, ο Button υπογράφει συμβόλαιο δύο ετών με την παλιά του ομάδα, την Williams. Στο μυαλό του Βρετανού έχει γεννηθεί πλέον η ιδέα της κατάκτησης του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, η οποία κατά τον ίδιο, μπορεί να υλοποιηθεί μέσα από την συνεργασία της Williams με την BMW. Η BAR αντέδρασε, υποστηρίζοντας ότι ο Βρετανός δεσμευόταν από το συμβόλαιο του για έναν ακόμη χρόνο. Το θέμα τελικά έφτασε στο αρμόδιο συμβούλιο συμβολαίων της FIA, το οποίο αποφάσισε στα τέλη Οκτωβρίου του 2004 υπέρ της BAR.
Μετά από αυτήν την εξέλιξη, η σύνθεση των οδηγών παρέμεινε ίδια. Η σεζόν δεν ξεκίνησε καλά, με την BAR να αποσύρει τα μονοθέσιά της στον εναρκτήριο αγώνα δύο γύρους πριν το τέλος, προκειμένου να αγωνιστούν με νέους κινητήρες στον επόμενο αγώνα, χωρίς να λάβουν ποινή. Παρά την αλλαγή των κινητήρων, αμφότερες οι δύο BAR εγκαταλείπουν στην Μαλαισία με αστοχία στους κινητήρες τους, μόλις στον 2ο γύρο. Η ατυχία συνεχίζεται και στο Μπαχρέϊν, με τον Button να εγκαταλείπει από συμπλέκτη και τον Sato από φρένα.
Ακολουθεί το GP του Αγ. Μαρίνου στην Imola, με τον Βρετανό να πετυχαίνει τον 3ο καλύτερο χρόνο στις κατατακτήριες. Στον αγώνα τερματίζει στην 3η θέση, ωστόσο το μονοθέσιo του ελέγχεται μετά τον αγώνα για να βρεθεί 5,4kg ελαφρύτερο από το ελάχιστο όριο των 600kg. Η FIA τιμώρησε την BAR, με αποκλεισμό από τα αποτελέσματα της Imola, αλλά και με απαγόρευση συμμετοχής στους επόμενους δύο αγώνες, φτάνοντας έτσι τους 6 αγώνες και την ομάδα να αριθμεί μηδέν βαθμούς.
Button και Sato επιστρέφουν για τον αγώνα στο Nürburgring, αλλά δεν εντυπωσιάζουν. Εκκινούν από τις θέσεις 13 και 16 και τερματίζουν στις θέσεις 10 και 12. Ωστόσο στον Καναδά που ακολουθεί, ο Jens πετυχαίνει την 2η του pole position. Στον 46ο από τους 70 γύρους του αγώνα κι ενώ βρίσκεται στην 3η θέση, υπό την πίεση του M. Schumacher που τον ακολουθεί, πατά άτσαλα στο κερμπ της στροφής 13 και καταλήγει στον “τοίχο των Πρωταθλητών”.
Χρειάστηκε να φτάσουμε στο Γαλλικό GP, 10ο αγώνα της χρονιάς, ώστε Button και BAR να σκοράρουν τους πρώτους τους βαθμούς, τερματίζοντας στην 4η θέση, ένα γύρο πίσω από τους 3 πρώτους. Να σημειωθεί ότι μετά το “φιάσκο της Ιντιανάπολις” , η BAR ήταν η μοναδική ομάδα που παρέμενε χωρίς βαθμούς. Ωστόσο από τη στιγμή που ο Βρετανός “πήρε μπροστά” δεν σταμάτησε, καταφέρνοντας να σκοράρει βαθμούς σε όλους τους εναπομείναντες 9 αγώνες.
J. Villeneuve, D. Hill, M. Schumacher (1999) – Button 2005 – S. Vettel 2011. Όλοι τους θύματα του τοίχου των Πρωταθλητών.
Ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου σε Hockenheim και Spa, συγκεντρώνοντας 37 βαθμούς (τερματίζοντας 9ος στη βαθμολογία οδηγών), έναν μόλις λιγότερο από τον Rubens Barrichello (Ferrari), ο οποίος αγωνίστηκε σε 3 αγώνες περισσότερους.
Προσπέραση στον Villeneuve στο Spa
Η BAR-Honda ολοκλήρωσε την σεζόν στην 6η θέση των Κατασκευαστών, κερδίζοντας την Redbull στο ντεμπούτο της, με τους 37 βαθμούς να προέρχονται από τον Button, καθώς ο Takuma Sato συνεισέφερε μόλις έναν (!) βαθμό, με την 8η θέση του στην Ουγγαρία. Ο Ιάπωνας γνώρισε την συντριβή από τον Βρετανό στις κατατακτήριες δοκιμές με σκορ 14-0.
Προσπέραση σε Schumacher στο Hockenheim
2006 BAR (Honda Racing F1 team) ή Williams (επεισόδιο 2)
Για την σεζόν του 2006, ο πρωταγωνιστής μας είχε υπογράψει συμβόλαιο με την Williams. Έλα όμως που η BMW “έπαιρνε διαζύγιο” από την βρετανική ομάδα, παρόλο που είχαν συμβόλαιο συνεργασίας μέχρι το 2009, με τους Γερμανούς δυσαρεστημένους από την αδυναμία της Williams, να προσφέρει ένα μονοθέσιο ικανό για την κατάκτηση του πρωταθλήματος των Κατασκευαστών.
Ταυτόχρονα η Honda εξαγόραζε το υπόλοιπο 55% των μετοχών της BAR και γινόταν ο απόλυτος κυρίαρχος της ομάδας. Ο Button και ο μάνατζερ του, θα έδιναν πλέον μάχη για να αποδεσμευτεί ο Βρετανός από το συμβόλαιό του με την Williams. Τελικά η λύση δόθηκε με την εξαγορά του συμβολαίου του Βρετανού, έναντι του ποσού των 18 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας!
Ο Button είχε πλέον καινούριο team-mate στο διπλανό γκαράζ, τον πολύπειρο Rubens Barrichello.
Η σεζόν ξεκίνησε ελπιδοφόρα, με τον Button να εκκινεί από το top 3 του grid στους πρώτους 4 αγώνες πετυχαίνοντας μάλιστα και μία pole position. Ωστόσο τα αποτελέσματα των αγώνων δεν ήταν τα ανάλογα, ενώ στο Albert Park όπου εκκίνησε από την pole, προδόθηκε από τον κινητήρα της Honda στην προτελευταία στροφή του τελευταίου γύρου, έχοντας όμως κατρακυλήσει στην 5η θέση.
Ακολουθούν επτά κακοί αγώνες για τον Βρετανό, με τέσσερις εγκαταλείψεις, δύο τερματισμούς εκτός βαθμών, εκκίνηση από την 19η θέση του grid σε δύο περιπτώσεις και μοναδικό θετικό αποτέλεσμα την 6η θέση (3 βαθμοί) στο GP Ισπανίας. Η κακή απόδοση της ομάδας στα μέσα της σεζόν, θα σταθεί αιτία να χωρίσουν οι δρόμοι της με τον σχεδιαστή Geoff Willis.
Η κατάσταση αρχίζει να βελτιώνεται στο Hockenheim με τερματισμό στην 4η θέση, αλλά αυτό που θα ακολουθούσε στην Βουδαπέστη δεν το φανταζόταν κανείς. Οι Honda αποδεικνύονται δυνατές στο Hungaroring και “γράφουν” τον 3ο και 4ο καλύτερο χρόνο, με τον Rubens ταχύτερο κατά 7 χιλιοστά του Button. Ωστόσο ο Βρετανός τιμωρείται με ποινή 10 θέσεων στο grid, λόγω αλλαγής κινητήρα και εκκινεί από την 14η θέση. Στην 15η και την 11η θέση βρίσκονται οι Alonso και Schumacher, λόγω ποινών που τους επιβλήθηκαν.
Η έκφραση του Button την στιγμή που βγαίνει από το μονοθέσιο τα λέει όλα.
