Προωθημένες μορφές μίσθωσης που είναι συνδυασμός leasing και pay per use (πληρωμή με την χρήση), εφαρμόζουν τα κυκλώματα των εισαγωγέων «πειραγμένων» αντλιών καυσίμων που εγκαθιστούν σε πρατήρια.
Δηλαδή ενώ μέχρι πρόσφατα ο κακόβουλος πρατηριούχος εγκαθιστούσε με δικά του έξοδα την αντλία που κλέβει, τώρα έρχεται ο ίδιος ο προμηθευτής, του την προσφέρει δωρεάν και αντί αμοιβής εισπράττει ποσοστά επί των κλοπιμαίων.
Κάλλιστα δε η τεχνολογία επιτρέπει στον προμηθευτή, να ελέγχει on line και real time τις ποσότητες που έκλεψε ο κακόβουλος πρατηριούχος, ώστε να διασφαλίζει τα ποσοστά του.
Όλα δε αυτά κάτω από τη μύτη των αρμόδιων δημόσιων αρχών. Οι έλεγχοι είναι αποσπασματικοί, (σύμφωνα με στοιχεία των βενζινοπωλών και των εταιρειών εμπορίας το 40% των πρατηρίων στην Αττική δεν ελέγχθηκαν ποτέ από τα ΚΕΔΑΚ, με ό,τι σημαίνει αυτό) ενώ συνεχίζουν να εισάγονται νομίμως αντλίες προέλευσης Τουρκίας ή Κορέας με ενσωματωμένο το λογισμικό κλοπής, αφού δεν υφίστανται προδιαγραφές ή πιστοποιήσεις για τις αντλίες που τοποθετούνται στα πρατήρια.
Παρά τις βελτιώσεις που έχουν γίνει στη νομοθεσία για το εμπόριο πετρελαιοειδών, το πολυδαίδαλο θεσμικό πλαίσιο συνεχίζει να ευνοεί τις κακοδαιμονίες της αγοράς, δηλαδή νοθεία, κλοπή, λαθρεμπόριο, ενώ και η Task Force του κ. Τράα παρασυρμένη (;) από τα ίδια κυκλώματα, αντί να εστιάσει τις παρεμβάσεις της στην εξυγίανση της αγοράς, έβαλε ως προαπαιτούμενο για τη λήψη της δόσης του δανείου, την… πρόσβαση των ανεξάρτητων πρατηρίων στα διυλιστήρια.
[Πηγή: AME-ΜΠΕ | Thanks for the tip, Μπάμπη]