Υπάρχουν εμπειρίες που δύσκολα περιγράφονται με λόγια. Όχι γιατί δεν έχεις τι να πεις, αλλά γιατί κάθε φράση αδικεί αυτό που πραγματικά ένιωσες. Μια τέτοια ήταν η πτήση μου με τον Δημήτρη Κολλιάκο, αθλητή της Red Bull, πρωτοπόρο στο paramotor και έναν άνθρωπο που έχει κάνει τον ουρανό… πίστα του.
Το ραντεβού μας ήταν νωρίς το πρωί, την ώρα που ο αέρας είναι ακόμα ήρεμος και το φως απαλό, κάπου σε μια παραλία έξω από την Κόρινθο. Ο Δημήτρης ετοιμάζει το εξοπλισμό του με κινήσεις γνώριμες, σχεδόν τελετουργικές. Το paramotor, με την τεράστια έλικα και τον κινητήρα στην πλάτη, μοιάζει στην αρχή με κάτι παράξενο, ένα υβρίδιο μηχανής και αεροπλάνου, φτιαγμένο για όσους βαριούνται να μένουν στο έδαφος.
“Έτοιμος;” με ρωτάει χαμογελώντας, με εκείνη την ήρεμη αυτοπεποίθηση που έχουν μόνο όσοι έχουν δαμάσει τα στοιχεία της φύσης. Με μια ελαφριά επιτάχυνση και έναν ήχο που θυμίζει συνδυασμό κινητήρα και φυσικού παλμού, βρεθήκαμε στον αέρα. Η γη άρχισε να απομακρύνεται, όχι βίαια, αλλά με μια αίσθηση απελευθέρωσης. Το paramotor δεν είναι αεροπλάνο. Δεν σε μεταφέρει απλώς. Σε αφήνει να νιώσεις κάθε κίνηση του αέρα, κάθε αλλαγή θερμοκρασίας, κάθε αναπνοή του ουρανού.
Ο Δημήτρης, απόλυτα συγκεντρωμένος αλλά χαλαρός, άρχισε να εκτελεί ελιγμούς με ακρίβεια. Άνοδος σε θερμικό ρεύμα, στροφή στον άξονα, μια απότομη βύθιση, και αμέσως μετά, μια αίσθηση γαλήνης. Σαν να βρισκόμασταν εντός ενός αόρατου κύματος, έτοιμοι να σερφάρουμε πάνω του.
Από ψηλά, όλα αλλάζουν. Οι δρόμοι μοιάζουν με γραμμές σε χάρτη, τα αυτοκίνητα με κινούμενα παιχνίδια, κι εσύ είσαι απλώς ένας θεατής του κόσμου, με το καλύτερο κάθισμα που μπορείς να έχεις. Ο Δημήτρης πετά με ακρίβεια, παίζοντας με τον άνεμο όπως ένας οδηγός σε πίστα παίζει με την πρόσφυση. Κλίσεις, ελιγμοί, βύθιση, άνοδος – το paramotor απαντά σε κάθε κίνηση, σαν προέκταση του σώματος.
Καθώς πλησιάζαμε για προσγείωση, ο θόρυβος του κινητήρα άρχισε να μειώνεται. Η αίσθηση της ταχύτητας έδωσε τη θέση της σε μια ήρεμη κάθοδο. Τα πόδια μου άγγιξαν το έδαφος, αλλά το μυαλό μου παρέμεινε κάπου εκεί ψηλά.
Όταν προσγειωθήκαμε, το χαμόγελο δεν έλεγε να φύγει από το πρόσωπό μου. Η εμπειρία δεν ήταν απλώς μια πτήση, ήταν μια υπενθύμιση του πόσο μικροί είμαστε και πόσο απέραντη μπορεί να γίνει η αίσθηση της ελευθερίας, όταν την κυνηγήσεις. Ο Δημήτρης δείχνει πως το paramotor δεν είναι απλώς ένα extreme sport, αλλά μια φιλοσοφία.