Ο αγώνας διεξάγεται υπό βροχή με επικεφαλής τον Raikkonen και τους Schumacher και Alonso να ανεβαίνουν γρήγορα θέσεις. Στον 26ο γύρο, ο Raikkonen (2ος) επιχειρώντας να ντουμπλάρει τον Liuzzi, καρφώνεται πάνω του και εγκαταλείπει, φέρνοντας στην πίστα το αυτοκίνητο ασφαλείας. Στον 31ο γύρο έχουμε επανεκκίνηση με τον Alonso επικεφαλή και τον Button να ακολουθεί, με την διαφορά τους να φτάνει τα 9 δευτερόλεπτα σε 2 γύρους, καθώς ο Ισπανός είχε ανοιχτό πεδίο μπροστά, ενώ αντίθετα ο Βρετανός έπρεπε να ντουμπλάρει μονοθέσια που βρίσκονταν ένα γύρο πίσω.
Στον 43ο γύρο ο Button έχει πλέον οπτική επαφή με τον Ισπανό (1δπλ. πίσω) και στον 47ο μπαίνει στα pits μόνο για καύσιμα, κρατώντας τα ενδιάμεσα ελαστικά. Στον 51ο ο Alonso μπαίνει στα pits για “στεγνά”, αλλά επιστρέφοντας στην πίστα χάνει το πίσω μέρος της Renault και καταλήγει εκτός. Αιτία είναι μία αστοχία κινητήριου άξονα. Ο Button που έχει περάσει ήδη στην 1η θέση, αλλάζει ελαστικά σε “στεγνά” και χωρίς να δεχθεί απειλή από κανέναν φτάνει στην καρό σημαία και στην 1η του νίκη μετά από 113 αγώνες.
Είναι η 1η νίκη της Honda σαν κατασκευαστής από το μακρινό Ιταλικό GP του 1967, με νικητή τον “γνώριμο” σε εμάς John Surtees, η 1η νίκη κινητήρα Honda από το GP Αυστραλίας του 1992 με Gerhard Berger και McLaren, αλλά και η τελευταία μέχρι το GP Αυστρίας του 2019 με νικητή τον Max Verstappen και την Red Bull.
Στους 5 τελευταίους αγώνες, ο Button τερμάτισε εντός βαθμών και πέτυχε και ένα podium σκοράροντας, μαζί με την νίκη στην Ουγγαρία, 35 από τους συνολικά 56 βαθμούς στη σεζόν, καταλαμβάνοντας την 6η θέση των οδηγών, 9 βαθμούς πίσω από τον Kimi Raikkonen. Στην 7η θέση με 30 βαθμούς βρέθηκε ο Rubens Barrichello. Οι δύο team-mates αναδείχθηκαν ισόπαλοι στη μάχη των κατατακτηρίων με 9-9. Στην 4η θέση των Κατασκευαστών βρέθηκε η Honda, 24 βαθμούς πίσω από την McLaren.
2007 – 2008
Το 2007 αποδείχθηκε μία κακή χρονιά για την ομάδα. Ήδη από τον πρώτο αγώνα, φάνηκε ότι το μονοθέσιο δεν ήταν ανταγωνιστικό. Ο Button το πλάσαρε στην 14η θέση του grid, ενώ ο Barrichello στην 17η. Την ίδια στιγμή οι Takuma Sato και Anthony Davidson (πρώην οδηγοί της BAR Honda) με μονοθέσια της Super Aguri, μίας μικρής ομάδας που διατηρούσε στενές σχέσεις με την Honda, κατατάχθηκαν στην 10η και 11η θέση αντίστοιχα, με τον Ιάπωνα μάλιστα να περνά στην 3η φάση των κατατακτήριων δοκιμών (Q3). Και όλα αυτά με μία βελτιωμένη εκδοχή του περσινού μονοθεσίου της Honda!
Η δια χειρός Shuhei Nakamoto (πρώην σχεδιαστής των αγωνιστικών μοτοσυκλετών της Honda) RA 107 κατάφερε να σκοράρει μόλις 6 βαθμούς στα χέρια του Jenson Button (15ος στην κατάταξη των οδηγών), με καλύτερο τερματισμό την 5η θέση στο Κινεζικό GP. Καλύτερη επίδοση σε κατατακτήριες ήταν η 7η θέση που πέτυχε ο Βρετανός στην Ιαπωνία, ενώ μόλις άλλες τρείς φορές κατάφερε να καταταχθεί εντός 10άδας και από τους δύο οδηγούς της.
Ο Button οριακά με 9-8 ξεπέρασε σε απόδοση τον Rubens στις κατατακτήριες, ενώ 10 φορές συνολικά βρέθηκε στο grid πίσω από μία Super Aguri. Η Honda κατάφερε να γλιτώσει τον διασυρμό με τους 6 βαθμούς του Button (τερμάτισε στην 8η θέση των Κατασκευαστών) κερδίζοντας την Super Aguri που έμεινε στους 4 βαθμούς, προσφορά του Takuma Sato. Barrichello και Davidson έμειναν στο μηδέν.
Μοναδική πρωτιά της Honda το 2007 ήταν το άνευ χορηγού μονοθέσιο της, πράγμα που είχε να συμβεί από το 1968. Την θέση των χορηγών πήρε ο πλανήτης μας, σε μία προσπάθεια αφύπνισης της οικολογικής συνείδησης.
Η έλευση του Ross Brawn το 2008 (“αρχιτέκτονας” των επιτυχιών στην Benetton και στην Ferrari) στη θέση του Διευθυντή Ομάδας, γέμισε με αυτοπεποίθηση το στρατόπεδο της Honda, ωστόσο όπως αποδείχθηκε δεν ήταν αρκετό για να αλλάξει τόσο τα δεδομένα. Ο Button πέρασε την χειρότερή του σεζόν με την ομάδα, σκοράροντας μόλις σε ένα Grand Prix, στη Βαρκελώνη, στην 6η θέση.
Ο Barrichello από την άλλη, πραγματοποίησε μία εξαιρετική εμφάνιση στο βρεγμένο Silverstone, ανεβαίνοντας στο 3ο σκαλί του βάθρου, έχοντας εκκινήσει από την 16η θέση. Ο Βραζιλιάνος χρησιμοποιώντας τα φουλ βρόχινα ελαστικά, κατάφερε να προσπεράσει με ευκολία τον Fernando Alonso και να κινηθεί μέχρι και 7 δευτερόλεπτα ταχύτερα σε έναν γύρο, από τον Nick Heidfeld που βρισκόταν μπροστά του στη 2η θέση. Αν αναλογιστεί κανείς ότι η RA 108 δεν μπόρεσε να καταταχθεί σε καλύτερη θέση από την 9η, σε κατατακτήριες δοκιμές, η επίδοση του Βραζιλιάνου πρέπει να θεωρείται υπέρβαση.
Μαζί με δύο τερματισμούς στην 6η και 7η θέση, συγκέντρωσε 11 βαθμούς που αντιστοιχούσαν στην 14η θέση των οδηγών, αφήνοντας στην 18η τον Button. Ο Βρετανός βρέθηκε πίσω από τον Βραζιλιάνο και στις κατατακτήριες με σκορ 8-10. Η Honda από την άλλη, τα πήγε μεν καλύτερα σε σχέση με το 2007, αλλά και πάλι βρέθηκε χαμηλά, στην 9η θέση των Κατασκευαστών, ξεπερνώντας μόνο την Force India και την Super Aguri που μείνανε στο μηδέν.
J. Button – Honda RA 108 – Grand Prix Monaco
2009 Brawn GP “Το θαύμα”
Ο Ross Brawn είχε αποφασίσει από νωρίς εντός του 2008, να μην ασχοληθεί με την βελτίωση της RA 108, αλλά να επικεντρωθεί στην εξέλιξη του μονοθεσίου του 2009. Ο Βρετανός θεωρούσε μοναδική ευκαιρία την επερχόμενη αλλαγή στους τεχνικούς κανονισμούς, που δεν έπρεπε να πάει χαμένη. Οι κανονισμοί του 2009 έθεσαν περιορισμούς στην αεροδυναμική των μονοθεσίων, μειώνοντας την αρνητική άντωση ή αλλιώς κάθετη δύναμη. Ένας νεαρός αεροδυναμιστής της Honda, ο Masayuki Minagawa, είχε την ιδέα του “διπλού αεροδυναμικού διαχύτη” ο οποίος αύξησε κατά πολύ την αεροδυναμική άντωση.
Ωστόσο η μεγάλη οικονομική ύφεση του 2008 ήταν σε πλήρη εξέλιξη και επιφύλασσε δυσάρεστες εκπλήξεις. Στα τέλη Νοεμβρίου του 2008 ο Ross Brawn και ο Nick Fry (Διευθύνων Σύμβουλος της ομάδας Honda) συνάντησαν τον Hiroshi Oshima, αφεντικό της Honda Motorsports, ο οποίος τους ανακοίνωσε την άμεση αποχώρηση του Ιάπωνα κολοσσού από την F1, ένεκα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Ωστόσο, οι δύο άνδρες κατάφεραν να πείσουν την Honda ότι θα έβρισκαν αγοραστή, διασφαλίζοντας τις 700 περίπου θέσεις εργασίας της ομάδας. Όταν τελικά δε βρέθηκε αγοραστής, ο Fry εμπνεύστηκε την ιδέα μίας εξαγοράς από την Διοίκηση, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η δημιουργία της Brawn Grand Prix.
Η νέα ομάδα χρειαζόταν κινητήρα και όπως είναι λογικό απευθύνθηκαν αρχικά στην Honda, για να εισπράξουν ένα μεγαλοπρεπές “όχι”. Τελικά ο Norbert Haug, Αντιπρόεδρος της Mercedes Motorsport, πείστηκε να παρέχει κινητήρες στη νεοφώτιστη ομάδα. Όταν ο κινητήρας βρέθηκε έπρεπε να βρεθεί και τρόπος να τοποθετηθεί στο μονοθέσιο, το οποίο είχε σχεδιαστεί για να “υποδεχθεί” άλλον κινητήρα. Οι μηχανικοί δούλευαν για 6 ημέρες σε 3 βάρδιες ανά 24ώρο προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους.
Όταν η Brawn BGP 001 εμφανίζεται τελικά στις επίσημες δοκιμές των ομάδων, στην πίστα της Βαρκελώνης στα μέσα Μαρτίου, “γράφει” τον 2ο ταχύτερο γύρο των δοκιμών. Στα τέλη του ίδιου μήνα, στις κατατακτήριες δοκιμές του GP Αυστραλίας, ο Jenson Button πετυχαίνει την pole position, ενώ στη 2η θέση ακολουθεί ο team-mate του, Rubens Barrichello. Είναι η 1η φορά μετά το 1970 (March σασί από την ομάδα Tyrrell) που Κατασκευαστής σημειώνει την pole στο ντεμπούτο του.
Ο Button κέρδισε τον αγώνα φτάνοντας με άνεση στην καρό σημαία, οδηγώντας από την 1η θέση όλους τους γύρους. Ο νεαρός τότε Nico Rosberg στέρησε από τον Βρετανό το grand slam, όταν έγραψε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα. Ο αγώνας του Barrichello ήταν πιο συναρπαστικός. Έπεσε στην 9η θέση μετά την εκκίνηση, είχε επαφή στην 1η στροφή, αλλά συνέχισε τον αγώνα από την 7η θέση.
Προσπέρασε τον Raikkonen, εν συνεχεία τον Rosberg, ενώ μετά την σύγκρουση των Vettel-Kubica 2 γύρους πριν το τέλος, αποτέλεσμα της ανελέητης μεταξύ τους μάχης για την 2η θέση, βρέθηκε πίσω από τον Button, χαρίζοντας στην ομάδα του το απόλυτο 1-2. Ήταν η πρώτη φορά μετά το 1954 και την εργοστασιακή ομάδα της Mercedes, που ομάδα πέτυχε την pole position και τη νίκη στο ντεμπούτο της.
Η εμφάνιση της Brawn τάραξε συθέμελα τον κόσμο της F1. Μία ομάδα που “σώθηκε” την τελευταία στιγμή, με ένα μονοθέσιο που σχεδιάστηκε για να δουλέψει με άλλον κινητήρα, με μόλις έναν-δύο χορηγούς να φιγουράρουν πάνω της, είχε καταφέρει να κερδίσει τον εναρκτήριο αγώνα της χρονιάς. Το σερί συνεχίστηκε, με τον Βρετανό και πάλι στην pole position στη Μαλαισία. Στον αγώνα, παρόλο που αρχικά έχασε θέσεις και βρέθηκε 4ος, κατάφερε να αντεπιτεθεί και να περάσει την Renault του F. Alonso και στη συνέχεια τους Rosberg και Trulli, κατά τη διάρκεια των πρώτων pit-stops.
Όταν ξέσπασε καταρρακτώδης βροχή, ο Button κατάφερε να “επιβιώσει” εντός πίστας και όταν ο αγώνας διεκόπη στον 33ο γύρο, πήρε τη νίκη. Στους νικητές απονεμήθηκαν μισοί βαθμοί, καθώς δεν ολοκληρώθηκε το 75% του αγώνα. Όπως παραδέχθηκαν πρόσφατα πολλοί πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών, αν ο αγώνας είχε συνεχιστεί, το μονοθέσιο του Button δεν θα κατάφερνε να τερματίσει τον αγώνα, καθώς το τιμόνι – από το οποίο ελέγχεται η πλειοψηφία των λειτουργιών ενός μονοθεσίου – είχε πάρει μέσα του νερά.
Στα έξω-αγωνιστικά θέματα, στις 14 Απριλίου η FIA έκρινε νόμιμο τον διπλό διαχύτη τον οποίο χρησιμοποιούσαν οι: Brawn, Williams και Toyota. Είχε προηγηθεί διαμαρτυρία των υπολοίπων ομάδων κατά το αγωνιστικό τριήμερο του GP Αυστραλίας. Στο μεταξύ στη Σανγκάη, ο Vettel σημείωσε την παρθενική pole position της Red Bull Racing, ενώ παράλληλα στον αγώνα υπό βροχή πέτυχε και την πρώτη νίκη της Αυστριακής ομάδας, τα μονοθέσια της οποίας αποδείχθηκαν πολύ ανώτερα στο βρεγμένο από αυτά της Brawn. Ο Button τερμάτισε στην 3η θέση, 30 δευτερόλεπτα πίσω από τον 2ο Mark Webber.
O Button είχε αποδείξει και παλιότερα την αξία του στο βρεγμένο οδόστρωμα.
Ακολούθησε το GP του Μπαχρέϊν, με τις Toyota να “κλειδώνουν” την 1η σειρά της εκκίνησης. Ο Button εκκίνησε 4ος, αλλά γρήγορα πέρασε τον L. Hamilton για την 3η θέση. Όταν οι Toyota μπήκαν νωρίς στα pits (11ο-12ο γύρο) ο Βρετανός έμεινε στην πίστα γράφοντας μερικούς πολύ γρήγορους γύρους, με αποτέλεσμα μετά το δικό του pit-stop να παραμείνει στην 1η θέση. Η Ιαπωνική ομάδα είχε επιλέξει για τους οδηγούς της τα σκληρότερα ελαστικά της Bridgestone τα οποία δεν απέδωσαν. Ο Βρετανός επέστρεψε στις νίκες, με τον Vettel 7 δευτερόλεπτα πίσω και τον Trulli να συμπληρώνει το βάθρο.
Στην Ισπανία ο Button εκκινούσε από την pole, ενώ ο Rubens 3ος. Στην εκκίνηση ο Βραζιλιάνος κατάφερε να στρίψει 1ος και να βρεθεί επικεφαλής του αγώνα. Κάπου εδώ ξεκινά η “εσωτερική” μονομαχία των δύο οδηγών. Παρόλο που οι δύο Brawn βρίσκονταν σε στρατηγική τριών pit-stop, ο Button άλλαξε τη δική του σε δύο.
Ο Βραζιλιάνος δεν κατάφερε να “χτίσει” μεγάλη διαφορά από τον Βρετανό, με αποτέλεσμα μετά το 2ο του pit-stop να βρεθεί πίσω από τον ομόσταβλό του. Ο Jenson Button κέρδισε τον αγώνα με διαφορά 13 δευτερόλεπτα από τον Rubinho, αλλά η αλλαγή στρατηγικής μόνο για τον Button ξύπνησε μνήμες στον Βραζιλιάνο από την θητεία του στην Ferrari, ο οποίος όταν συναντήθηκε με τον R.Brawn, δεν μάσησε τα λόγια του.
Η 5η νίκη του Button σε έξι αγώνες, σε συνδυασμό με μία 3η θέση, είναι το τρίτο καλύτερο ξεκίνημα σεζόν στην ιστορία της F1. Μόνο ο Nigel Mansell το 1992 και ο M. Schumacher το 1994 έχουν πετύχει 5 νίκες και μία 2η θέση στους πρώτους έξι αγώνες.
Ο Button πέτυχε την 4η και όπως αποδείχθηκε την τελευταία του pole position για το 2009 στο Μονακό. Στον αγώνα κρατήθηκε μακριά από κακοτοπιές και έφτασε εύκολα στην νίκη, 7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Barrichello, χαρίζοντας στην Brawn το τρίτο της 1-2. Στην Τουρκία που ακολούθησε, ο Βρετανός πέτυχε την 6η και τελευταία του νίκη για το 2009, όταν εκμεταλλεύτηκε μία στιγμιαία αστάθεια του μονοθεσίου του Sebastian Vettel, στον 1ο γύρο.
Με 6 νίκες στους πρώτους επτά αγώνες, ο Βρετανός μπήκε στο πολύ κλειστό club των οδηγών που περιλαμβάνει τους: Alberto Ascari, Juan Manuel Fangio, Jim Clark και Michael Schumacher. Στον βαθμολογικό πίνακα, ο Button βρισκόταν στην 1η θέση με 61 βαθμούς και πίσω του ακολουθούσε ο Barrichello με 35. Ακόμα πιο πίσω βρίσκονταν οι οδηγοί της Redbull (Vettel-Webber) με 29 και 27,5 αντίστοιχα.
Επόμενη στάση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ήταν το GP Μεγάλης Βρετανίας, ο εντός έδρας αγώνας για τον Jenson, αλλά ταυτόχρονα ένα σημείο καμπής για την μετέπειτα απόδοσή του, την ψυχολογία του και την αυτοπεποίθηση του. Ο Βρετανός σημείωσε τον 6ο καλύτερο χρόνο των κατατακτήριων δοκιμών, με τον team-mate του να σημειώνει τον 2ο.
Ήταν μόλις η δεύτερη φορά σε 8 αγώνες που ο Βραζιλιάνος νίκησε τον Βρετανό σε κατατακτήριες δοκιμές. Στον αγώνα ο Button αδυνατούσε να φέρει τα ελαστικά του στη σωστή θερμοκρασία με αποτέλεσμα να χάσει θέσεις. Ο Barrichello τερμάτισε στην 3η θέση, χάνοντας τη 2η από τον Webber κατά τη διάρκεια των pit-stops, ενώ ο Βρετανός δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 6η θέση. Ο Vettel κέρδισε τον αγώνα με την Redbull να κάνει το 1-2. Η Αυστριακή ομάδα χρησιμοποιούσε ήδη διαχύτη δύο επιπέδων και φαινόταν ότι κάλυπτε γρήγορα το χαμένο έδαφος.
Σειρά είχε το Γερμανικό GP, με τον Webber να επιβεβαιώνει την εξαιρετική φόρμα της Redbull, πετυχαίνοντας την πρώτη του pole position αλλά και την πρώτη του νίκη (μετά από 130 αγώνες συμμετοχής), παρόλο που δέχθηκε ποινή διέλευσης από τα pits κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο Vettel ολοκλήρωσε την πολύ καλή εμφάνιση των “Ταύρων” με τη 2η θέση. Button και Rubens περιορίστηκαν στις θέσεις 5 και 6.
Στην Brawn είχαν πλέον την αίσθηση ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, αλλά κανείς δεν φανταζόταν ότι ένα μικρό ελατήριο από την ανάρτηση του μονοθεσίου του Rubens, θα γινόταν παραλίγο η αιτία να χάσει το μάτι του ο Felipe Massa στην Ουγγαρία.
Στο Hungaroring οι Brawn δεν αποδείχθηκαν υπολογίσιμη δύναμη και τερμάτισαν στην 7η και 10η θέση, με τον Βραζιλιάνο να τερματίζει εκτός βαθμών και να κατρακυλά στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα, πίσω από τους οδηγούς της Redbull.
O Button οδηγεί την κούρσα στους στενούς δρόμους του Πριγκηπάτου.
Ωστόσο η τύχη αποζημίωσε τον Rubens στην Βαλένθια και το Ευρωπαϊκό Grand Prix. Ο Βραζιλιάνος ακολουθούσε τον Lewis Hamilton που οδηγούσε την κούρσα. Μία κακή συνεννόηση στην ενδοεπικοινωνία μεταξύ του Hamilton και της McLaren, είχε σαν αποτέλεσμα να μπει ο Βρετανός στα pits χωρίς η ομάδα να είναι έτοιμη. Ο Rubens πήρε εντολή από τον μηχανικό του να “γράψει” 5 γύρους κατατακτηρίων δοκιμών, κι όταν ήρθε η σειρά του να μπει στα pits, κατάφερε να βγει μπροστά από τον Hamilton και να πάρει την πολυπόθητη νίκη.
Ήταν η 100η νίκη Βραζιλιάνου πιλότου στην F1 και η πρώτη για τον Rubens σε διάστημα 5 ετών, την οποία και αφιέρωσε στον συμπατριώτη του, Felipe Massa. Η εγκατάλειψη του Vettel και η αποτυχία του Webber να σκοράρει βαθμούς, έφερε τον Rubinho στην 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 54 βαθμούς. Ο Button τερμάτισε ξανά στην 7η θέση και παρόλο που εξακολουθούσε να ηγείται της κούρσας του Πρωταθλήματος, με διαφορά 18 βαθμών, είχε αρχίσει να επιβαρύνεται ψυχολογικά καθώς πλέον πιεζόταν.
O Barrichello εισέρχεται νικητής στο pit lane καταχειροκροτούμενος
Ωστόσο ο Βρετανός δεν είχε φτάσει ακόμα στο ναδίρ, καθώς στον επόμενο αγώνα που ακολούθησε στο Spa, εγκατέλειψε μετά από επαφή με τον Grosjean στο σύμπλεγμα των στροφών Les Combes. Να σημειωθεί ότι είχε εκκινήσει από την 14η θέση του grid, ενώ ο team-mate του από την 4η. Ήταν η μοναδική φορά που ο Βρετανός έφυγε με μηδέν βαθμούς από κάποιον αγώνα. Ο Rubens στάθηκε τυχερός μέσα στην ατυχία του.
Αντιμετώπισε πρόβλημα με τον συμπλέκτη στην εκκίνηση και έπεσε στην τελευταία θέση. Προς το τέλος του αγώνα αντιμετώπισε πρόβλημα με υπερθέρμανση του κινητήρα του. Κατάφερε να τερματίσει στην 7η θέση με το μονοθέσιο του να εκπέμπει λευκό καπνό και τελικά έπιασε φωτιά ενώ κινούνταν στο pitlane. Ωστόσο είχε καταφέρει να μειώσει την διαφορά στους 16 βαθμούς.
Κι αν ο Button πιεζόταν, ο Barrichello ήταν “ανεβασμένος”. Έχοντας ήδη στο παρελθόν τερματίσει δύο φορές 2ος στο Πρωτάθλημα οδηγών, στα 37 του πλέον έτη είχε την ευκαιρία να στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Η διαφορά ήταν μικρή και απέμεναν 5 αγώνες για να πέσει η αυλαία. Στη Monza που ακολούθησε, ο Βραζιλιάνος εκκίνησε από την 5η θέση και ο Jenson από την 6η.
Οι δύο Brawn με στρατηγική ενός pit-stop κατάφεραν να κερδίσουν τον Lewis Hamilton, με τον τελευταίο μάλιστα να χάνει τον έλεγχο της McLaren του και να καταλήγει στις μπαριέρες, ένα γύρο πριν το τέλος κι ενώ ακολουθούσε τον Button. Ήταν το τέταρτο και τελευταίο 1-2 της Brawn, αλλά το πρώτο με τον Rubens μπροστά.
Μετά το Ιταλικό GP προέκυψε θέμα ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των μηχανικών στην Brawn. Συγκεκριμένα το μονοθέσιο του Rubens είχε λίγο μεγαλύτερη γωνία κάμπερ, που θεωρητικά του εξασφάλιζε καλύτερη πρόσφυση, πράγμα που όταν βγήκε στην επιφάνεια και το έμαθε ο Button, έγινε έξαλλος.
Η διαφορά είχε μειωθεί στους 14 βαθμούς και ακολουθούσε η Σιγκαπούρη. Ο Barrichello πλάσαρε το μονοθέσιο του στην 5η θέση του grid, ενώ ο Button αποκλείστηκε από το Q3 και περιορίστηκε στη 12η θέση. Ο Vettel από την άλλη θα εκκινούσε 2ος. Ωστόσο κανείς από τους αντιπάλους του Βρετανού δεν κατάφερε να επωφεληθεί τα μέγιστα στη Marina Bay.
Ο Vettel τερμάτισε 4ος έχοντας εκτίσει ποινή διέλευσης από τα pits, ενώ ο Rubens καθυστέρησε στο pit-stop του, με αποτέλεσμα ο Button να βγει μπροστά του στην 5η θέση και να επεκτείνει το προβάδισμα του κατά ένα βαθμό. Ο Vettel κέρδισε τον αγώνα που ακολούθησε στην Ιαπωνία και μείωσε τη διαφορά του με τον Button στους 16 βαθμούς. Barrichello και Button τερμάτισαν τον αγώνα στις θέσεις 7 και 8 με τη διαφορά τους και πάλι στους 14 βαθμούς.
Το Πρωτάθλημα θα κρινόταν στην Βραζιλία και στην ιστορική πίστα του Interlagos. Vettel (69 βαθμοί) και Barrichello (71 βαθμοί) χρειάζονταν μόνο τη νίκη για να κρατήσουν το όνειρο ζωντανό, ενώ του Button (85 βαθμοί) του αρκούσε η 3η θέση για να στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής. Βέβαια οι πιθανότητες δεν ήταν με το μέρος του Βραζιλιάνου, καθώς σε 16 απόπειρες δεν είχε κερδίσει ποτέ το GP της πατρίδας του.
Ο καιρός στη Βραζιλία ήταν βροχερός, αλλά ο Rubinho πέτυχε μία εξαιρετική pole position, την πρώτη του μετά από 5 χρόνια, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι βρισκόταν εκεί για να παλέψει για τον τίτλο. Button και Vettel τα πήγαν άσχημα στις κατατακτήριες και θα εκκινούσαν από τις θέσεις 14 και 16. Ο Βρετανός επωφελήθηκε από ένα ατύχημα στον 1ο γύρο και την εμπλοκή του αυτοκινήτου ασφαλείας για να κερδίσει θέσεις, ενώ στη συνέχεια πέρασε τον Grosjean για την 8η θέση και λίγο αργότερα τον Nakajima για την 7η.
Στο μεταξύ στον 21ο γύρο, ο πρωτοπόρος του αγώνα Barrichello μπήκε στα pits και επέστρεψε στην πίστα μπροστά από τον Vettel, όμως ο Γερμανός τον προσπέρασε πολύ σύντομα. Από την άλλη ο Button με διπλή προσπάθεια στην πρώτη στροφή, κατάφερε να περάσει την Toyota του Kobayashi. Η 1η θέση βρισκόταν πλέον στα χέρια του Webber, ο οποίος τη διατήρησε μετά το pit stop του. Στον 29ο γύρο ήταν σειρά του Button να μπει στα pits, ο οποίος επέστρεψε στην πίστα 8ος. Σύντομα προσπέρασε τον Buemi και ανέβηκε στην 7η θέση.
Δέκα γύρους πριν το τέλος, ο Rubens δέχθηκε προσπέρασμα από τον Lewis για την 3η θέση, κατά τη διάρκεια του οποίου, η εμπρός πτέρυγα της McLaren προκάλεσε κλατάρισμα στην Brawn, στέλνοντας τον Βραζιλιάνο στα pits και ρίχνοντας τον στην 8η θέση, επιβεβαιώνοντας την ατυχία που τον συνόδευε στη Βραζιλία.
Την ίδια στιγμή ο Button ανέβαινε στην 5η θέση και με τον Vettel στην 4η, σήμαινε ότι ο Βρετανός ήταν Παγκόσμιος Πρωταθλητής ανεξάρτητα με το τι θα γινόταν στον τελευταίο αγώνα στο Άμπου Ντάμπι. Συγχρόνως η Brawn κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών ολοκληρώνοντας τον θρίαμβο.
Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Button δεν έχασε σε κανένα σημείο της σεζόν την πρωτοπορία στον βαθμολογικό πίνακα, όπως επίσης ότι ηττήθηκε από τον Barrichello στη μάχη των κατατακτηρίων με σκορ 7-10. Μάλιστα ο Βραζιλιάνος κέρδισε 7 φορές σερί στους τελευταίους 7 αγώνες τον Βρετανό.
2010 McLaren
Η επιτυχία της Brawn προσέλκυσε το ενδιαφέρον της Mercedes, η οποία εξαγόρασε την ομάδα μετονομάζοντάς την σε Mercedes GP για το 2010. Ο Button εξέπληξε τους πάντες όταν αποφάσισε να μετακομίσει στη McLaren από το να παραμείνει στην ομάδα που τον ανέδειξε Πρωταθλητή. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτή του την απόφαση ήταν η μη επαρκής εξέλιξη του μονοθεσίου του 2010 και η αδυναμία δέσμευσης της Mercedes να επενδύσει κεφάλαια για την εξέλιξη του μέσα στη σεζόν.
Ο Button βρέθηκε πλάι στον Lewis Hamilton, πράγμα που αποτέλεσε επιπλέον κίνητρο για τον Jenson, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο. Το 2010 αποτέλεσε μία ενδιαφέρουσα σεζόν με πολύ σασπένς, καθώς 5 οδηγοί διεκδικούσαν το πρωτάθλημα, μεταξύ αυτών και ο Βρετανός. Στην Αυστραλία σε βρεγμένη πίστα, αλλάζοντας γρήγορα τα ελαστικά του σε στεγνά, κατάφερε να κερδίσει θέσεις και να βρεθεί 2ος.
Όταν λίγο πριν τα μισά του αγώνα ο Vettel εγκατέλειψε με βλάβη στα φρένα, ο Βρετανός τέθηκε επικεφαλής της κούρσας, κερδίζοντας τον αγώνα με διαφορά 12 δευτερόλεπτα από την Renault του Robert Kubica.
Στην Κίνα οι καιρικές συνθήκες ήταν παρόμοιες με το Albert Park, δηλαδή βρεγμένο οδόστρωμα. Η σύγκρουση τριών μονοθεσίων στον 1ο γύρο έφερε στην πίστα το αυτοκίνητο ασφαλείας. Ενώ οι πρωτοπόροι του αγώνα πήραν το ρίσκο να αλλάξουν τα ελαστικά τους σε ενδιάμεσα (intermediates), οι Rosberg και Button παρέμειναν στην πίστα με τα slicks και ανέβηκαν στις θέσεις 1 και 2.
Αποδείχθηκε σωστή κίνηση καθώς η πίστα στέγνωνε με αποτέλεσμα τα ενδιάμεσα ελαστικά να φθείρονται γρήγορα. Στον 19ο γύρο ο Button προσπέρασε τον Rosberg για την 1η θέση. Λίγο νωρίτερα ο Γερμανός είχε μία μικρή έξοδο που επέτρεψε στον Βρετανό να τον πλησιάσει, καθώς η διαφορά τους ήταν μόλις 4,5 δευτερόλεπτα Τελικά στον 20ο γύρο η βροχή άρχισε να πέφτει δυνατά και στον επόμενο ο Βρετανός μπήκε στα pits για τα ενδιάμεσα χωρίς να χάσει την πρωτοπορία.
Έχοντας τον πλήρη έλεγχο του αγώνα, ο Button έφτασε στην καρό σημαία, ενώ 1,5 δευτερόλεπτα πίσω του τερμάτισε ο team-mate του, Lewis Hamilton, ο οποίος έκανε έναν εξαιρετικό αγώνα (στον 9ο γύρο είχε πέσει στην 13η θέση). Στην 3η θέση τερμάτισε ο Nico Rosberg ολοκληρώνοντας το πρώτο full podium με κινητήρες Mercedes από το Βρετανικό GP του 1955!
Το θρυλικό πλέον στιγμιότυπο με τους Hamilton, Alonso, Webber, Button και Vettel τραβηγμένο στα πλαίσια του Grand Prix Ν. Κορέας
Μετά τον αγώνα στη Σανγκάη, ο Button τέθηκε επικεφαλής της κούρσας του Πρωταθλήματος, διατηρώντας το προβάδισμα για έναν ακόμη αγώνα, πριν περάσει η σκυτάλη στον Mark Webber.
Ο Βρετανός δεν πέτυχε άλλη νίκη το 2010, αλλά ανέβηκε άλλες 5 φορές στο βάθρο διεκδικώντας μαθηματικά το πρωτάθλημα μέχρι και τον προτελευταίο αγώνα της σεζόν. Alonso, Webber, Vettel και Hamilton διεκδίκησαν τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα στο Άμπου Ντάμπι με τελικό νικητή και Πρωταθλητή τον 23χρονο τότε Γερμανό οδηγό.
Πέντε διαφορετικοί οδηγοί βρέθηκαν πρωτοπόροι της βαθμολογίας εκείνη την σεζόν, ενώ 10 φορές υπήρξε αλλαγή στην κορυφή της βαθμολογίας. Αρνητικό στατιστικό για τον Button αποτελεί το γεγονός, ότι ήταν ο μόνος εκ των διεκδικητών του τίτλου, που δεν πέτυχε καμία pole position. Η McLaren τερμάτισε 2η στους Κατασκευαστές, 44 βαθμούς πίσω από την Red Bull και 58 μπροστά από την Ferrari.
Ο Jenson Button υποκλίθηκε στο ταλέντο του team-mate του, καθώς σε 14 περιπτώσεις σε σύνολο 19 αγώνων εκκίνησε πίσω του, ενώ συγκέντρωσε 26 βαθμούς λιγότερους καταλαμβάνοντας τελικά την 5η θέση, μία χαμηλότερα από τον Hamilton.
2011
Το 2011 ο Vettel και η RedBull έκαναν πραγματικά περίπατο στο Πρωτάθλημα, με τον Γερμανό να σημειώνει 11 νίκες. Ο Button παρέμεινε στη McLaren με team-mate τον Lewis Hamilton. Ανέβηκε στο βάθρο σε Μαλαισία, Ισπανία και Μονακό ενώ τερμάτισε στο top 6 στους πρώτους έξι αγώνες.
Στο GP Καναδά, 7η στάση του Πρωταθλήματος, η εκκίνηση έγινε πίσω από το αυτοκίνητο ασφαλείας (S/C) λόγω της μεγάλης ποσότητας νερού στην πίστα, με όλους τους οδηγούς να ξεκινούν με βρόχινα ελαστικά. Τίποτα δεν κατάφερε να κρατήσει τον Button από το να κάνει τον αγώνα της ζωής του και να γράψει ιστορία.
Ούτε η μονομαχία με τον Hamilton που κατέληξε σε επαφή, ούτε η ποινή διέλευσης από τα pits για παραβίαση του ορίου ταχύτητας πίσω από το S/C, ούτε η βροχή που δυνάμωσε στον 19ο γύρο, ούτε η διακοπή του αγώνα για 2 ώρες, ούτε η επαφή με τον Alonso που είχε ως συνέπεια ένα κλαταρισμένο ελαστικό και την επιστροφή του Βρετανού στην πίστα στην 21η θέση, ούτε καν η “επίσκεψη” στα pits 6 φορές συνολικά.
Έξι γύρους πριν το τέλος προσπερνά τον Webber, ο οποίος δίνοντας μάχη με τον Schumacher “χάνει” το τελευταίο σικέϊν και βγαίνει για λίγο εκτός, ενώ ένα γύρο μετά προσπερνά τον Γερμανό στο τέλος της ευθείας Casino.
Μπροστά του 2,6 δευτερόλεπτα βρίσκεται ο πρωτοπόρος του αγώνα Vettel. Στον τελευταίο γύρο η διαφορά έχει πέσει στα 9 δέκατα, με τον Vettel να λυγίζει τελικά υπό την πίεση του Βρετανού και να κάνει το λάθος στο σύμπλεγμα των στροφών 6 και 7. Απλά οδηγική μαγεία!
Στην Ουγγαρία γιόρτασε το 200ο του Grand Prix με νίκη, εκεί μάλιστα που είχε κερδίσει για πρώτη φορά. Με τον αγώνα να λαμβάνει χώρα σε…βρεγμένο οδόστρωμα, ο Button απέδειξε για άλλη μία φορά ότι βρισκόταν στο στοιχείο του. Βάζοντας slicks στον 11ο γύρο, πέρασε τον Vettel για τη 2η θέση, ενώ έδωσε μάχη με τον Hamilton, με τους δυο τους να εναλλάσσονται στην πρώτη θέση είτε κάνοντας λάθη, είτε προσπερνώντας ο ένας τον άλλο στα ίσα.
Τελικά ο Hamilton όντας πρώτος, μπήκε στα pits για ενδιάμεσα ελαστικά, ρίσκο που δεν απέδωσε, με αποτέλεσμα να αλλάξει ξανά σε στεγνά. Ο Button πήρε την καρό σημαία και τη δεύτερη του νίκη στη σεζόν.
Ο Vettel φαινόταν ασταμάτητος, όμως η μάχη για τη δεύτερη θέση καλά κρατούσε, με τους: Webber, Hamilton, Alonso και Button να τη διεκδικούν. Ακολούθησε το Spa, με τον Βρετανό να ανεβαίνει στο 3ο σκαλί του βάθρου, έχοντας μάλιστα εκκινήσει 13ος. Δεύτερος στη Monza, δεύτερος στη Σιγκαπούρη, νικητής στη Suzuka, δεύτερος στην Ινδία, τρίτος σε Άμπου Ντάμπι και Βραζιλία.
Τρείς νίκες και εννέα podium ήταν η συνολική συγκομιδή του Button που τον έφερε 2ο στη βαθμολογία, έτη φωτός μακριά από τον Vettel (392-270), αλλά έχοντας κερδίσει τον Mark Webber, που θεωρητικά οδηγούσε καλύτερο μονοθέσιο, τον μεγάλο Fernando Alonso, που πάντα έπαιρνε ότι καλύτερο μπορούσε βάση δυναμικότητας μονοθεσίου και τον team-mate του, ο οποίος βέβαια ήταν ακόμη φρούτο άγουρο, αλλά δεν έπαυε να είναι ο Lewis Hamilton. Οι δύο Βρετανοί έφεραν και πάλι την McLaren στη 2η θέση 153 βαθμούς πίσω από την RedBull, αλλά 122 βαθμούς μπροστά από την Ferrari.
2012
Στα τέλη του 2011 ο Button είχε υπογράψει ένα νέο τριετές συμβόλαιο με την McLaren, οπότε το 2012 δεν άλλαξε τίποτα. Η επιστροφή του Kimi Raikkonen, σήμαινε ότι 6 Παγκόσμιοι Πρωταθλητές θα βρίσκονταν στις πίστες, σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 5 που είχε σημειωθεί το 1970.
Η σεζόν ξεκίνησε με τους οδηγούς της McLaren να “κλειδώνουν” την πρώτη σειρά της εκκίνησης, με τον Hamilton στην pole. Όταν έσβησαν τα κόκκινα φώτα, ο Button έφυγε καλύτερα και έχοντας την εσωτερική έστριψε πρώτος, οδηγώντας την κούρσα. Χωρίς λάθη και χωρίς πίεση από κανέναν, ο Βρετανός πήρε την 3η του νίκη στο Grand Prix Αυστραλίας μέσα σε διάστημα τεσσάρων ετών.
Alonso, Rosberg, Vettel, Maldonado, Webber και Hamilton ήταν οι νικητές των αγώνων που ακολούθησαν, επτά διαφορετικοί νικητές σε επτά αγώνες. Η νίκη του Hamilton τον έφερε πρωτοπόρο της βαθμολογίας με 88 βαθμούς, ενώ αντίθετα η συγκομιδή του Jenson ήταν μόλις 45. Η απόδοση του Βρετανού είχε αρχίσει να φθίνει, καθώς μετά τη νίκη στην Αυστραλία μετρούσε ένα βάθρο, με τη 2η θέση στο GP της Κίνας, και από εκεί και έπειτα μία 9η και μία 8η θέση.
Παρόμοιο αν όχι χειρότερο σκηνικό επικρατούσε στις κατατακτήριες, με τον Jenson Button να παρουσιάζει μεγάλη απόκλιση σε σχέση με τον Lewis. Ενδεικτικά οι θέσεις κατάταξης του Hamilton στους τελευταίους 4 αγώνες ήταν: 4-2-2-8, ενώ την ίδια ώρα οι αντίστοιχες του Button ήταν: 13-10-9-18.
Φωτογραφία των πιλότων πριν το Βραζιλιάνικο GP. Στην πρώτη σειρά καθισμένοι οι 6 “Παγκόσμιοι”.
Ο Button κατάφερε να αντιδράσει στο Γερμανικό GP (10ος αγώνας), τερματίζοντας στη 2η θέση. Κάτι που δεν είχε πετύχει ο Jenson με την McLaren ήταν μία pole position. Αυτή ήρθε τελικά στο Spa. Μένοντας μακριά από λάθη και κακοτοπιές, πραγματοποιώντας μία στάση στα pits και μη χάνοντας ποτέ την πρωτοπορία του αγώνα, έφτασε στη νίκη. Ο Bruno Senna(!) ήταν αυτός που του στέρησε το “grand slam” όταν σημείωσε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.
Στον αγώνα που ακολούθησε στην Ιταλία, ο Button ήταν άτυχος καθώς εγκατέλειψε στον 32ο γύρο με πρόβλημα στην τροφοδοσία κι ενώ βρισκόταν στη 2η θέση. Ωστόσο ανέβηκε στο 2ο σκαλί του βάθρου στη Σιγκαπούρη και τερμάτισε εντός βαθμών σε άλλες τέσσερις περιπτώσεις, για να φτάσουμε στον τελευταίο αγώνα στη Βραζιλία.
Η McLaren παρέταξε τα μονοθέσια της στις θέσεις 1-2 για τέταρτη φορά εκείνη τη σεζόν, με τον Hamilton στην pole position σε όλες τις περιπτώσεις. Στον αγώνα ο Button έχασε τη θέση του αρχικά από τον Massa, αλλά σύντομα πέρασε στην αντεπίθεση και πήρε τη θέση του πίσω. Έδωσε μάχη για την 1η θέση με τον Lewis καταφέρνοντας να τον περάσει στον 8ο γύρο.
Ωστόσο στη συνέχεια του αγώνα δέχθηκε προσπέρασμα από την Force India του Nico Hulkenberg (18ο γύρο) και αργότερα από τον Hamilton (31ο γύρο). Οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν ιδανικές, με το ψιλόβροχο να κάνει ενίοτε την εμφάνισή του. Ο Hulkenberg προσπαθώντας να περάσει τον Lewis, γλίστρησε και συγκρούστηκε με την McLaren θέτοντας τον Βρετανό εκτός μάχης στον 54ο γύρο. Ο Button τέθηκε επικεφαλής του αγώνα και κέρδισε με διαφορά 2,8 δευτερόλεπτα τον Alonso, ο οποίος για μόλις 3 βαθμούς δεν κατάφερε να στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής για 3η φορά
Ο Jenson Button κατάφερε να κλείσει την ψαλίδα με τον team-mate του στους 2 βαθμούς (190-188), τερματίζοντας στην 5η θέση των οδηγών, μία θέση χαμηλότερα από τον Hamilton. Στις κατατακτήριες ηττήθηκε για άλλη μία φορά από τον Lewis με 16-3.
Η McLaren τερμάτισε στην 3η θέση των κατασκευαστών, 22 βαθμούς πίσω από την Ferrari, με τον Alonso να σκοράρει τους 278 από τους 400 βαθμούς της Ιταλικής ομάδας. Ο Ισπανός μαζί με τον Button πέτυχαν από 3 νίκες, με τον Hamilton να κερδίζει 4 και τον Vettel 5. Για την ιστορία ο έτερος οδηγός της RedBull, Mark Webber, κέρδισε 2 αγώνες.
2013-2016 Υπόλοιπο Καριέρας
Το 2013 βρήκε τον Button με νέο team-mate, τον Sergio Perez, ο οποίος εντυπωσίασε στην πρώτη του σεζόν με την Sauber. Το 2013 αποδείχθηκε η αρχή της κατρακύλας για την McLaren. Η MP4/28 όχι μόνο δεν κέρδισε κανέναν αγώνα, ισοφαρίζοντας το αρνητικό ρεκόρ της MP4/21 του 2006, αλλά επιπλέον δεν κατάφερε να ανέβει ποτέ στο βάθρο των νικητών, σηματοδοτώντας την πρώτη σεζόν χωρίς podium για την Βρετανική ομάδα από το μακρινό 1980.
Η καλύτερη επίδοση του μονοθεσίου σε κατατακτήριες δοκιμές ήταν η 6η θέση στο Spa και καλύτερος τερματισμός του ήταν η 4η θέση στο φινάλε της σεζόν στην Βραζιλία, αμφότερες επιδόσεις δια χειρός Button. Ο Βρετανός ηττήθηκε οριακά από τον Perez με 9-10, ωστόσο συγκέντρωσε περισσότερους βαθμούς από τον Μεξικανό (73-49) καταλαμβάνοντας την 9η θέση στους οδηγούς, αφήνοντας τον team-mate του στην 11η θέση. Η McLaren κατέλαβε την 5η θέση στους Κατασκευαστές, “έναν αιώνα” πίσω από την Lotus, με 193(!) βαθμούς λιγότερους.
Το 2014 ο Perez αποχώρησε από την ομάδα, κάνοντας χώρο για τον Δανό οδηγό, Kevin Magnussen. Ο Button δέχθηκε ένα σημαντικότατο πλήγμα στην προσωπική του ζωή, όταν εντελώς ξαφνικά “έχασε” τον πατέρα του τον Ιανουάριο του 2014. Ο Βρετανός σκέφτηκε να κάνει ένα διάλειμμα από την F1, αλλά τελικά αποφάσισε να συνεχίσει κανονικά. Η σεζόν ξεκίνησε ελπιδοφόρα.
Ο Magnussen τερμάτισε στην 3η θέση του εναρκτήριου αγώνα και ο Button 4ος. Ωστόσο μετά τον αποκλεισμό του Daniel Ricciardo από την 2η θέση, οι οδηγοί της McLaren προβιβάστηκαν μία θέση υψηλότερα. Ο Δανός πέτυχε στο ντεμπούτο του το πρώτο, κι όπως αποδείχθηκε το μοναδικό podium της καριέρας του, ενώ από την πλευρά του ο Button σημείωσε την 50η και τελευταία του παρουσία στο βάθρο. Μετά την καλή εμφάνιση στην Αυστραλία ακολούθησαν μέτριες εμφανίσεις, με την MP4/29 ανήμπορη να διεκδικήσει άλλο ένα βάθρο. Αποδείχθηκε το πιο αξιόπιστο μονοθέσιο της σεζόν, παίρνοντας κατάταξη σε 36 από τις 38 συνολικά συμμετοχές της, αλλά αυτό δεν αρκούσε για να την επιτυχία.
Ήταν η τελευταία McLaren που “φόρεσε” κινητήρα Mercedes, με την ομάδα να ρίχνει αυλαία σε μία συνεργασία που είχε ξεκινήσει πίσω στο 1995 με την εμφάνιση της MP4/10 (McLaren και Mercedes συνεργάστηκαν ξανά το 2021). Η ομάδα κατατάχθηκε και πάλι στην 5η θέση με 181 βαθμούς, μένοντας πίσω από την Ferrari η οποία συγκέντρωσε 35 βαθμούς περισσότερους.
Ο Button οριακά επιβλήθηκε του Magnussen στις κατατακτήριες με 10-9, ενώ επιπλέον τον ξεπέρασε και βαθμολογικά, συγκεντρώνοντας 71 βαθμούς παραπάνω από τον Δανό (Button 8ος 126 βαθμοί- Magnussen 11ος 55 βαθμοί).
Το 2015 βρήκε τον Βρετανό πλάι στον “άσπονδο” φίλο του, τον Fernando Alonso. Η McLaren είχε νέο προμηθευτή κινητήρα, έναν παλιό της γνώριμο, την Honda. Οι δύο πλευρές έσμιγαν και πάλι μετά το 1992 και την MP4/7A. Κι αν σε όλους τους fan ξύπνησαν μνήμες από την περίοδο της απόλυτης κυριαρχίας της McLaren 1988-1992 και την αντιπαλότητα Senna-Prost, η πραγματικότητα απείχε παρασάγγας.
Το μονοθέσιο ήταν αργό και αιτία ήταν ο κινητήρας RA 615 H της Honda, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ να ωθήσει την MP4-30 στην πρώτη δεκάδα του grid. Αυτή η αδυναμία άλλωστε ήταν η αιτία για το περιβόητο team-radio του Alonso “GP2 engine” στην Suzuka, στην έδρα της Honda. Οι πρώτοι βαθμοί ήρθαν τελικά στο Μονακό, έκτο αγώνα της σεζόν, με την 8η θέση του Jenson Button, ενώ ακολούθησε η 5η θέση στην Ουγγαρία δια χειρός Alonso, που αποτέλεσε και το καλύτερο αποτέλεσμα της ομάδας εκείνη τη σεζόν.
Ο Button πέτυχε τον καλύτερο του τερματισμό στις Η.Π.Α. με την 6η θέση και με άλλους δύο τερματισμούς στην 9η θέση συγκέντρωσε 16 βαθμούς καταλαμβάνοντας την 16η θέση των οδηγών. Ο Alonso συγκέντρωσε 5 βαθμούς λιγότερους και αρκέστηκε στην 17η θέση, ενώ η McLaren κατρακύλησε στην 9η θέση των Κατασκευαστών, μένοντας μπροστά μόνο από την Marussia που δεν σκόραρε καθόλου βαθμούς, σημειώνοντας την χειρότερή της επίδοση από το 1980.
Κι αν οι επιδόσεις της McLaren βρίσκονταν στον “πάτο”, στο ίδιο σημείο βρισκόταν και η αξιοπιστία της καθώς τα μονοθέσια της εγκατέλειψαν σε 12 περιπτώσεις, με τις 10 να οφείλονται σε μηχανικές βλάβες ή αστοχία των υλικών. Για την σύγκριση, η Marussia μπορεί να μην σκόραρε βαθμούς, αλλά εγκατέλειψε μόλις σε τρεις περιπτώσεις. Τέλος, Button και Alonso αναδείχθηκαν ισόπαλοι στις κατατακτήριες με 7-7 σκορ.
Το 2016 η McLaren παρουσιάστηκε εμφανώς ταχύτερη, αν και η αξιοπιστία εξακολουθούσε να αποτελεί αγκάθι. Το οδηγικό ντουέτο παρέμεινε ίδιο, αλλά αυτή τη φορά ο Alonso ξεπέρασε με άνεση τον Βρετανό team-mate του.
Ο Ισπανός κατάφερε να σκοράρει διπλάσιους βαθμούς από τον Jenson Button (54-21) καταλαμβάνοντας την 10η θέση των οδηγών (Button 15ος), ενώ τον ξεπέρασε εύκολα στις κατατακτήριες (15-4). Ο Ισπανός σημείωσε τον πρώτο ταχύτερο γύρο για μονοθέσιο με κινητήρα Honda, από το μακρινό Grand Prix Πορτογαλίας του 1992 με τον Ayrton Senna στο τιμόνι, και όλα αυτά στον “Ναό της ταχύτητας”.
Ο Button από την άλλη πέτυχε την καλύτερη επίδοση της ομάδας στη σεζόν σε κατατακτήριες δοκιμές (5ος στην Αυστρία), που μετουσιώθηκε στην καλύτερη θέση εκκίνησης (3η θέση λόγω ποινής σε δύο οδηγούς), της 3ετής συνεργασίας McLaren και Honda, ενώ συνέβαλε στην κατάκτηση της 6ης θέσης στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.
Κάπως έτσι, ολοκληρώθηκε η καριέρα του Βρετανού στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, μετά από 17 πλήρεις σεζόν, αν και επέστρεψε για το GP του Μονακό το 2017 για να αντικαταστήσει τον Alonso, ο οποίος αγωνιζόταν εκείνη την ημέρα στο Indy 500. Αποδείχθηκε πως η “απόσυρση” ήταν μεν μόνιμη από την F1, αλλά όχι από τους αγώνες, καθώς το 2018 συμμετείχε στην Ιαπωνική σειρά αγώνων Super GT 500, οδηγώντας ένα Honda NSX-GT.
Μαζί με τον Naoki Yamamoto κατάφεραν να κερδίσουν το Πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς, με τον Βρετανό να γίνεται ο πρώτος rookie που κατάφερε κάτι τέτοιο μετά το 2005 και τον Toranosuke Takagi, παλιό γνώριμο της F1 από την περίοδο 1998-1999.
Δύσκολα θα πει κανείς ότι ο Jenson Button ήταν το πλέον φυσικό ταλέντο, έστω της γενιάς του, που πέρασε από την F1. Αυτό που μπορείς να συμπεράνεις όμως παρακολουθώντας την αγωνιστική πορεία του, είναι ότι δε σταμάτησε να εξελίσσεται ως οδηγός αγώνων. Βρέθηκε με κορυφαίους team-mates απέναντι του (Alonso και Hamilton) καταφέρνοντας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, ενώ κράτησε την αγωνιστική του αξιοπρέπεια απέναντι και στην νέα γενιά (Perez-Magnussen).
Πρόκειται για την πιο συμπαθή ίσως φιγούρα που πέρασε τα τελευταία χρόνια από αυτό το σύνολο “εγωπαθών” αγωνιζόμενων. Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά αν θα κέρδιζε το Πρωτάθλημα χωρίς τον παράγοντα Brawn GP, αλλά σε ένα παράλληλο σύμπαν θα ένοιωθα πολύ αισιόδοξος, αν την ίδια αφοσίωση που έδειξε στην McLaren, την έδειχνε στη Mercedes GP των 8 σερί τίτλων Κατασκευαστών.